#เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง

MOST RECENT

เพื่อน....หาไม่ยาก

ยิ่งยุคนี้ ยิ่งง่ายมาก กด add friend คลิกเดียวก็มีเพื่อนเพิ่มแล้ว

แต่เพื่อนที่ดีสักคนหนึ่งหาไม่ใช่ง่ายๆ และไม่ใช่จะดูออกได้ง่ายๆเลยลูก “เพื่อน” ที่ดีมีสักคนหนึ่งก็มากพอ
เป็นคำพูดคลาสสิคที่จริงมาก (แม่อาบน้ำร้อนมาก่อน คอนเฟิมเลย) “เพื่อน” ในยุคนี้
แชร์เรื่องราวกันมากขึ้น เพราะสังคมกว้างขึ้น ใครต่อใครรู้จักกันง่ายไปหมด
แต่การจะเจอเพื่อนที่รู้จักกันจริงๆสักคนหนึ่งกลับยากขึ้น

นอกจากสวดมนต์ทุกคืนให้หนูได้เจอกัลยาณมิตร (อันนี้แม่ก็ว่าเห็นผล สวดมนต์ขอพรเรื่องนี้มาตลอดตั้งแต่ท้องหนูเลย)
แม่ก็คุยกับหนูทุกวัน ว่าเพื่อนสำคัญยังไง คนเราทุกคนต้องมีเพื่อน
แต่เราจะมีเพื่อนที่ดีได้ยังไง

เราก็ต้องเป็นเพื่อนที่ดีให้ได้ก่อน ก่อนจะเรียกร้องเพื่อนที่ดีสักคนให้กับชีวิต
แม่อยากให้หนู.... 🗣เป็นผู้ฟังที่ดีให้กับเพื่อน รับฟังเพื่อนอย่างใส่ใจแทนที่จะเล่าแต่เรื่องตัวเอง ❎ความผิดพลาด และ ปมด้อยของเพื่อน คือเรื่องที่เราจะไม่หยิบยกมาพูดในที่สาธราณะเด็ดขาด และไม่ใช่เรื่องสนุกไม่ว่าสถานการณ์ใดก็ตาม 👏ยินดีกับความสำเร็จของเพื่อนเห็นในจุดเด่นและสนับสนุนกันในทุกๆโอกาส ✋เตือนกันในวันที่กำลังผิดพลาด 👭ช่วยเหลือและไม่ทอดทิ้งกัน ไม่ต้องเข้าข้างกันทุกเรื่อง แต่ขอให้เคียงข้างกันเสมอ 🙏ขอบคุณและเห็นคุณค่าเพื่อนที่ดี อย่าชินกับความดีของเพื่อนจนลืมให้ความสำคัญกันเอง ❤️ต่อให้สนิทกันแค่ไหน แต่ควรที่เราควรเกรงใจที่สุดก็คือเพื่อนสนิทนี่แหละ “เพื่อนที่ดี” จะมีความห่วงใยกันโดยธรรมชาติ หนูต้องค่อยๆเรียนรู้และสัมผัสมัน

ร้อยแก้วตอบว่า
“ไม่เห็นยากเลยแม่”
ใช่ลูก....มันไม่ยากเลยในความคิด แต่ในความจริงแล้ว หนูจะค่อยๆเรียนรู้ว่ามันยาก ยากมาก.. ขอให้หนูเจอเพื่อนที่ดีในชีวิตนะลูกนะ คนที่จะเดินเคียงข้างกัน เป็นกำลังใจให้กันอย่างแท้จริง

แล้วก็ขอให้ปลอดภัยต่อมิตรเทียมด้วย แม้เผชิญหน้าก็ขอให้รู้ ดูออก และหลีกเลี่ยงเป็น

เพราะเพื่อนร้าย....อันตรายมากเช่นกัน

ซึ่งคงต้องค่อยๆสอนกันยาวไปไม่สิ้นสุด เพราะแม้แต่ตัวแม่เองถึงวันนี้ก็ยังเรียนรู้ไปเรื่อยๆ
พัฒนาการจิตใจคนก็ล้ำลึกเช่นกัน —————————————————————
ถ้าเราไม่รู้ว่าจะหาเพื่อนที่ดีให้ลูกอย่างไร ก็สอนให้ลูกเป็นเพื่อนที่ดีก่อน
เราเชื่อว่าสิ่งนี้จะดึงดูดเพื่อนที่ดีกลับมาเช่นกัน

#เพื่อน #พาลูกเที่ยว #เพราะลูกโตขึ้นทุกวัน #เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง

วันหนึ่งเมื่อเรา......เป็นแม่

เราอาจจะเป็น “ภรรยา” ที่บกพร่องในหน้าที่ภรรยาไปบ้าง

เราอาจจะเป็น “เพื่อน” ที่ไม่มีเวลาไปสังสรรค์กับกลุ่มเหมือนเมื่อก่อน เราอาจจะหายไปจากกลุ่ม เราอาจจะตกข่าวเพื่อน หรือนั่งดูรูปกลุ่มเพื่อนไปเฮกันแทนที่จะไปอยู่ตรงนั้นด้วย เราอาจจะถูกลืมในบางครั้ง

เราอาจจะเป็น “พนักงาน” ที่ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง
เราอาจจะเป็นเพียง “คนที่เสียสละน้อยลง” แต่โดนตัดสินว่าเห็นแก่ตัว

