[PR] Gain and Get More Likes and Followers on Instagram.

#ห้องนอน

46619 posts

TOP POSTS

ผมรัก ❤ เมียมาเฟีย/Ep34
#บ้านมาเฟีย
มาเฟีย: บ้านหลังนั้น เป็นบ้านของพ่อกับแม่เลี้ยงฉันเอง
บุ๊ค: แม่เลี้ยงหรอ!
มาเฟีย: ใช่ !
บุ๊ค: แล้ววว ?
มาเฟีย: แม่ฉันอ่ะหรอ
บุ๊ค: อืม
มาเฟีย: เสียไปนานล่ะ ตั้งแต่ฉันเด็กๆ
บุ๊ค: อ๋ออ มิน่าล่ะขึ้นโตมาเป็นคนแบบนี้ (พูดเบาๆ)
มาเฟีย: นายว่าไงนะ !
บุ๊ค: ป่ะ ป่าว .. ไม่ได้ว่าไรเลย
มาเฟีย: อืม แล้วไป .. เออ ไหนๆก็พูดถึงบ้านหลังนั้นแล้ว งั้นฉันขอสั่งนายไว้ตรงนี้เลยนะ ห้ามนายไปยุ่งวุ่นวายกับคนที่บ้านหลังนั้นเด็ดขาด
บุ๊ค: แต่บ้านก็อยู่ติดกันแค่เนี่ย ถ้าเค้ามาพูดกับผมเองล่ะ
มาเฟีย: นายเป็นคนของฉัน ไม่มีใครที่บ้านหลังนั้นอยากมายุ่งกับนายหรอก แล้วถ้ามีจริงนายก็ต้องเลี่ยง จำไว้ว่าฉันเกลียดคนที่บ้านหลังนั้น โดยเฉพาะยายคุณนายแม่เลี้ยงของฉันกับลูกๆของมัน !
บุ๊ค: ......
มาเฟีย: แล้วบ้านหลังนี้จะมีแม่บ้านกับคนรับใช้มาดูแล .. แต่ตั้งแต่วันนี้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับฉันนายต้องเป็นคนทำ เข้าใจมะ !
บุ๊ค: อืม !
มาเฟีย: ดี !
บุ๊ค: แล้ววว ....
มาเฟีย: อะไร ?
บุ๊ค: คุณจะให้ผมนอนที่ไหนอ่ะ
มาเฟีย: ก็ห้องที่นายนอนเมื่อเช้า
บุ๊ค: อ๋อ อืม ! งั้นผมเอาของไปเก็บที่ห้องก่อนนะ
มาเฟีย: อืม (พยักหน้า)
{บุ๊คลุกขึ้นสะพายกระเป๋าแล้วเดินตรงไปที่ห้องที่เค้านอนอยู่เมื่อเช้า ส่วนมาเฟียก็เดินตามไปติดๆ}

#ห้องนอน
{บุ๊คเดินเข้ามาในห้อง เค้าวางกระเป๋าลงแล้วมาล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆอย่างหมดแรง แต่เพียงไม่นานบุ๊คก็ต้องเด้งตัวลุกขึ้นเมื่อร่างของมาเฟียเข้ามาในห้องแล้วลงมานอนแผ่หลาอยู่ข้างๆเค้า}
มาเฟีย: อ่าว ลุกทำไมอ่ะ ทำไมไม่นอนต่อ
บุ๊ค: คุณเข้ามาที่นี่ทำไม ?
มาเฟีย: เอ๊า! ก็นี่มันห้องนอนฉัน ไม่เข้ามาที่นี่แล้วฉันจะไปนอนที่ไหนล่ะ
บุ๊ค: ห้องนอนคุณหรอ !
มาเฟีย: ใช่! ห้องนอนฉัน
บุ๊ค: งั้นผมจะไปนอนที่อื่น !
{บุ๊คพูดจบก็เดินไปคว้ากระเป๋าแล้วหันหลังจะเดินออกไป}
มาเฟีย: หยุด !!
{เสียงเข้มดุดันทำให้บุ๊คต้องชะงักทันที}
มาเฟีย: จากนี้ไปนายต้องนอนที่ห้องนี้กับฉัน นายต้องคอยรับใช้ฉันทุกเรื่อง และทุกครั้งที่ฉันต้องการห้ามมีคำว่าไม่
{มาเฟียพูดพร้อมกับเดินมากอดบุ๊คจากทางด้านหลัง .. จมูกของเค้าซุกไปที่แก้มและลำคอบุ๊คอย่างเคลิบเคลิ้มบ .. บุ๊คได้แต่ยืนตัวแข็งน้ำตาคลอ}
บุ๊ค: คุ คุณให้ผมทำอย่างอื่นไม่ได้หรอ .. ผมยินดีทำให้คุณทุกอย่าง แต่ไม่ใช่แบบนี้ 😢
{เสียงสั่นเครือพูดอย่างอ่อนวอน}
มาเฟีย: ไม่ได้ ! เพราะนายเป็นเมียฉันแล้ว
บุ๊ค: แต่ผมไม่เต็มใจ!

