[PR] Gain and Get More Likes and Followers on Instagram.

#جایزه_نوبل_ادبیات

111 posts

TOP POSTS

بیشتر روس‌ها اسم «الکسی‌یویچ» را نشنیده‌ بودند!

طبق نتایج به‌دست‌آمده از نظرسنجی اخیر‌، دوسوم مردم روسیه اسم «سوتلانا الکسی‌یویچ» نویسنده بلاروسی برنده نوبل ادبیات 2015 را نشنیده‌ بودند.

چندی پس از کسب جایزه نوبل ادبیات از سوی سوتلانا الکسی‌یویچ، نویسنده بلاروسی، یک نظرسنجی در کشور روسیه انجام شده که نشان می‌دهد نام این نویسنده به گوش 65 درصد مردم این کشور آشنا نیست.

17 درصد روس‌ها او را به نام می‌شناسند، اما تاکنون کتابی از او نخوانده‌اند. مرکز مطالعاتی «لواتا» این آمارگیری را بین 23 و 26 اکتبر از 800 شهروند روس در 134 شهر این کشور انجام داده است.

به گزارش مسکو تایمز‌، وب‌سایت جایزه نوبل هم چندی پیش یک نظرسنجی عمومی را برگزار کرد و از مخاطبانش پرسید: «آیا تاکنون کتابی از سوتلانا الکسی‌یویچ خوانده‌اید؟» جالب است که 87 درصد مخاطبان به این سوال جواب منفی داده و 13 درصد گفتند که با این نویسنده پیش از اعطای نوبل ادبیات آشنایی داشته‌اند.

#سوتلانا_الکسی‌یویچ متولد 31 می سال 1948 در شهر «استانیسلاو» اوکراین و از پدری بلاروسی‌ و مادری اوکراینی است. او سال 1972 از دانشگاه فارع‌التحصیل شد و به عنوان روزنامه‌نگار مشغول به کار شد. این نویسنده در سال 1983 کتاب «چهره غیرزنانه جنگ» را به چاپ رساند؛ اثری که در آن به تجربیات زنان در زمان جنگ جهانی دوم پرداخت. «پسران زینکی» کتابی است که او درباره جنگ افغانستان به نگارش درآورده. «صداهایی از چرنوبیل» روایت دردناک الکسی‌یویچ از انفجار اتمی سال 1986 چرنوبیل است. او در این کتاب، گفت‌وگوهایش با بازماندگان این حادثه تلخ را منتشر کرده است.

از میان کتاب‌های این نویسنده بلاروسی تنها «چهره غیرزنانه جنگ»، «صداهایی از چرنوبیل» و «پسران زینکی» که تاریخچه‌ای از جنگ شوروی و افغانستان است به زبان انگلیسی برگردانده شده‌اند. انتشارات مستقل «فیتزکارالدو» قرار است جدیدترین کتاب او را که «زمان دست‌ دوم» نام دارد در ماه می روانه بازار کند. الکسی‌یویچ چهاردهمین زنی است که موفق به دریافت #جایزه_نوبل_ادبیات شده است.

#دوشنبه#ایسنا

.
توماس گوستا ترانسترومر (زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۳۱ - مرگ ۲۶ مارس ۲۰۱۵) نویسنده، شاعر و مترجم سوئدی و برندهٔ #جایزه_نوبل_ادبیات در سال ۲۰۱۱ میلادی بود. ترانسترومر به عنوان یکی از مهمترین نویسندگان اسکاندیناوی پس از جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود و شعرهایش به بیش از ۶۰ زبان ترجمه شده است.
اگرچه #توماس_ترانسترومر هشتمین فرد اروپایی است که در ۱۰ سال گذشته، نوبل ادبیات را تصاحب می‌کند، ولی از آخرین باری که این جایزه ادبی به نام سوئد رقم خورده بود، ۳۷ سال می‌گذرد.
ترانسترومر در ۱۵ آوریل سال ۱۹۳۱ در شهر استکهلم متولد شد. مادرش، هلمی، معلم مدرسه بود و پدرش، گوستا ترانسترومر، به کار روزنامه‌نگاری اشتغال داشت. وی در سال ۱۹۵۰ پس از تمام کردن مدرسه دستور زبان لاتین، در حوزه‌های تاریخ #ادبیات و شعر، تاریخ دین و #روانشناسی در دانشگاه استکهلم مشغول تحصیل شد. پس از پایان تحصیلات در دانشگاه، در سال ۱۹۵۷ به عنوان دستیار در مؤسسه روان سنجی دانشگاه استهکلم مشغول به کار شد. وی همان سال با مونیکا بلاد ازدواج کرد. ترانسترومر بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۶۶ به عنوان روانشناس در یک مرکز بازپروری جوانان به کار خود ادامه داد. وی در سال ۱۹۹۰ دچار سکته مغزی شد و تا حدود زیادی قدرت تکلم خود را از دست داد. با این‌حال همچنان به نوشتن ادامه داد.
ترانسترومر در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۵ در استکهلم و در ۸۳ سالگی درگذشت.
#Tomas_Tranströmer