แม้ว่าเราจะพยายามที่จะทำทุกอย่างเต็มที่แล้วก็ตาม
ทั้งหมดนี้อาจจะเป็นที่มาของคำพูดบั่นทอนที่กระทบหัวใจและทำให้เราสูญเสียความภูมิใจบางส่วนไป

แต่อย่าลืมความภูมิใจที่เรา “เป็นแม่ของลูก” นะคะ
เราบกพร่องในบางอย่างเพื่อทำหน้าที่ แม่

เราอาจไม่ใช่แม่ที่สามารถทำทุกอย่างได้ดีพร้อม
แต่ที่แน่ๆเราต้องผ่านจุดอ่อนแอนั้นให้ได้
เพราะ”ความบกพร่อง”มันเป็นเรื่องปกติ เราใช้พื้นที่บนโลกนี้ร่วมกับคนเป็นแม่อีกหลายล้านคน ทุกคนล้วนมีปัญหาแตกต่างกันไป

แต่สถานะ”แม่”จะดึงเราขึ้นมาจากความดำดิ่งทุกประการ
เพราะกฎของคนเป็นแม่ คือ จะท้อแท้ไม่ได้

คนไม่มีลูก...เวลาท้อหรือเจอปัญหา
อาจจะไปทะเล ไปแฮงค์เอ้าท์ ไปติสอยู่ในที่เงียบๆสักที่ อาจจะโวยวาย อาจจะร้องไห้ฟูมฟาย อาจจะชนปัญหาแบบไม่คิดชีวิต แบบไม่มีอะไรจะเสีย หรืออาจจะเดินหนีปัญหาไปเลย

แต่ “คนเป็นแม่” ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต ไม่ว่าจะเหนื่อย ท้อแค่ไหน ก็ยังกลับบ้านไปหาลูก ไปเลี้ยงลูก ไปกอดลูก ไปทำหน้าที่แม่
ต้องเข้มแข็งขนาดไหนถึงจะวางทุกอย่างไว้ข้างหลังได้เมื่อเห็นหน้าลูก

แบบนี้แล้วคุณจะไม่ภูมิใจ ในความเป็นแม่หน่อยเหรอ.... ถ้าอ่านถึงตรงนี้จะมีกำลังใจก็มีได้เลยนะ เพราะกำลังใจสร้างได้จากตัวแม่เองนั่นแหละ
ที่สำคัญในวันที่เราภูมิใจ เรามีกำลังใจ อาจจะมีพลังกลับไปทำทุกอย่างได้ดีขึ้นด้วยก็ได้

#เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง #เพราะลูกโตขึ้นทุกวัน #พาลูกเที่ยว #กำลังใจของคนเป็นแม่ #ภูมิใจได้เป็นแม่

ด้วยความเป็นแม่
เรามักจะอ่านความรู้สึกของลูกออก รู้ว่าเค้ากำลังรู้สึกอะไร พูดตรงกับที่ใจรู้สึกไหม

บางทีการที่เราเป็นพ่อแม่ที่ให้กำลังใจลูกเสมอ
มันจะมีมุมเล็กๆมุมหนึ่งเกิดขึ้นกับเราเมื่อเค้ากำลังโตว่า ภายนอกอ้อมอกพ่อแม่แล้ว ลูกอาจจะไม่ใช่ที่ 1 เสมอไป

เค้าเริ่มรู้จักความพ่ายแพ้ หรือเค้าอาจจะรู้จักมันมาแล้ว แต่เพิ่งเริ่มให้มามีผลต่อจิตใจในวัยเริ่มโต ในวัยที่สังคมกว้างขึ้นเรื่อยๆ
เด็กก็คือเด็ก
เค้าไม่เก็บมาคิดมากมาย แต่เค้าอาจจะปฏิเสธที่จะทำอะไรบางอย่างเพราะเค้าเคยทำแล้วทำได้ไม่ดี หรือทำแล้วแพ้เพื่อน ก็เลยเลือกจะปฏิเสธ ทั้งที่แม่รู้ดีว่า อันนี้ลูกอยากทำ และลูกชอบทำ

เวลาที่เล่นกับพ่อ จากที่เคยแกล้งแพ้ลูกในช่วงที่ลูกยังเล็ก เริ่มผลัดกันให้ลูกแพ้บ้าง ชนะบ้าง ถึงวันนี้เราคิดว่าลูกโตพอที่จะได้รู้จักคำว่าแพ้จริงจังแล้ว พ่อก็เริ่มเล่นตามเกม กติกาจริง และเค้าก็ได้รู้จักคำว่าแพ้ และอาจไม่สนุกเหมือนที่เคย

หรือแม้แต่การแพ้แล้วโดนล้อจากเพื่อนๆ ความมั่นใจที่มีเกิน 100 ในบ้าน เป็นคนที่เก่งที่สุดในบ้าน แต่นอกบ้านนั้นไม่ใช่