#อ่านต่อในคอมเม้นนะคะ

บทที่36

เตนล์ : พี่จะทำระ.... อื้อออ
ยูค : อื้มม .จ๊วบๆ
เตนล์ : อื้อ .จ๊วบๆ
.
เตนล์ก็หันหน้าหนี
.
ยูค : เป็นไร
เตนล์ : ป่าว ออกไปจากตัวผมได้แล้ว
ยูค : ไม่
เตนล์ : เห้อ....
ยูค : พี่ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ
เตนล์ : ช่างเถอะ
ยูค : กลับไปอยู่กับพี่นะ
เตนล์ : ก็บอกว่าไม่ไง
ยูค : เฮ้อออ.....
.
ยูคก็ออกจากตัวเตนล์แล้วออกไปร้องไห้ที่ระเบียงห้อง เตนล์ก็มองยูคที่ยืนร้องไห้และเดินไปหา
.
เตนล์ : พี่รักผมมั้ย |กอดจากด้านหลัง|
ยูค : รัก
เตนล์ : ทำไมแต่ก่อนพี่ไม่รักผม ฮึก แล้วทำไมต้องทำร้ายผมด้วย ฮืออ
ยูค : พี่ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ |หันไปหาเตนล์|
เตนล์ : ฮืออ อึก .อื้อออ
.
ยูคก็ประกบจูบเตนล์อีกครั้งแล้วจูบนี้ก็เป็นจูบที่อ่อนโยน
.
|ผละออกจากจูบ|
.
ยูค : กลับไปอยู่กับพี่นะ |กอด|
เตนล์ : ครับ :)
ยูค : พี่จะไม่ทำให้เตนล์ร้องไห้อีกแล้ว
เตนล์ : สัญญานะ
ยูค : สัญญาครับ
.
.
ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมายูคออกตามหาเตนล์มาตลอดแต่เขากลับไม่เจอ แต่สุดท้ายก็เจอและนั่นคือความสุขของยูค
.
.
เตนล์ : ไปนอนกันเถอะ
ยูค : นอนกับพี่นะ
เตนล์ : อื้ม
.
เตนล์กับยูคก็ไปนอน #ห้องนอน เตนล์กับยูคก็นอนกอดกันไม่ปล่อย...
.
ยูค : กอดเตนล์แล้วรู้สึกดีจัง .ในใจ
เตนล์ : วันนี้เป็นวันที่ผมมีความสุขมากเลยนะครับ .ในใจ
.
เตนล์ : ฝันดีนะครับ
ยูค : ฝันดีครับ
.
ยูคยอมก็จุ้บปากของเตนล์แล้วก็เข้าสู่ห้วงนิทรา
.
.
ด้านมาร์คบัม🐊🐍
.
มาร์ค : แบมตื่นขึ้นมาสิ ฮึก ฮือออ เมื่อไหร่จะฟื้นอ่ะแบม พี่คิดถึงแบมนะ พี่รักแบมนะ พี่อยากได้ยินเสียงแบม ฮือออ
.
.
มาร์คก็จับมือของแบมไว้และร้องไห้ออกมาไม่หยุด... แล้วมาร์คก็หลับไป..
.
.
ตอนเช้า เวลา 06:00 น.
.
มือของแบมก็ขยับและลืมตาขึ้นมาแบมก็มองไปรอบๆแล้วก็สะดุดตามาที่มาร์ค
.
แบม : พี่มาร์ค
มาร์ค : ..... |ยังคงหลับ|
แบม : บะ..แบมหิวน้ำ พี่ม..มาร์ค อ..เอาน้ำให้แบมกินหน่อย ฮึกก
มาร์ค : อื้ออ |หลับต่อ😂| [แอด : ตื่นสิโว้ย]
แบม : พะ..พี่มาร์ค |เขย่าแขน|
มาร์ค : อื้อออ |ตื่น| บะ..แบม0.0
แบม : นะ..น้ำ
มาร์ค : น้ำหรอ แปปนะ!!!
.
มาร์คก็รีบหาน้ำให้แบมกิน แบมก็กินน้ำจนหมดแก้ว-.-'
.
มาร์ค : แบม ฮึก ฮืออ
แบม : พี่มาร์คร้องไห้ทำไม
มาร์ค : แบมฟื้นแล้ว รอพี่อยู่นี่แปปนะ
แบม : ฮะ
.
#ฟิครักร้ายนายซาตาน
#ฟิคมาร์คแบม