یک رمان عجیب و هولناک و نوستالوژیک...
هاینریش بل و کلا ادبیات آلمان توانایی آن را دارد ، که هر لحظه شما را شگفت زده کند.
سپاسگذارم...
.
.
هاینریش بل برنده جایزه نوبل ادبیات 1972 و جایزه گئورگ بوخنر 1967 .
.
#هاینریش_بل
#نان_سالهای_جوانی
#نشرچشمه
#جایزه_نوبل_ادبیات

باب دیلن؛ شاعر، نویسنده، راک استار، نقاش و... آمریکایی در سن هفتادوپنج سالگی به دلیل ابتکار و ابداع در ترانه سرایی آمریکا موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد... شاد باش بر رهروان و دوستداران آن حضرت.... #bob_dylan
#nobelprize
#باب_دیلن
#جایزه_نوبل_ادبیات
#راک_اند_رول

بر اساس اعلام آکادمی سوئد، #باب_دیلن به خاطر «ایجاد تعبیرهای شاعرانه نو در آداب و رسوم آهنگ های آمریکایی» موفق به دریافت #جایزه_نوبل_ادبیات در سال 2016 شد.

زندگینامه و سخنان کوتاه باب دیلن را در سایت نیکند می توانید بخوانید:

http://www.nikend.com/quote/list?author=bob+dylan
#جایزه_نوبل #نوبل #bob_dylan

یکی از شگفت انگیز ترین مخلوقات دنیای هنر و سرگرمی ساز ها، باب دیلن، خواننده، ترانه سرا و نویسنده هفتاد و پنج ساله، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۲۰۱۶ شد، برای اولین بار نوبل به یک ترانه سرا میرسه
#جایزه_نوبل_ادبیات#باب_دیلن

بیـــــــوگرافـــــــے

ﺑﺎﺏ ﺩﯾﻠِﻦ ‏ﺯﺍﺩﻩ ۲۴ ﻣﻪ ۱۹۴۱ ﺩﺭ ﺩﻭﻟﻮﺙ، ﻣﯿﻨﻪﺳﻮﺗﺎ ‏) ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ، ﺁﻫﻨﮕﺴﺎﺯ ، ﺷﺎﻋﺮ ، ﻭ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩٔ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻭ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۲۰۱۶ﺍﺳﺖ.

ﻭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺒﮏ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺑﻮﻣﯽ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﺩﺭ ﺩﻫﻪٔ ۱۹۶۰ ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺑﻪ ﺳﺒﮏ ﺭﺍﮎ ﺭﻭﯼ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪٔ ﺭﺍﮎ ﺍﻧﺪ ﺭﻭﻝ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺍﺩﺑﯽ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻧﻪٔ ﮐﻼﺳﯿﮏ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﯿﺨﺖ . ﺩﯾﻠﻦ ﺩﺭ ﭘﺪﯾﺪﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﺳﺒﮑﯽ ﺩﺭ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺭﺍﮎ ﺑﻮﻣﯽ ‏( Folk Rock ‏) ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺳﻂ ﺩﻫﻪٔ ﺷﺼﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﮑﺴﭙﯿﺮ ﻫﻢﻧﺴﻼﻥ ﺧﻮﺩ ﺷﻬﺮﺕ ﯾﺎﻓﺖ . ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺩﯾﻠﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺳﺮﻭﺩ ﺟﻨﺒﺶﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽِ ﺩﻫﻪٔ ۶۰ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.ﺩﯾﻠﻦ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺩﻫﻪ ﺍﺧﯿﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻣﻄﺮﺡ ﺑﻮﺩﻩﻭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬﺍﺭﺗﺮﯾﻦ ﭼﻬﺮﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽﺁﯾﺪ.