เราใช้เวลาค่อนข้างนานในคุยกันเรื่องนี้ วันละเล็ก วันละน้อย
• เราค่อยๆปลอบเค้าว่าการแพ้ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ มันคือเรื่องธรรมดามากๆของชีวิต • เราบอกเค้าว่า คนแพ้กับคนผิด ต่างกัน คนแพ้ไม่มีอะไรที่ต้องโดนลงโทษ • เราเล่าให้เค้าฟังว่าพ่อกับแม่ก็เคยแพ้ แพ้ในเรื่องไหนมาบ้าง ซึ่งนี่คือสิ่งที่เค้าสนใจฟังมาก ตั้งคำถามต่อ จนเราสามารถเล่าให้ฟังว่าเราจัดการกับความพ่ายแพ้นั้นได้อย่างไร • เราบอกเค้าว่าความพ่ายแพ้ทำให้เกิดการพัฒนาและ เรียนรู้ ที่จะทำให้ดีขึ้น ถ้าเราไม่แพ้เราก็ไม่คิดที่จะพัฒนาตัวเองเลย เราสามารถหาจุดบกพร่องของเราจากความแพ้ได้ • เราบอกเค้าว่า ลูกต้องเข้มแข็งเวลาที่แพ้ และ โดนเพื่อนล้อ ถ้าลูกเสียความมั่นใจให้เพื่อนเห็น เพื่อนจะยิ่งล้อ ลูกต้องทำตัวปกติ แล้วบอกเค้าว่า แพ้ ชนะ มันเป็นเรื่องปกติ ความนิ่งต่อการแพ้ จะทำให้เพื่อนหยุดล้อเอง • เราบอกว่าในโลกนี้มีคนเก่งมากมาย มันเป็นเรื่องที่เราต้องเจอ ถ้าลูกอยากมีเพื่อน ลูกก็ต้องยอมรับที่จะเล่นกับเพื่อนที่เก่งกว่า ซึ่งดีด้วยถ้าลูกช่างสังเกต ช่วยมาเล่าให้แม่ฟังหน่อยนะว่าคนที่เก่งกว่าเรา ทำไมเค้าถึงเก่งแบบนั้นได้ (ซึ่งอันนี้ดีมาก เพราะหลังๆลูกเริ่มมาเล่าเรื่องเพื่อนที่เก่งๆอย่างชื่นชม และบอกได้ว่าเพื่อนเก่งยังไง ถ้าเราอยากเก่งบ้างต้องทำอย่างไร หรือถ้าเราไม่ได้ชอบที่จะทำแบบนั้นก็เข้าใจได้ว่าคนเรามีความชอบ ถนัดแตกต่างกันไป ไม่มีใครเก่งทุกอย่าง)
👇อ่านต่อ

แม่ดุหนู😥 เพราะแม่อยากให้หนูรู้ว่า
ยิ่งหนูโตขึ้นโลกมันก็กว้างขึ้น หนูต้องค่อยๆรู้ว่าอะไรที่ถูกอะไรที่ผิด และเมื่อเราทำผิดเราก็จะได้รับผลของการกระทำนั้นนะ

การโดนดุเนี่ย เป็นผลของการทำผิดที่เบาที่สุดแล้ว ดีกว่าไม่ดุเลยแล้วปล่อยให้หนูผิดเกินเลยไปจนต้องรับโทษที่ใหญ่และทำให้หนูเจ็บและเสียใจกว่านี้ ในความเป็นแม่ เป้าหมายในการเลี้ยงลูกนั้นสวยงามเสมอ แต่แม่คิดว่าวิธีการมันอาจจะไม่สวยงามทั้งหมดก็ได้
แม่แต่ละคนมีวิธีการที่ต่างกัน
วันนี้ถ้ามีคนถามหนูว่าแม่ดุไหม หนูก็คงจะตอบว่า “แม่ดุ” ซึ่งแม่ก็ยอมรับ ว่าแม่ได้เลือกทางนี้แล้ว เพราะแม่เล็งเห็นแล้วว่าการมีกติกาในบ้าน เป็นพื้นฐานของมารยาททางสังคม
ความรับผิดชอบ ระเบียบวินัย ไม่ใช่ต้องฝึกกันเฉพาะที่ โรงเรียนก็ได้ ช่วยๆกันได้ทั้งบ้านและโรงเรียนดีกว่า

แม่ได้เรียนรู้ว่า การปล่อยให้หนูโตแบบไร้กรอบกติกา การเข้าข้างหนู โดยให้เหตุผลว่า เพราะหนูยังเด็กไปซะทุกเรื่อง ไม่ได้ตอบโจทย์ และไม่ได้เตรียมพร้อมหนูให้ออกสู่สังคมได้ดีพอ โดยเฉพาะการเป็นลูกคนเดียวของหนู (ลองโละกรอบแล้วเหมือนออกทะเลไปเรื่อยๆ )
แม่ก็ไม่ได้ดุทุกเรื่องที่หนูทำผิด เพราะทุกคนมีโอกาสพลาด ความผิดบางเรื่องก็ควรจะกอดหนูมากกว่าไปดุ ไปว่าด้วยซ้ำ
และด้วยความที่หนูโตขึ้นทุกวัน และเริ่มมีเหตุผลเป็นของตัวเองแล้ว แม่คำนึงในใจแม่ว่า ถ้าแม่ไม่ดุหนูบ้างเสียตั้งแต่วันนี้ ในวันหนึ่งข้างหน้ามันจะสายเกินไปไหมที่จะดุหนู
เวลาแม่ดุ 🧛‍♀️
หนูกลัว
แต่ความกลัว อาจจะทำให้หนูยับยั้งชั่งใจ ที่จะทำให้สิ่งที่อันตรายต่อตัวหนูเอง ความกลัวบางครั้งก็เป็นเกราะคุ้มภัย เราไม่จำเป็นต้องกล้าในทุกๆเรื่องก็ได้ อย่างน้อยศีล๕ ก็สอนให้เกรงกลัวต่อบาปนะ (มีการเอาธรรมมะเข้ามาแทรกด้วยนะแม่เนี่ย)