ลดเสียงงงงงงง555 #ห้องนอน

Pre-order หมอนมงกุฎ
● 1590 บาท
สนใจติดต่อ Line: Oopcheay
#หมอนมงกุฏ #หมอน #ห้องนอน#เจ้าหญิงดิสนีย์ #เจ้าหญิง

Love นายขี้แกล้ง Ep. 26
.
#คอนโดมาร์ค
แบม: มาร์คแบมนอนไหนอ่ะ
มาร์ค: ในห้องกับมาร์คไง
แบม: โอเคร งั้นเด่วแบมนอนข้างล่างนะ
มาร์ค: นอนกับมาร์คบนเตียงสิ
แบม: ไม่เอาอะ แบมไปอาบน้ำก่อนนะ//เดินไปอาบน้ำ
.
.
แบม: หู้ววว มาร์คทำไรอะ กลิ่นหอมมากกกก
มาร์ค: สปาเกตตี้คาโบนาร่า มากินเร็ว
แบม: มาร์คก็ตักให้แบมเร็วๆสิ~ แบมหิวจะตายอยู่แล้วววว
มาร์ค: คร้าบบบ//ตักให้แบม
.
มาร์ค: อะ//ยื่นจานให้แบม
แบม: หู้ววว หย่อยอ่ามาร์ค
มาร์ค: จิงปะ อ้าาา//อ้าปาก
แบม: อะไร?
มาร์ค: ป้อนหน่อยสิ อ้าาา
แบม: เด็กจริงๆ //ปัอนมาร์ค
มาร์ค: อั้ม อร่อย
.
.
#ห้องนอน
มาร์ค: แบมมานอนบนเตียงกับมาร์คเถอะนะ นอนข้างล่างเด่วปวดหลัง
แบม: ไม่อ่ะ มาร์คนอนเถอะ อ๊ะ! มาร์คกอดแบมอีกแล้วนะ
มาร์ค: ถ้าแบมไม่ขึ้นไปนอนกับมาร์ค ก็นอนข้างล่างด้วยกันนี่แหละ//กระชับกอดแบม
แบม: งื้อออ มาร์คปล่อยนะแบมอึดอัด
มาร์ค: แฟนกอดนี่อึดอัดหรอ ชิ!//อุ้มแบมขึ้นมานอนบนเตียง
แบม: มาร์ค!
มาร์ค: นอนไป!!!//ตะคอกใส่แบม แล้วเดินออกไป
แบม: ฮึก
.
.
ไลค์+เม้น = กำลังใจ 💓💗💓
#ฟิคloveนายขี้แกล้งมบ.