ﺑﺎﺏ ﺩﯾﻠﻦ ﺳﺎﻝ ۲۰۱۶ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺁﻓﺮﯾﻨﺶ ﺑﯿﺎﻧﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﺗﺮﺍﻧﻪﺳﺮﺍﯾﯽ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ.
وی اولین ترانه سرایی است که موفق به دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.
ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ

ﺍﻭ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺱﻫﺎﯼ ﻣﮑﺮﺭ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﺟﻮﺍﯾﺰ ﻧﻮﺑﻞ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﻧﻮﺑﻞ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻼﺵ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎﺏ ﺩﯾﻠﻦ، ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ ﺗﺮﺍﻧﻪﺳﺮﺍﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺷﺪﻩ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺍﻋﻄﺎﯼ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺍﺩﺑﯿﺎﺕ ﺑﻪ ﺑﺎﺏ ﺩﯾﻠﻦ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺨﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎﺏ ﺩﯾﻠﻦ ﻫﯿﭻ ﻭﺍﮐﻨﺸﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ - ﺁﻫﻨﮕﺴﺎﺯ ۷۵ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺍﻋﻼﻡ ﺷﺪ، ﺍﻭ ﺩﺭ ﻻﺱ ﻭﮔﺎﺱ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﻓﺖ ﺍﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﺷﺎﺭﻩﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﮑﺮﺩ.
ﺩﺭ ۲۱ ﺍﮐﺘﺒﺮ ۲۰۱۶ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺟﺰﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ‏« ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻧﻮﺑﻞ ﺍﺩﺑﯽ ‏» ﺩﺭ ﯾﮏ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻧﻘﺪ ﮐﺘﺎﺑﺶ ﺩﺭ ﻭﺑﺴﺎﯾﺖ ﺭﺳﻤﯽ ﺑﺎﺏ ﺩﯾﻠﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻭ ﺍﺯ ﻭﺑﺴﺎﯾﺘﺶ ﭘﺎﮎ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﺷﺎﺭﻩﺍﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺩﺭ ﻭﺑﺴﺎﯾﺖ ﺍﻭ ﻧﺒﺎﺷﺪ.

#باب_دیلن
#بیوگرافی
#جایزه_نوبل_ادبیات
#نوبل
#جایزه_نوبل

به ما در کانال تلگرام نیز بپیوندید(لینک کانال در بیو)

الان. #دفتر_نشر_آموت
جناب #سجاد_تبریزی عزیز، مترجم #ستاره_سرگردان نوشته ی #ژان_ماری_گوستاو_لوکلزیو ، برنده ی #جایزه_نوبل_ادبیات

منتشر شد:
#ستاره_سرگردان
#ژان_ماری_گوستاو_لوکلزیو
برنده‌ی #جایزه_نوبل_ادبیات
ترجمه‌ی #سجاد_تبریزی
۳۶۰ صفحه. ۲۱۵۰۰ تومان. نشر آموت

داستان درباره دو دختر، یکی #یهودی و #فرانسوی و دیگری #مسلمان و #فلسطینی است. دختر یهودی پس از جنگ جهانی دوم از #فرانسه آواره و عازم سرزمین موعود یا همان #اسرائیل کنونی می‌شود و در همین زمان دختر فلسطینی در شهر عکا در خانه‌ای زیبا همراه با خانواده‌اش زندگی می‌کند. یک روز از طرف سازمان ملل به خانواده دختر فلسطینی گفته می‌شود که به مدت سه روز این شهر را خالی کنند و ...
ژان ماری گوستاو لوکلزیو در سال 1940 در شهر نیس فرانسه به دنیا آمد. اولین داستانش را در سن هفت سالگی در کابین کشتی نوشت که در آن به همراه مادرش برای یافتن پدر به نیجریه می‌رفت. او خیلی زود و در 23 سالگی با نوشتن داستان «صورت جلسه»، برنده جایزه «روندو» شد و نامش بر سر زبان‌ها افتاد.
زندگی پر تلاطم و سر سودایی باعث شد، فضاهای متعددی را تجربه و به کشورهای زیادی از پنج قاره سفر کند؛ سالیانی را با قبایل سرخپوست مکزیک زیست، با قبایل بدوی مغرب روزگار گذراند و پرسه زدن در خیابان‌های سئول را تجربه کرد. حاصل این سیر و سلوک، بیش از 40 رمان، مجموعه داستان و رساله و مجموعه مقالات بیشمار است. وی سال 1994 به عنوان بزرگترین نویسنده فرانسوی زبان شناخته شد.
لوکلزیو در سال 2008، پس از رمان «ورد گرسنگی» که الهام گرفته از شرایط زندگی مادرش بود برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
صلح، نوجوانی و محیط زیست درونمایه‌های داستان‌های این نویسنده شهودگرا است و مخالفت با جهانی شدن و به چالش کشیدن مدرنیته و نتایج آن، از او یک نویسنده‌‌ای عاصی در اذهان ساخته است