หนูโกรธ
ความรู้สึกนี้จะทำให้หนูได้เรียนรู้ว่าการอยู่ร่วมกัน ไม่สามารถจะถูกใจกันทุกอย่าง แม้แต่แม่กับลูก
ยิ่งหนูโตขึ้นความคิดต่างเล็กๆ จะค่อยๆเติบโตเช่นกัน แม่อยากให้หนูรู้ว่าพื้นฐานของความรัก จะทำให้เรายังหันหน้าเข้ามาคุยกันได้เสมอ บำบัดอารมณ์โกรธของตัวเองแล้วฟังเหตุของคนอื่นบ้าง เริ่มจากฟังแม่นี่แหละ เพราะแม่จะอธิบายที่มาและผลของการดุให้ฟังทุกครั้ง
และแม่สัญญาว่า ในความดุนั้น
แม่จะกดอารมณ์ตัวเองให้ต่ำลงมามากที่สุด และ เอาเหตุผลของแม่เข้ามาคุยกับหนูให้มากที่สุด (หลายครั้งที่มันเดินทางมาพร้อมกัน แต่แม่จะใช้สติแม่สัญญา)
อ่านต่อ👇

Review 👉 เพจเลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง (Fanpage : Around We Grow) @ Silverlake vineyard Thailand #silverlake

11 ข้อน่าสนใจเกี่ยวกับการ “เรียนว่ายน้ำ”

โดยส่วนตัวเราให้ความสำคัญกับการเรียนว่ายน้ำมาก เคยให้ลูกเรียนมา 2 คอร์ส พอเค้าสามารถพยุงตัวอยู่ในน้ำได้ เล่นน้ำเองในสระได้ก็หยุดเรียน ไม่ได้จัดท่าสวยอะไร เพราะลูกไม่ค่อยชอบเรียนแต่ชอบเล่นน้ำมากกว่า

ที่นี่มีโอกาสได้คุยกับเพื่อน ผปค คนนี้บ้าง คนนั้นบ้าง แล้วได้ความรู้เกร็ดเล็ก เกร็ดน้อย เกี่ยวกับการเรียนว่ายน้ำ แบบเรียลๆ แล้วรู้สึกว่ามีประโยชน์ มีอะไรได้ฉุกคิด จึงรวบรวมมาเล่าให้ฟังเป็นข้อๆตามนี้นะคะ

1. ว่ายน้ำนั้นต้องเรียน เรียนพิเศษใดๆก็ไม่จำเป็นเท่าการเรียนว่ายน้ำ เพราะมันคือพื้นฐานของการเอาชีวิตรอดของลูกในวันนี้และอนาคต

2. เรียนในวิชาพื้นฐานที่โรงเรียนก็อาจไม่พอ ควรเรียนพิเศษกับครูรับสอนพิเศษข้างนอกอีกที เพื่อให้ได้ทักษะการว่ายน้ำที่ดีขึ้น

3. บางทีการเรียนพิเศษ นี่แหละที่ทำให้ พ่อแม่ วางใจการเรียนว่ายน้ำพื้นฐานในโรงเรียนมากขึ้น คือกลายเป็นว่า คุณแม่บางคนก็ห่วงว่าลูกว่าเรียนว่ายน้ำที่โรงเรียนจะดูแลทั่วถึงไหม เลยให้ลูกพอมีทักษะก่อน เรียนที่โรงเรียนก็หายห่วง คลายกังวล

4. เวลาลูกเรียนว่ายน้ำ ต้องเฝ้า เราต้องเห็นพัฒนาการชัดเจนว่า ลูกเราสามารถเอาตัวรอดในน้ำได้จริงๆตามลำดับ

5. เวลาลูกเรียนว่ายน้ำต้องเฝ้า เพราะครูบางคนหมดชั่วโมงแล้ว ไปสอนต่อเลยก็มี ลูกเรายังว่ายไม่ทันแข็ง แต่ดันอยากเล่นต่อ กลายเป็นจมน้ำ ทีนี้นอกเวลาทำงานครูแล้วเกิดอะไรขึ้น จะไปโทษครูก็ไม่ได้ ต้องเฝ้า

6. เน้นกับลูกว่า เวลาลูกเห็นใครก็ตามจมน้ำ ห้ามโดดลงไปช่วย ให้ตะโกนขอความช่วยเหลือ หรือโยนห่วงยาง/โฟมใกล้มือลงไปช่วยเหลือแทน อย่าโดดลงไปเองเด็ดขาด จะกลายเป็นจมคู่ได้

7. เน้นกับลูกว่าถ้าอุปกรณ์ใดๆตกน้ำ จมน้ำ ห้ามโดดลงไปงมเองเด็ดขาด ให้มาบอกแม่ บอกครูเท่านั้น ไม่เสี่ยงนะเด็กๆ

8. เน้นกับลูกว่าอย่าห้าว / อย่าโชว์พาว ให้ประมาณตัวเองว่าไปได้แค่ไหน อย่าไปหมดแรงกลางสระ ไม่คุ้ม