นิยาย "พบรัก ณ กองถ่าย"
"love on the set the series"
EP.11 (3/3)
บูม:ไม่เว้ย(ยัดน้องชายเข้าในช่องทางรักของพีค)
พีค:โอ็ย!!!ไอ้บูมก็เจ็บ(น้ำตาไหล)
บูม:ทนหน่อยนะเราจะได้มีลูกกันแล้ว
พีค:ไม่เอาอ๊า อ๊า อ๊า
บูม:ไม่ทันล่ะอ๊า อ๊า อ๊า
พีค:เอามันออกไป กูเจ็บอ๊า อ๊า อ๊า
บูม:ไม่มีทางอ๊า อ๊า อ๊า
(ไม่นานก็ทำภารกิจสุดแสนจะหนักหน่วงเสร็จ แล้วบูมพีคก็ชำระล้างร่างกายอย่าทุลักทุเลพออาบน้ำเสร็จก็แต่งตัว)
#ห้องนอน
บูม:(เดินมาอย่างสบายใจแล้วร้องเพลงไปด้วย)🎶อยู่ต่อเลยได้ไหม อย่าแล่อยให้ตัวฉันไป
เธอก็รู้ทั้งหัวใจ
ฉันอยู่ที่เธอหมอแล้วตอนนี้🎶
พีค:(เดินอย่างทุลักทุเล)โอ็ย!!!เจ็บ
บูม:สบายใจจัง(นั่งลงปลายเตียง)
พีค:บูมมาช่วยกูหน่อย
บูม:(ยังคงนั่งสบายใจอยู่)
พีค:โอ็ย!!!บูมมาช่วยกูหน่อยดิ
บูม:(ยังคงนั่งสบายใจเหมือนเดิม)
พีค:ไอ้เชี้ยบูม!!!
บูม:ว่าไงตัวเล็ก
พีค:มาอุ้มกูหน่อย
บูม:อย่าพูดกูดิพี่ พีค:กูจะพูด
บูม:งั้นผมก็ไม่อุ้ม
พีค:เออ7ก็ได้ ผัวจ๋าผัวคนนี้ของภีมพลมาอุ้มภีมพลหน่อยสิครับ
บูม:ค่อยน่าฟังหน่อย(เดินไปอุ้มพีคมานั่งบนเตียง)ไงเจ็บป่ะ
พีค:มึงกล้าถามมากเลยนะว่าเจ็บป่ะ ไอ้ผัวบ้า
บูม:นี้ผมทำไม่เจ็บหรอ มาๆรอบนี้ทำให้เดินไปไหนไปได้เลย(ขึ้นคร่อมพีค)
พีค:(ผลักบูมออก)พอเลยสัส แค่นี้ยังไม่อิ่มอีกหรอว่ะ
บูม:ไม่อ่ะ
พีค:ฟังกูนะบูม ต่อไปนี้อย่าเอากูอีก
บูม:ห๊ะ!!!ว่าไงนะไม่ๆๆๆไม่ได้บูมไม่ยอมฮือๆๆ
พีค:ทำมาเป็นดราม่า
บูม:ก็บูม...
พีค:บอกแล้วไงว่าอย่าเอากูอีก จนกว่า...
บูม:จนกว่าอะไร
พีค:จนกว่าถึงวันแต่งงาน
บูม:อ่อได้ครับ
พีค:กูจะเอาตัวรอดจากมึงได้ถึงวันแต่งงานไหมเนี้ย
บูม:คงอีกนาน555
พีค:เห้ย!!!มีผัวหื่นเหนื่อยว่ะ