MOST RECENT

شما همیشه می توانی روی اینکه آمریکایی ها کار صحیح را انجام میدهند حساب کنی، فقط مشکل اینجاست که کار صحیح همیشه آخرین انتخاب آنها برای انجام است
وینستون لئونارد اسپنسر چرچیل (۹۰ سال)
۱۸۷۴-۱۹۶۵ میلادی

تکرار:
اگر داری میری به جهنم، به راهت ادامه بده

#winstonchurchill
#sirwinstonchurchill

#سر_وینستون_چرچیل
#چرچیل #نخست_وزیر
#سیاستمدار #نویسنده
#جایزه_نوبل_ادبیات
#جنگ_جهانی_دوم
#متفقین
#شکست_آلمان
#مرد_قرن
#مرد_سال_تایم
#جنگ_رودخانه
#بحران_جهانی
#یادبود
#یادرفتگان

چاپ شده در
#عروسک_سخنگو_295_296_خرداد_تیر_95
پرونده‌ی #نوبل_ادبیات 2015
#سخنرانی #سوتلانا_الکسیویچ به‌هنگام دریافت جایزه‌ی نوبل ادبیات 2015 #ترجمه #مریم_موسوی
من این‌جا و روی این سکو تنها نیستم. دور و برم صداهایی است، صدها صدا. آن‌ها از #کودکی همیشه با من بوده‌اند.
من در حومه‌ی شهر، بزرگ شدم. بچه که بودیم دوست داشتیم بیرون از خانه بازی کنیم. صبح که می‌شد و می‌رفتیم بیرون، صدای خسته‌ی زنان روستایی که روی نیمکت‌هایی نزدیک کلبه‌هایشان جمع شده بودند، ما را مثل آهن‌ربا جذب خود می‌کرد. هیچ یک از آن‌ها همسر، پدر یا برادری نداشتند. پس از #جنگ_جهانی_دوم مردی را در دهکده‌مان به یاد نداشتم. در زمان جنگ، از هر چهار مرد #بلاروس، یک نفر در جنگ یا در همراهی با پارتیزان‌ها کشته شده بود. پس از جنگ، #کودکان در دنیایی زنانه بزرگ شدند.
آن‌چه بیش از همه در خاطرم مانده، این است که زن‌ها نه از مرگ بلکه از زندگی سخن می‌گفتند. آن‌ها داستان‌هایی را از لحظه‌ی خداحافظی با مردی که دوستش داشتند نقل می‌کردند. آن‌ها از انتظار می‌گفتند و هم‌چنان منتظر بودند. سال‌ها گذشته بود اما آنان هنوز منتظر بودند: "اصلا برایم مهم نیست اگر دست و پایش را از دست داده باشد، من از او مراقبت می‌کنم."
بی‌دست...بی‌پا...! فکر می‌کنم من عشق را از کودکی فهمیده‌ام.
#svetlanaalexievich#literature_noble_prize#childhood#worldwar2 #love#writer
#زنان_جنگ#عشق#نویسنده#حومه_شهر#جنگ_جهانی_دوم #جایزه_نوبل_ادبیات#خلاقیت

#نان_سالهای_جوانی
گرسنگی قیمت ها را به من یاد داد، فکر #نان تازه مرا کاملاً از خود بی خود می کرد، من غروب ها ساعت های متمادی بی هدف در شهر پرسه می زدم و به هیچ چیز دیگر فکر نمی کردم به جز #نان،چشم هایم می سوخت، زانوهایم از ضعف خم می شد و حس می کردم چیزی مثل گرگ درنده در وجودم هست...#نان.
.
.
.