9. ไม่ต้องเน้นท่าสวย เน้นว่าช่วยตัวเองได้ อย่าไปคาดคั้นท่าสวย จนลูกเกลียดการเรียนว่ายน้ำ ยกเว้นมีเป้าหมายเป็นนักกีฬา ก็ว่ากันอีกเรื่องค่ะ

10. เด็กบางคนไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่ว่ายน้ำเป็น ตัวเองใส่ห่วงยางคนเดียว เพื่อนล้อขาดความมั่นใจ กลายเป็นบางคนไม่อยากเล่นน้ำ ไปนั่งดูไอแพดแทน แต่นี่ไม่เท่าไรบางคนอาย เลยถอดห่วงยาง อันนี้อันตรายมากนะคะ ดังนั้น เรียนไว้ดีกว่า

11. ว่ายน้ำสระได้ แต่อย่ามั่นใจในน้ำคลอง หรือประมาทกับการเล่นน้ำในแม่น้ำ ทะเลหรือแหล่งน้ำธรรมชาติเด็ดขาด ธรรมชาติมีอะไรหลายอย่างที่เรายังไม่รู้จัก อันนี้ ผปค ที่มีประสบการณ์คนหนึ่งเน้นมามากๆ
👇👇อ่านต่อ

แม่อาจะมีเงินให้หนูจำกัด
แต่บางทีเราอาจจะประหยัดบางสิ่งเพื่ออีกสิ่งหนึ่งก็ได้

แม่อาจจะมีของอร่อยให้หนูกินแบบจำกัด
แต่บางทีเราก็ต้องฝึกกินของที่ไม่ถูกปากบ้าง มันก็เป็นการฝึกให้เราใช้ชีวิตง่ายขึ้น

แม่อาจจะมีของเล่นให้หนูอย่างจำกัด
แต่บางทีหนูจะได้เล่นของเล่นที่มีคุ้มค่าขึ้น รู้จักมันมากขึ้น และเล่นมันได้เชี่ยวชาญขึ้น
แต่ถ้าแม่มีเวลาให้หนูแบบจำกัด แม่ก็ไม่รู้จะชดเชยหนูด้วยสิ่งใดถึงจะเทียบเท่า
ของเล่น/ของอร่อย/เงิน แม่ก็ไม่แน่ใจว่าจะช่วยให้ใจหนูแข็งแรงเท่า เวลาจากแม่ไหม

และแม่ไม่รู้เลยว่าแม่พลาดอะไรดีๆจากเวลาเหล่านั้นที่ควรจะได้ใช้ร่วมกับหนูไปบ้าง

เราเขียนเตือนตัวเองในวันที่ยุ่ง ให้ความสำคัญกับงานบางอย่างที่ไม่ต้องรีบ หรือ ให้ความสำคัญสิ่งนั้นมากกว่าลูกก็ได้... เราเตือนตัวเองในวันที่เริ่มแบ่งเวลาผิด
เพราะเราก็ไม่ใช่แม่ที่ดี เก่ง พร้อม และเข้าใจการเลี้ยงลูก 100 % แต่แววตาของลูกทำให้เราหยุดคิด
และเริ่มจะเตือนตัวเอง ปรับใหม่ให้ดีขึ้น

นอกจากอะไรๆที่เราทุ่มเทเพื่อลูก ก็อย่าลืมให้ “เวลา”
ลูกกันนะคะ
บางคนอาจจะเวลาน้อยจริงๆด้วยเหตุผลที่สำคัญแตกต่างไป ก็ใช้เวลาน้อยนั้นให้คุ้มค่าที่สุดนะคะ

เวลาก็อาจเป็นโจทย์ที่ยากสำหรับแม่บางท่านที่งานหนักจริงๆ เราเข้าใจ สู้ๆ 💪แบ่งมันกลับมาคืนลูกให้ได้นะคะ เราเอาใจช่วย✌️ #เอาเวลากลับมาคืนลูก #สู้เพื่อลูก #ลูกรออยู่
#เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง #เวลา #เพราะลูกโตขึ้นทุกวัน #พาลูกเที่ยว #เลี้ยงลูก #รักลูก #แม่ #ลูกสาว #ข้อคิด #ครอบครัว