ตอนที่ 74
#หอประชุม
ทอย: ผู้บัญชาการ😨😨
👴: คุณมาก็ดีแล้วครับ
ทอย: ท่านมีอะไรหรอครับ
👴: คุณเป็นหัวหน้าที่ไม่ได้เรื่องมากคุณรู้ตัวบ้างไม๊
ทอย: แต่ผมก็ไฟติ้งเต็มที่แล้วน้ะครับ
👴: เต็มที่ของคุณมันคงไม่มากพอ
ทอย: 😔😔😔
👴: ถ้าขืนคุณยังเป็นอยู่แบบนี้ ผมปลดคุณออกจากการเป็นหัวหน้าแน่
ทอย: ครับ
เมื่อผู้บัญชาการเดินออกไปทอยถึงกับเข่าทรุดทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น
เวลา 17.21
#ด้านปอน
ปอน: เมื่อไหร่พี่ทอยจะกลับมา😢😢
ทอยพยายามทำตัวปกติทั้งที่รู้ว่าตัวเองเหมือนจะเดินไม่ไหว
ทอยเดินขาลากไปที่โรงจอดรถแล้วรีบสปีดรถออกจากหอประชุมทันที
...ทอย...
ตอนนี้ผมเหมือนคนไม่มีแรงขับรถแถมยังขับรถตวาดไปมาเหมือนคนเมา จะเลี้ยวไปทางไหนก็ไม่เปิดไฟเลี้ยวนึกจะเบรกก็เบรก
20 นาทีผ่านไป
ทอยรีบเลี้ยวรถเข้าบ้านทันที "อี๊ดดดด" เสียงเบรกที่ทำให้ปอนออกมาดู
ทอยลงจากรถแล้วนอนล้มไปกับพื้น
ปอน: พี่ทอยยย
ทอย: 😷😷
ปอน: พี่ครับมาช่วยพยุงตัวพี่ทอยไปไว้บนห้องหน่อยเร็ว
👥: ครับคุณปอน
#ห้องนอน
ปอน: ทำไมตัวร้อนขนาดนี้
ทอย: 😷😷😷 ปอน: พี่ครับช่วยโทรเรียกรถพยาบาลด้วยน้ะครับ
ทอย: อย่าโทร!!
ปอน: ปอนดูแลไม่ไหวหรอกน้ะพี่ทอย
ทอย: ทำไมอ่ะปอน
ปอน: ก็พี่ดื้อไม่ไปหาหมอ..ปอนก็ไม่สามารถดูแลพี่ได้ตลอดหรอกน้ะ
ทอย: งั้นปอนก็ไม่ต้องมาดูแลพี่หรอก
ปอน: มันใช่เวลานอยไม่ครับ
ทอย: ไม่อยากดูแลพี่แล้วหนิ
ปอน: อ่าๆ..ไม่ไปก็ไม่ไปครับ ปอนจะดูแลพี่ให้หายเลยครับ
ทอย: 😊😊😊
#ไม่สบายยังสามารถนอยได้