هنوز هم سکوتِ خود را نشکسته بود، نگاهش را از من برگرفت و من گفتم :
آن وقت ها، وقتی در خانه ی خودمان زندگی می کردم، کتاب های پدرم را بلند می کردم تا نان بخرم. کتاب هایی که او خیلی به آن ها علاقه داشت. کتاب هایی که در زمانِ تحصیلش به خاطرشان، گرسنگی را تحمّل کرده بود. کتاب هایی که بابت شان پولِ بیست عدد نان را پرداخته بود، من به قیمتِ نصفِ نان، می فروختم. من کتاب ها را بدونِ انتخاب، بر می داشتم، معیارِ انتخابِ من، تنها، قطرِ آن ها بود؛ پدرم آنقدر کتاب زیاد داشت که فکر می کردم کسی متوجه نخواهد شد. تازه بعدا فهمیدم که او، تک تکِ کتاب هایش را همچون چوپانی که گله ی گوسفندانش را می شناسد، می شناخت و یکی از این کتاب ها، خیلی کوچک و کهنه و زشت بود. من آن را به قیمتِ یک قوطی کبریت فروختم. امّا بعدا اطلاع پیدا کردم که ارزشِ آن، یک واگن پر از نان بوده است. بعدها، پدرم از من تقاضا کرد که برنامه ی فروشِ کتاب ها را به او واگذار کنم. او با گفتنِ این جمله، از شرمِ صورتش سرخ شد و به این ترتیب، خودش کتاب ها را می فروخت و پول را برایم پست می کرد و من با آن، برای خودم نان می خریدم ...
#هاینریش_بل
#جایزه_نوبل_ادبیات _1972
#گئورک_بوخنر_1967
#Heinrich_böll
#Das_brot_der_frühen_jahre_erzählung

یک رمان عجیب و هولناک و نوستالوژیک...
هاینریش بل و کلا ادبیات آلمان توانایی آن را دارد ، که هر لحظه شما را شگفت زده کند.
سپاسگذارم...
.
.
هاینریش بل برنده جایزه نوبل ادبیات 1972 و جایزه گئورگ بوخنر 1967 .
.
#هاینریش_بل
#نان_سالهای_جوانی
#نشرچشمه
#جایزه_نوبل_ادبیات

📚این کتاب دربارهٔ دلقکی به نام شنیر است که همسرش ماری او را ترک کرده و به همین دلیل دچار افسردگی شده و مرض‌های همیشگی‌اش، مالیخولیا و سردرد تشدید یافته. از این رو برای تسکین آلام خود به مشروب رو آورده‌است. به قول خودش «دلقکی که به مشروب روی بیاورد، زودتر از یک شیروانی ساز مست سقوط می‌کند». فقط دو چیز این دردها را تسکین می‌دهند. مشروب و ماری. مشروب یک تسکین موقتیست ولی ماری نه. ولی او رفته... شنیر، انسانی است بسیار انسان. او با رنگ روغنی بر چهره صادقانه مقابل ریا کاری های جامعه ایستاده است... #عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل
#نشر_چشمه
#ترجمه
#محمد_اسماعیل_زاده
#ادبیات_جهان
#جایزه_نوبل_ادبیات _۱۹۷۲
#پیشنهاد_کتاب
#معرفی_کتاب
#کتاب_خوب_بخوانیم

میخواهم با کتابی رفیقتان کنم
اما یک شرط داره اسم دوست جدیدتان را نپرسید در این کتاب هیچ نامی وجود نداره !اما جذابیت تا دلتان بخواهد هست
کتاب کوری اثر ژوزه ساراماکو
برنده جایزه نوبل ادبی ۱۹۹۸
#ژوزه_ساراماگو
#رمان
#کوری
#جایزه_نوبل_ادبیات

:
بخشی از سخنرانی #ویلیام_فاکنر (برنده #جایزه_نوبل_ادبیات 1949)، در جمع دانش‌آموختگان دانشگاه، آکسفورد، میسیسیپی، ایالات متحده آمریکا، 28 مِی 1951

پ.ن. 1: فیلم کامل‌تر این سخنرانی را در کانال من در تلگرام می‌توانید ببینید: t.me/mohsen_ghasemee