“เลี้ยงลูกน่ะ ให้มองรอบตัวบ้าง อย่าไปยึดมั่น ถือมั่น อยู่คนเดียว ว่าที่เราคิด เราเลี้ยงนะต้องถูกต้องเสมอ”
มีคนเคยกล่าวไว้
สำหรับบ้านเรา บางทีก็ไม่ต้องมองไปไหนไกล พ่อของลูกนี่แหละ หลายครั้งที่เรายังคิดไม่เหมือนกัน ปฏิบัติกับลูกต่างกัน
เถียงกันในเรื่องการเลี้ยงลูกนี่แหละ!!!!!!!🤦‍♀️ หลายครั้งที่พ่อทำให้ความตึงหย่อนลง ด้วยคำพูดแบบนี้ “ทำไมต้องขนาดนั้นด้วยล่ะ /ใจเย็นๆเธอ /ปล่อยลูกบ้าง”
บางครั้ง แม่ก็คือแม่ ห่วง วางแผน และเผลอคิดแทนลูก
พ่อนี่แหละที่ช่วยให้ทุกอย่างผ่อนคลายลง ฮอร์โมนแม่นี่บางทีก็พูดด้วยยากนะ เพราะฮอร์โมนแม่มักจะเถียงแทนว่า ทุกอย่างก็เพื่อลูกนี่แหละ ถ้าพ่อมาไม่ถูกจังหวะนี่จบยากเหมือนกันนะ แฮ่🤦‍♂️ หลายครั้งที่เราต้องหันหลังให้กับกิจกรรมสุดเหวี่ยงของพ่อกับลูก เห็นแบบนี้ เราเป็นแม่ที่ขี้กลัว อะไรที่ผาดโผนเราจะไม่ยอมให้ลูกได้ลองเลย ก็พ่อนี่แหละขอให้เราได้เปิดประสบการณ์ให้ลูกบ้าง ให้ลูกได้ลอง ขอให้มั่นใจว่าพ่อจะสามารถดูแลและเซฟลูกได้ เราก็ต้องให้สิทธ์ความเป็นพ่อแต่ก็ไม่กล้ามอง ไม่รู้จะทำไงหันหลังซะเลย 🤷‍♀️ ซี่งในความจริงบางครั้งก็เราเองที่คิดมากไป กลัวและห่วงเกินไปเอง ความปลอดภัยไม่ใช่ไม่เข้าไปใกล้ ไม่ใช่เอาแต่เลี่ยง ไม่เข้าไปสัมผัส แต่คือความรู้จักสิ่งนั้น รู้ว่าเราจะรับมือกับมันอย่างไรต่างหาก หลักสูตรพ่อเค้า

เรื่องในกรอบ ยกให้แม่🙅‍♀️เรื่องนอกกรอบ ยกให้พ่อ💁‍♂️
แรกๆก็หงุดหงิด บางทีบางอย่างที่ฝึกมาตั้งนาน กว่าจะเข้าระบบ พอปล่อยอยู่กับพ่อ 2 คน ระบบล่ม💆‍♀️ ดูไอแพดได้ เล่นอะไรผาดโผนได้ กินขนมเยอะๆได้ ไม่อาบน้ำตอนเช้าก็ได้ ปล่อยผมรุงรังปิดหน้าก็ได้ แต่งตัวแบบไหนก็ได้ กินไอติมกี่แท่งก็ได้ กินข้าวไม่หมดก็ได้ กินมาม่าดิบก็ได้ “เค้าคิดแบบนี้จริงๆเหรอเนี่ย เค้าจะเลี้ยงลูกแบบนี้จริงๆเหรอเนี่ย อะไรเนี่ย” หงุดหงิดมาก

แต่ในมุมหนึ่ง คือ เค้าแค่อยากเป็นอีกด้านให้ลูก เค้าอยากเป็นเพื่อนกับลูก เค้าไม่ได้คิดว่าที่เราอยากให้ลูกมีวินัยและได้รับสิ่งดีๆในแบบแม่เป็นเรื่องผิด
แต่อยากให้ลูกรู้ว่าอีกด้านหนึ่งของชีวิตเป็นอย่างไร

ไม่ต้องให้ลูกไปสนุกนอกบ้านอย่างเดียว หรืออยากทำอะไรนอกกรอบต้องไปทำกับเพื่อน ทำกับพ่อก็ได้ พ่อพร้อมลุยนะ
พ่อนี้ไงเพื่อนที่เราจะลองถูกผิดด้วยกันได้
เราก็เลยตกลงกันว่า อย่างน้อย 3 เรื่องนี้ เค้าจะไม่เข้ามาขัดเวลาที่เราดุลูกคือ
👇

วัดบ้านกร่าง สุพรรณบุรี รีวิวที่เพจ 👉เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง ค่ะ

พบรักริมน้ำ รีวิวที่เพจ 👉เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง ค่ะ

ความสุขของแม่อย่างเรา
คือการมอง “พ่อลูก” คู่นี้ มีความสุขด้วยกันผ่านเลนส์กล้องในมือเรา

คนเป็นพ่อเค้าบอกกับเราว่า
“เราทำงานหนักมาทั้งอาทิตย์ ออกเช้า กลับดึก บางวันไม่ได้คุยกับลูกเลย เสาร์ อาทิตย์ เราขอเวลาเต็มที่กับลูก เวลาไปเที่ยว ขอดูแลลูกเองเป็นหลัก “
ไม่ว่าจะเล่น กินข้าว เข้าห้องน้ำ และพานอน เค้าเลยเหมาไป

ลูกบางคนติดพ่อ บางคนติดแม่ แต่บ้านเราเลยกลายเป็นติดพ่อและแม่เท่ากัน เค้าเลยรู้ว่าเวลาไหนจะอยู่กับใคร และพ่อคือเพื่อนเล่นที่สนุกและทำทุกอย่างกับเค้าได้
มีแค่สิ่งเดียวที่คนเป็นพ่อยังทำแทนคนเป็นแม่อยากเราไม่ได้คือ ถักเปียลูก

ด้วยเหตุนี้ เราก็เลยมีเวลา เราก็เลยคอยเดินตาม เราก็เลยถ่ายรูป ถ่ายไปถ่ายมา รูปเยอะ
ประกอบกับชอบเขียนชอบเล่า
เลยเป็นที่มาของ เพจเลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง
ขอบคุณและดีใจที่มีคนติดตามนะคะ🙏

ใครมีโมเม้นต์พ่อลูก หรือ แม่ลูก น่ารักๆแบ่งปันกันชมบ้างนะคะ
ใครไม่ค่อยมีรูป ทริปหน้าอย่าลืมเก็บความทรงจำผ่านรูปถ่ายไว้บ้างนะคะ ย้อนกลับมาดูทีไร ดีต่อใจทุกทีเลย

#สุขสันต์วันศุกร์ #คิดถึงลูก #รีบกลับบ้าน #เลิกงานกลับบ้านไปหาลูก #รถติดเลยดูรูปลูก #ลูกคือกำลังใจ #เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง #พาลูกเที่ยว

ตีรันฟันทอย Board Game Cafe สถานที่สนุกๆของทุกเพศ ทุกวัย อ่านรีวิวที่เพจ : เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยงนะคะ

ชิงช้าชาลี

พร้อม!!!!