รักก็คือรัก...มันไม่มีเหตุผล #ห้องนอน #คนโสด

Ep17.
Fic คนของกู
แบม: ปล่อย ปล่อยน่ะ ถ้านายทำอะไรบ้าๆชั้นจะโทรบอกคุณพ่อกับคุณแม่ แบมกำลังล้วงโทรสับ แต่มาร์คแย่งมาแล้วปาโทรสับแบมๆทิ้ง .
มาร์ค: อย่าหวังว่ามึงจะได้ทำแบบนั้น
แบม: ทำไมนายพูดทุเรศๆแบบนี้ห่ะ!
มาร์ค: กูก็พูดทุเรศๆแบบนี้กลับมึงคนเดียวแหละ หึ! ชอบมีอะไรกับมันมากใช่มั้ยห่ะ! พอกูให้มึงนอนกับกูทำเป็นเล่นตัว แต่กับไอเด็กนั่นได้กันกันกี่ครั้งแล้วหละ
แบม: ได้กี่ครั้งมันก็เรื่องของชั้น ไม่เกี่ยวกับคนอย่างนาย
มาร์ค: หึ! วันนี้มึงต้องเป็นของกู พูดเส็ดก็จูงมือแบมๆขึ้นรถทันที
.
.
.
มาร์คขับรถพาแบมๆมาที่บ้านส่วนตัวของเขาที่อยู่ติดกับทะเล บ้านหลังนี้พ่อกับเขาซื้อให้เขาตั้งแต่เด็กแต่เขาไม่เคยมีโอกาสที่จะได้มาสักครั้ง บรรยากาศที่นี่สงบไม่ค่อยมีผู้คน
มาร์ค: ลงมา(พูดเสียงนิ่ง)
แบม: ไม่! พาชั้นกลับเดี๋ยวนี้
มาร์คไม่พูดอะไรต่ออุ้มแบมๆไปที่บ้านทันที
แบม: ปล่อย! ปล่อยย บอกให้ปล่อยไง
#ห้องนอน
ตุบ! มาร์คปล่อยแบมๆลงบนเตียงอย่างแรง
แบม: โอ้ยย ปล่อยมาได้ พาชั้นกลับคอนโดเดี๋ยวนี้
มาร์ค: หึ! จะกลับไปเอากับไอเด็กนั้นใช่มั้ยหล่ะ คันมากงั้นหรอ มา เดี๋ยวกูช่วย พูดเสดมาร์คก็ฉีกเสื้อตามด้วยถอดทุกอย่างที่แบมๆใส่ออกจนตอนนี้ร่างกายของแบมๆไม่มีอะไรปกคลุมแม้แต่อย่างเดียว
แบม: ฮึก มาร์ค อย่าทำแบบนี้เลยน่ะ ถ้าคุณพ่อกับคุณแม่รู้ว่าเรามาทำเรื่องแบบนี้กันท่านจะผิดหวังน่ะ
มาร์ค: กูไม่สน มึงยังไปเอากับไอเด็กนั่นได้เลยหนิ เอากับกูบ้างจะเป็นไรไป มาร์คไม่รอให้แบมๆตอบ เขาล๊อคแขนทั้งสองข้างของแบมๆไว้ แล้วเริ่มซุกไซร้ซอกคอ
แบม: ยะ อย่าน่ะ
มาร์ค: หึ!😏
จากนั้นมาร์คก็ดูดเม้มให้เกิดรอยโดยเม้มทับตรงรอยที่จองกุกเคยทำไว้
แบม: อ๊ะ หยุด หยุดได้แล้ว
มาร์ค: ไม่ กูจะทำให้มึงรู้ว่ากูกับมันใครจะทำให้มึงมีความสุขมากกว่ากัน พูดเสด มาร์คที่เห็นแบมๆเริ่มมีอารมณ์ ก็อ่าขาแบมๆออก แล้วใช้นิ้วสอดเข้าไปทีละนิ้วทำให้แบมๆทั้งเจ็บทั้งเสียว จนตอนนี้แบมๆต้องบิดตัวเพราะความเสียวที่มาร์คส่งให้ มาร์คที่เห็นว่าช่องทางของแบมๆเริ่มขยายกว้างขึ้นก็สอดแก่นกายเข้าไปโดยที่ไม่บอกอีกคนสักคำ
แบม: โอ้ยยย เจ็บ! เอามันออกไปเดี๋ยวนี้ มาร์ค: หึ!ของมึงแข็งขนาดนี้ แน่ใจหรอว่าจะให้กูเอาออก แบมๆได้แต่หันหน้าหนี เพราะตอนนี้แบมๆก็เริ่มมีอารมณ์แล้วเหมือนกัน
มาร์ค: หึ! มาร์คที่สอดคาไว้สักพักเพื่อให้แบมๆชินก็เริ่มขยับแก่นกายเข้าออกช้าๆ
มาร์ค: อ๊า อ๊า อ๊ะๆๆ
แบมใช้มือปิดปากของเขาเพราะไม่อยากหลุดเสียงน่าเกลียดๆออกไป
มาร์ค: เอามือออก! มาร์คที่เห็นแบมๆใช้มือปิดปากตัวเองเขาก็เริ่ม กระแทกแก่นกายของเขาลึกและถี่ขึ้น
#ต่อในเม้นงับ😊👇👇

MOST RECENT

Most Popular Instagram Hashtags