پ.ن. 2: ویلیام کاتبرت فاکنر یکی از مهم‌ترین نویسندگان ادبیات آمریکا است. هر چند آثار وی از 1919 و بیشترشان در دهه‌های بیست و سی منتشر شده بودند، ولی وی تا هنگام دریافت جایزه نوبل ادبیات در سال 1949 نسبتاً ناشناخته بود. وی پس از دریافت جایزه نوبل ادبیات، دو بار نیز در سال‌های 1955 و 1963 موفق به دریافت #جایزه_پولیتزر شد. مؤسسه کتابخانه نوین رمان "خشم و هیاهو"ی او را ششمین کتاب در فهرست صد رمان برتر انگلیسی قرن بیستم قرار داده است.

#رمان_خشم_و_هیاهو #ادبیات #ادبیات_معاصر #ادبیات_آمریکا #فاکنر #رمان #نویسنده #نویسندگان_جهان #نویسندگان_آمریکا #رمان_نویسی #یادداشتهای_محسن_قاسمی #محسن_قاسمی

“A Pessimist Sees The Difficulty In Every Opportunity; An Optimist Sees The Opportunity In Every Difficulty” (Sir. Winston Churchill✌)
.
.
.
آدم بد بین ، سختی رو توی هر فرصتی می بینه ،
ولی آدم خوش بین ، فرصت رو در هر سختی...🎩
#وینستون_چرچیل #جایزه_نوبل_ادبیات
#WinstonChurchill #GreatestQuotes

بی شک آلبر کامو،یکی از بهترین نویسندگان و فیلسوفان فرانسه‌ است.آثار زیادی از او را نخوانده ام، اما فقط یک نمایش نامه اش ارزش هزار بار خواندن را دارد.دوست دارم بیشتر راجع به او بدانم...
#آلبرکامو#نویسنده#فیلسوف#جایزه_نوبل_ادبیات


#سلام_رفقا
خوبین؟ با این #گرما چه می‌کنید؟! #خدا رحم کنه بهمون گرمای #تابستون رو!!! 😁

ـ 📖
« در لحظاتی چند٬ استیلای آن #روح و #روان افسرده‌ی آدمی در رویارویی با هر آن چه که در مواقع عادی #خشم و خروش او را برمی‌انگیزد، از اندوهی مزمن٬ نامشخص و خاموش آکنده می‌شود؛ و گاهی ستیز فقط گریزی می‌شود از مصائب یک #آرامش. آدم‌ها محق‌اند بیش از دیگران به خودشان فکر کنند و در احوالات خود دقیق شوند و زندگی‌شان را اگر #شاعرانه می‌یابند٬ با زیبایی هر چه بیشتر بیانش کنند و از این طریق دیگران را غنا ببخشند. »

جملات بالا رو از رمان #بودنبروکها_زوال_یک_خاندان انتخاب کردم.
#تومان_مان نوشتن این #رمان رو توی 22 سالگی شروع و توی 26 سالگی تموم کرد؛ که سال 1901 هم منتشر شد.
این #کتاب تو #ایران توسط #علی_اصغر_حداد ترجمه شده و #نشر_ماهی هم منتشر کرده.
«توماس مان» موفق شد به خاطر این رمان، سال 1929 #جایزه_نوبل_ادبیات رو به دست بیاره.
#روزنامه_گاردین این رمان رو تو لیست «1000 رمانی که هر شخص باید بخواند» آورده.

امروز #6ژوئن سالروز تولد این نویسنده‌ی بزرگ آلمانیه.
تو #کانال_تلگرام هم در مورد این #نویسنده و این #رمان مطالبی نوشتم که پیشنهاد می‌کنم بخونید.
t.me/mehrankokabimusic