ไร่ลุงคริส ตอนที่1
อ่านรีวิวได้ที่เพจ เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง ค่ะ

ไร่ลุงคริส ตอนที่2
อ่านรีวิวได้ที่เพจ เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยง ค่ะ
กิจกรรม Nature Mandala น่าสนใจมากค่ะ

SUMMER มาถึงทั้งที 🌞
แม้จะมีพายุฝนเข้ามาสลับร้อนบ้าง แต่ยังไงก็นึกถึงทะเลอยู่ดี
ยิ่งถามลูกว่าปิดเทอมอยากเที่ยวไหน ทะเลก็ยังเป็นคำตอบ เสมอเลย
งั้นครอบครัวเราก็ขอพาลุกไปทะเลใกล้ๆสักทริป
ครอบครัวเราพาลูกเที่ยวทุกแบบอยู่แล้ว นอนป่าเขา แคมปิ้ง โฮมสเตย์ครบรสมาแล้ว ก็อยากพาลูกมาพักผ่อนแบบชิลๆ ว่ายน้ำสนะแบบคูลๆ กันบ้าง

พัทยาเป็น choice แรกๆ เพราะใกล้ เดินทางสะดวก ไม่เหนื่อยขับรถมาก ที่นี้ เราก็อยากได้มุมสงบที่พัทยา มีสระว่ายน้ำ และอยู่ติดทะเลด้วย
เงื่อนไข 3 ข้อนี้ไปไหนกันดีล่ะ

Marine Beach Hotel Pattaya ตอบโจทย์มาก เพราะ ถึงจะอยู่พัทยา แต่ว่ามีความเป็นส่วนตัวสูงมาก
คือแค่เลี้ยวรถเข้ามาก็รู้สึกส่วนตัว รู้สึกถึงการพักผ่อน ร่มรื่นมาก ภายในโรงแรมก็ตกแต่งได้อย่างสวยงาม เป็นสัดส่วน
ร้อยแก้วเหมือนเดิมเลยคือพอลงจากรถปุ๊บ วิ่งไปหาสระว่ายน้ำปั๊บ เด็กกับสระว่ายน้ำเป็นของคู่กันเสมอ
เห็นห่วงยางแฟนซี 4-5 อันลอยรับลมอยู่ในสระ ก็มีความสุขอยากโดดน้ำเต็มที่ ชะเง้อไปเห็นทะเล อยากเล่นน้ำทะเลก็แค่เดินข้ามถนนไป ก็เล่นทะเลเล่นทรายได้แล้ว เย้

ห้องพักที่นี่มีหลายแบบ 🛏ทั้งห้องพักแบบธรรมดาแบบ1 ห้องนอน 🛋ห้องพักที่มีห้องนอนและห้องนั่งเล่น 🚪ห้องแบบ Connect สำหรับครอบครัวใหญ่ 🛌หรือ แบบ 2 ห้องนอน 1 ห้องนั่งเล่น สำหรับกลุ่มเพื่อน หรือ ครอบครัวใหญ่ที่อยากมีพื้นที่ร่วมกัน

ครอบครัวเราพักห้องแบบ Deluxe Room
เป็นห้องนอนแบบมีห้องนั่งเล่นด้วย มองออกที่ระเบียง เป็นวิวสระว่ายน้ำและมองเห็นทะเลด้วย ครบตามเงื่อนไขที่อยากได้แบบว่าเป๊ะ

พนักงานต้อนรับและทุกฝ่าย ทุกคน อัธยาศัยดีมาก เต็มใจให้บริการสุดๆ welcome drink อร่อย ชื่นใจคลายร้อน ถือเป็นความประทับใจอันดับต้นๆในการมาถึงเลยค่ะ

Check in แล้วก็ยาวเลย อาหารการกินก็อยู่กันจุดเดียวที่นี่เลยค่ะ พักผ่อนกันให้สุด ด้านหน้าโรงแรมเป็นโซนร้านอาหาร ที่เสริฟพร้อมขนมหวาน และ กาแฟ มีทั้งแบบ open รับลมทะเล หรือนั่งรับแอร์เย็นๆ ก็ได้ค่ะ
อาหารที่นี่มี Signature สวย น่าทาน และอร่อย ทุกเมนู แถมเมนูเครื่องเดิมก็ชื่นใจมาก ร้อยแก้วก็วนๆเวียน วิ่งไปๆมาๆ สลับกันระหว่าง เล่นน้ำสนะ เล่นทราย เล่นน้ำทะเล และกิน มีความสุขที่สุดก็ลูกนี่แหละค่ะ