#شادی_باشه
#مهران_کوکبی

#buddenbrooks #Tomas_Mann #June_6th #6june #بودنبروکها

.
"روز ۲۶ آوریل ۱۹۸۶، ساعت یک و بیست‌وسه دقیقه و پنجاه‌وهشت ثانیه، چند انفجار پی‌درپی ساختمان راکتور بلوک چهار تاسیسات اتمی چرنوبیل را تخریب کرد و فاجعه‌ی چرنوبیل، به بزرگترین فاجعه‌ی تکنولوژیک قرن بیستم تبدیل شد.
برای بلاروس کوچک (با جمعیت ۱۰ میلیون نفر) این حادثه یک فاجعه‌ی ملی بود. در طول جنگ جهانی دوم، نازی‌ها ۶۱۹ دهکده و روستای بلاروس را با تمام ساکنان‌شان نابود کردند؛ در حادثه‌ی چرنوبیل، بلاروس ۴۵۸ روستا و شهرک خود را از دست داد. در طول جنگ، از هر چهار بلاروسی یک نفر کشته شد و امروزه، از هر پنج بلاروسی هنوز یک نفر در مناطق آلوده زندگی می‌کند.
به دلیل وجود دائمی دوز پایینی از پرتوها، هرساله شمار افراد مبتلا به سرطان، عقب‌ماندگی‌های ذهنی، اختلالات عصبی و جهش‌های ژنتیکی، افزایش می‌یابد."
.
این بخشی از توصیف "چرنوبیل" در دانشنامه‌ی بلاروس است که "سوتلانا آلکسیویچ" آن را در ابتدای کتاب خود تحت عنوان "صداهایی از چرنوبیل" آورده است. آلکسیویچ در این کتاب از زبان بالغ بر ۵۰۰ شاهد عینی، شامل: پزشکان، فیزیکدانان، آتش‌نشان‌ها، پاکسازی‌کننده‌ها و مردم معمولی به بررسی ابعاد این فاجعه پرداخته است. این کتاب حاصل تلاش ده‌ساله‌ی آلکسیویچ برای جمع‌آوری مستندات از طریق گفت‌وگو با مردمی است که درگیر بزرگترین فاجعه‌ی تکنولوژیک قرن شدند و هنوز هم با عواقب آن دست به گریبانند.
آلکسیویچ در سال ۲۰۱۵ موفق به کسب جایزه نوبل ادبیات شد. آکادمی نوبل این جایزه را برای نگارش "آثار چندصدایی که یادآور رنج و شجاعت زمانه‌ی ماست" به او اهدا کرد.
.
هر چند من چندان علاقه‌مند به این ژانر ادبیات که نام‌های مختلفی مانند "رمان-سند" یا "رمان جمعی" دارد و در واقع یک نوع "تاریخ شفاهی" است، نیستم؛ اما مطالعه این کتاب گویی مرا در آن موقعیت عجیب و غریب قرار داد و توانستم با رنج آن مردم زندگی کنم، گاهی به سادگی‌هایشان لبخند بزنم و گاهی با دردهایشان، درد بکشم؛ به انسان‌های شریفی که برای نجات مردم از هیچ تلاشی دریغ نکردند، افتخار کنم و از سیاستمدارانی که از این فاجعه، بهره برداری سیاسی می‌کردند، متنفر شوم.
سطرسطر این کتاب همانند تماشای یک مستند دردآلود از مقابل چشمان خواننده می‌گذرد اما من دو بخش از این کتاب و گفت‌وگوها را بیشتر دوست داشتم:
.
به دلیل محدودیت تعداد کاراکتر متن در اینستاگرام این دو بخش در کامنت‌های اول می‌آیند.
.
#سوتلانا_آلکسیویچ
#صداهایی_از_چرنوبیل
#کتاب
#جایزه_نوبل_ادبیات  #نوبل  #ادبیات
#چرنوبیل  #فاجعه_اتمی
#بلاروس  #اوکراین  #روسیه
#شوروی  #اتحاد_جماهیر_شوروی

📝
📣📣📣
📣📣
📣
🗿«آدم می‏‌توانست ساعت‏‌ها در آن تراس گفتگو کند. کلماتی پوچ و جملاتی تو خالی، انگار من و او عمرمان را کرده بودیم، وقت اضافه هم گرفته بودیم و دیگر حتی نمی‏‌توانستیم به گذشته اشاره‏‌ی کوچکی هم بکنیم. او با نقشش کاملاً کنار آمده بود. سرزنشش نمی‏‌کردم: من هم هر چه پیشتر می‏‌رفتم، هر آن چه را که در زندگی‏‌ام بود، به فراموشی می‏‌سپردم و هر بار که رشته‏‌ی کاملی از آن پاک می‏‌شد، احساس خوشِ سبکبالی به من دست می‏‌داد.»
🎓🎓🎓
🎓🎓
🎓
کتاب #ورای_فراموشی
نوشته‌ی: #پاتریک_مودیانو #برنده_جایزه_نوبل_ادبیات_۲۰۱۴
ترجمه‌ی: #آسیه_شهبازی
ویراستار: #ناکتا_رودگری
🗞🏁

جایزه نوبل معتبرترین جایزهٔ علمی است که به یک دانشمند تعلق می‌گیرد.
جایزه نوبل در سال ۱۸۹۵ به وصیت کارخانه‌دار و شیمیدان سوئدی، آلفرد نوبل که بیشتر او را به دلیل ابداع دینامیت می‌شناسند، پایه‌گذاری شد.
در سال ۱۹۰۱ میلادی، نخستین جوایز این بنیاد اهدا شد. طبق وصیت وی، پنج جایزه به‌طور سالانه در رشته‌های فیزیک، شیمی، فیزیولوژی و پزشکی، ادبیات و صلح؛ به افرادی تعلق می‌گیرد که بیشترین خدمت را به بشر کرده باشند.
آکادمی سوئد که وظیفه انتخاب برنده جایزه نوبل در رشته ادبیات را برعهده دارد.
کمیته‌ها و مؤسساتی که جزو هیئت انتخاب جوایز هستند اغلب نام برندگان را در ماه اکتبر اعلام می‌کنند.
این جوایز در یک مراسم رسمی که در ۱۰ دسامبر یعنی سالگرد درگذشت آلفرد نوبل برگزار می‌شود به برندگان اهدا می‌شود.
مراسم جایزه صلح نوبل از ۱۹۰۵ تا ۱۹۴۶ در مؤسسه نوبل نروژ، پس از آن در ابتدا در دانشگاه اوسلو و از سال ۱۹۹۰ در عمارت شهرداری اوسلو برگزار شده‌است.
سایر مراسم‌های اهدای جوایزاز سال ۲۰۰۵ در سالن کنسرت استوکهولم برگزار شده‌اند.
#نوبل
#جایزه_نوبل
#جایزه_نوبل_ادبیات
#آلفرد_نوبل
#nobel_prize
#alfred_nobel

منتشر شد💥
#نویسنده سرشناس فرانسوی، #پاتریک_مودیانو، #متولد #سال ۱۹۴۵ و برنده #جایزه_نوبل_ادبیات در سال ۲۰۱۴ از سوی #آکادمی #سلطنتی #علوم #سوئد، مورد #ستایش #بسیار قرار گرفت؛ نویسنده‏ای که به #شایستگی مهم‏ترین جایزه ادبی #جهان را دریافت کرده، زیرا به لطف #هنر #حافظه، توجه قابل ملاحظه به جزئیات و #قلم توانای خود، #شرایط دشوار زندگی و سرنوشت مردم را در زمان اشغال #فرانسه طی جنگ جهانی دوم به تصویر کشیده است.
#نثر مودیانو، مهم‏ترین قوت کار نویسندگی اوست. او به #کمک این نثر، مخاطب را از همان صفحه‏ی اول با پرسه‏ زدن‏های شخصیت داستان همراه می‏کند. مهم رفتن است، نه رسیدن. مودیانو جزو معدود نویسندگانی‏ست که می‏داند چگونه با داستان‏هایی از این دست، مخاطبش را تا پایان کتاب با خود همراه نگه دارد و طعم لذتی را به او بچشاند که کمتر جایی می‏تواند آن را تجربه کند: لذتِ خواندن. «آدم می‏‌توانست ساعت‏‌ها در آن تراس گفتگو کند. کلماتی پوچ و جملاتی تو خالی، انگار من و او عمرمان را کرده بودیم، وقت اضافه هم گرفته بودیم و دیگر حتی نمی‏‌توانستیم به گذشته اشاره‏‌ی کوچکی هم بکنیم. او با نقشش کاملاً کنار آمده بود. سرزنشش نمی‏‌کردم: من هم هر چه پیشتر می‏‌رفتم، هر آن چه را که در زندگی‏‌ام بود، به فراموشی می‏‌سپردم و هر بار که رشته‏‌ی کاملی از آن پاک می‏‌شد، احساس خوشِ سبکبالی به من دست می‏‌داد.»
مترجم خانم #آسیه_شهبازی و ویراستار خانم #ناکتا_رودگری

Most Popular Instagram Hashtags