ก่อนกลับเราขึ้นไปชมวิวบนดาดฟ้าของโรงแรมด้วย นั่งรับลมเย็นมากๆ วิวทะเลสวยๆ ชิลกันสุดๆไปเลย

ครอบครัวไหนอยากพักผ่อนแบบเต็มอิ่ม แนะนำที่นี่เลยค่ะ ได้ครบแบบไม่ต้องเดินทางไปไกล ได้ใจลูกด้วย

คลิปบรรยากาศ โรงแรม และ ช่วงเวลาสนุกๆที่นี่กดลิงค์นี้ค่ะ

bit.ly/เลี้ยงลูกสุดเหวี่ยงMarineBeachHotelPattaya

สิ่งที่เราเรียนรู้ด้วยตัวเองเมื่อเรามีลูก บางอย่างเราไม่เคยคิด บางอย่างไม่เหมือนอย่างที่เราเคยคิด และบางเรื่องอาจจะมีคนรู้สึกเหมือนเราก็ได้

1. การแพ้ท้องนั้นทรมานกว่าการเมารถหลายเท่านัก บางคนบอกการแพ้ท้องอยู่ที่ใจ ถ้าใจไหวมันก็จะไหวเอง บอกเลยว่าไม่จริง ไม่มีอ้อนสามี ไม่เคยเรียกร้องความสนใจ ไม่ใช้สลิงหรือ สแตนอิน ที่เห็นแพ้ นั้นอ่อนแอและมันไม่ไหวจริงๆ และสิ่งที่ทรมานขั้นกว่าตามมาคือนมคัดจนแข็งเป็นไต ไข้ขึ้น ร้องไห้มันซะเลยกว่าจะหาย มีความสุดมากจริงๆ

2. ที่ว่า แม่ทุกคนมีนมเพียงพอให้ลูก แต่ในยุคนี้ที่แม่ต้องออกไปทำงานด้วย ความพยายามที่จะทำรอบ ปั๊มนมให้ลูกเวลามันก็มีจำกัด ความเครียด วิถีชีวิต และ สรีระร่างกาย ความพร้อม บางทีมันก็ไม่ได้จริงๆ เราก็เคยเห็นแหละ Working mom ที่นมเพียงพอ วินัยเพียงพอ ปั๊มนมที่ออฟฟิศให้ลุกกินเป็นปีๆได้ เราชื่นชมและภูมิใจไปด้วย แต่บางคนเค้าก็ไม่ไหวจริงๆ ทำไม่ได้ ก็อย่าไปว่าเค้า ไปดูถูกน้ำใจเค้า ให้คนเป็นแม่เค้าได้ปรับไปตามทางสายกลางแบบที่เค้าไหว ให้กำลังใจกันดีกว่าเถอะ เพราะเค้าก็ทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อลูกในมุมที่แค่อาจจะต่างออกไป

3. สิ่งที่มีผลต่อความเป็นตัวตนของลูก คือ สุขลักษณะ สิ่งอุปโภคบริโถคทั้งหลาย และสิ่งแวดล้อมตัวลูก

4. อ้าว! นมแม่ มีทางออกได้หลายรูเหรอเนี่ย ตอนนมพุ่งออกทุกทิศทางเป็นสวนน้ำเข้าหน้าลูก ตกใจนึกว่าเราผิดปกติ นมแตก ทำไมไม่เคยมีใครบอกเราเรื่องนี้ 5. เราต้องฝึกให้ลูกทำอะไรอย่างใจเย็น และใช้เกณฑ์ของเรา ไม่ต้องนั่งทันเขา คลานทันเขา เดินทันเขา พูดทันเขา ทุกอย่างมีเวลาของลูกเรา วันหนึ่งเค้าก็จะได้วิ่งเล่นกับเด็กคนอื่นๆ โดยที่ไม่มีใครมาสนใจว่าใครจะวิ่งได้ก่อน หรือ หลัง สุดท้ายคือเด็กก็วิ่งได้เหมือนกัน การเรียนก็เหมือนกัน ลูกเราเพิ่งมาอ่านออกเขียนได้ตอน ป.1 เอง ในขณะที่เพื่อนๆอ่านเก่งตั้งแต่อนุบาล เพราะอนุบาลเราไม่เคยเอาวิชาการใส่ลูกเลย อาจจะเหนื่อยหน่อยตอนปรับตัว ป.1 แต่สุดท้ายเค้าก็อ่านหนังสือได้เหมือนเพื่อนนั่นแหละ

6. ของใช้ลูก พะรุงพะรังที่เราขน เราสะพายตัวเอียงตอนพาลูกออกจากบ้านมักไม่ได้ใช้ และ เมื่อไรที่เราไม่ได้เอาไปลูกจะจำเป็นต้องใช้ขึ้นมาทันที

7. เราเห็นคนไม่มีลูก โพสของกิน เรื่องเที่ยว กระเป๋าใบใหม่ บ่นงานใน FB เราไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย กดไลค์ให้ด้วย แต่พอเราโพสเรื่องลูก เล่าเรื่องลูก เค้าบอกว่าเราอวดลูก ก็เรื่องสำคัญของเราตอนนี้มีเรื่องเดียว ก็โพสวนอยู่เรื่องเดียว อืม คนรอบตัวไม่ได้เข้าใจความเห่อลูกของเราทุกคน ช่างมัน โพสต่อไป เพราะมันเป็นไดอารี่ของเรา

Most Popular Instagram Hashtags