[PR] Gain and Get More Likes and Followers on Instagram.

punjabi_gold_writers punjabi_gold_writers

215 posts   2365 followers   7189 followings

ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖਾਰੀ  ਏਸ ਪੰਜਾਬੋਂ ਹੀਰਾਂ ਉੱਠੀਆਂ ਵਾਰਿਸ ਬਣਤ ਬਣਾਏ ਜੰਡੀਆਂ ਥੱਲੇ ਬੈਠਾ ਬਾਬਾ ਖ਼ਾਕ ਪਿਆ ਵਡਿਆਏ॥ ਸ਼ਾਇਰੀ॥ਗੀਤਕਾਰੀ॥ਕਿੱਸੇ॥ਫਕੀਰੀਆਂ॥❤️ਪੰਜਾਬੀਅਤ❤️

ਧੂੜ ਦਾ ਕਿਣਕਾ ਕਹੇ
ਸੂਰਜ ਹਾਂ ਮੈਂ
ਮਹਾਂ ਸਾਗਰ ਵਾਂਗ
ਕਤਰਾ ਖੌਲਦਾ
ਪਰਤਦੀ ਪਾਸਾ ਹੈ ਧਰਤੀ
ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਤੂਫ਼ਾਨ
ਧੌਣ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਮਨੁੱਖ
ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੀ ਤ੍ਰੇਲੀ
ਹਿੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਹਾਨ।
ਗਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਾਹ ਕੇ ਸੁੱਟਣ
ਤੌਕ-ਕੌਮਾਂ
ਅੱਗ ਦੇ ਛੁਹੰਦੇ ਭੰਬੂਕੇ
ਆਸਮਾਨ
ਰੋਂਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦੇ
ਅੰਨ੍ਹੀਂ ਰਈਅਤ
ਲੱਭਦੀ ਫਿਰਦੀ ਗਿਆਨ
ਆਮ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰੀ
ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਨੇ
ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਗੁਮਾਨ।
ਹੜਬੜਾ ਕੇ ਉੱਠਦੇ ਹਨ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ
ਨੀਂਦ ਲੋਟੂ ਵਰਗ ਦੀ
ਹੁੰਦੀ ਹਰਾਮ
ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਮਹੱਲਾਂ ਦੇ ਸਤੂਨ
ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਚੰਗੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਿਜ਼ਾਮ
ਧੂੜ-ਕਿਣਕੇ ਉੱਠਦੇ ਬਣਕੇ ਹਨੇਰੀ
ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਸਮੇਂ ਦੀ
ਫੜਦੇ ਲਗਾਮ।

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਵਿਤਾ ਮਹਿਬੂਬ ਦੀਆਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮੇ
ਇਹ ਹੱਕ ਸੱਚ ਲਈ ਖੜਦੀ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਐ

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਚੁੱਪ ਚ੍ ਹਮੇਸਾ ਕਾਇਰਤਾ ਹੀ ਛੁਪੀ ਹੋਵੇ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਚੁੱਪ ,ਤੂਫ਼ਾਨਾ ਦਾ ਆਗਾਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਐ

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਏਕਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਕ ਸੱਚ ਲਈ ਹੀ ਹੋਵੇ
ਓ ਸੱਜਣਾ , ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਕੁੜੀਮਾਰ ਸਮਾਜ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਐ

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਧੀ ਹਮੇਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਭਾਰ ਹੀ ਹੋਵੇ
ਓਏ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲਿਓ , ਧੀ ਸਿਰ ਦਾ ਤਾਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਐ

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉੱਚਿਆਂ ਦੀ ਯਾਰ ਚ੍ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਫ਼ਾ ਹੀ ਹੋਵੇ
ਕਈ ਵਾਰ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ,ਲੋੜੋਂ ਵੱਧ ਲਿਹਾਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਐ

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਅੱਡੀਆਂ ਰਗੜ-ਰਗੜ ਕੇ ਹੀ ਮਰੇ
ਹੱਸਕੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਫ਼ਾਂਸੀ ਨੂੰ ,ਮੌਤ ਐਸੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਐ

ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਜ਼ੋਰਾਵਰਾ ਦੀ ਸਦਾ ਹੀ ਚੜਾਈ ਬਣੀ ਰਹੇ
ਮਰਨੇ ਪਿੱਛੋ ਅਰਥੀ ,ਚਾਰ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਮੋਹਤਾਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਏ

ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬੰਦਾ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਬੇਬਸ ਹੀ ਹੋ ਜਾਏ
"ਨਿਮਰ" ਸਦਾ ਅਜ਼ਾਦ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਐ | | ਨਿਮਰਬੀਰ ਸਿੰਘ |

ਗੱਡੀ 'ਤੇ ਬੇ-ਟਿਕਟੇ ਬੈਠੇ, ਕਿਸੇ ਖਰਚਿਆ ਭਾੜਾ ਨਈਂ,
ਅੰਦਰ ਬੈਠਾ ਸੱਜਣ ਲੱਭਣਾ, ਖਾਲਾ ਜੀ ਦਾ ਵਾੜਾ ਨਈਂ
.
ਜੇ ਸੱਜਣ ਜੀ ਲੱਭੇ ਹੁੰਦੇ, ਮੈਂ-ਤੂੰ ਲੁੱਕੇ ਹੋਣੇ ਸੀ,
ਏਧਰ-ਓਧਰ ਰੌਲੇ-ਗੌਲੇ, ਸਾਰੇ ਮੁੱਕੇ ਹੋਣੇ ਸੀ.......

ਸਾਡਾ ਨਾਂ ਲੈ-ਲੈ ਕੇ ਜੀ, ਕਲੀਆਂ ਸਭ ਗਾਉਣਗੀਆਂ,
ਸੱਜਣ ਦੇ ਦੇਸਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਧੁੱਪਾਂ ਜਦ ਆਉਣਗੀਆਂ
.
ਸਾਥੋਂ ਵੀ ਕੱਜ ਨਈਂ ਹੋਣੇ, ਛਣਕਾਟੇ ਵੰਗਾਂ ਦੇ,
ਯੋਧੇ ਨੇ ਤੋੜ ਲਏ ਜਦ, ਜਿੰਦਰੇ ਚੁੱਪ-ਸੰਗਾਂ ਦੇ
.
ਓਥੋਂ ਹੀ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣੇ, ਓਥੇ ਹੀ ਰਾਤਾਂ ਜੀ,
ਜਿੱਥੇ ਜਾ ਕਰ-ਸੁਣ ਲਈਆਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੇ ਬਾਤਾਂ ਜੀ
.
ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਮਸਲਾ, ਹੀਰਾਂ ਦੇ ਵਰ ਕਿੱਥੇ ਨੇ???
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਸਮਝਾਈਏ, ਪੀਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਕਿੱਥੇ ਨੇ???
@ ਬਾਬਾ ਬੇਲੀ, 2017

ਲਮਕਣ ਵਣਾਂ 'ਤੇ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਦੇ ਜ਼ੇਵਰ
ਬੇਲੇ 'ਚ ਨੱਚਦੇ ਕਰੀਰ ਨੀਂ
ਕੂੰਡੇ 'ਚ ਰਗੜੀ ਵੈਦਾਂ ਨੇ ਬੂਟੀ
ਨਿੱਕਲੇ ਜੁ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਚੀਰ ਨੀਂ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖਾਂ 'ਚ ਰੜੀਆੰ ਜ਼ਮੀਨਾਂ
ਪੱਤਣਾਂ 'ਤੇ ਬਣ ਗਏ ਵਜ਼ੀਰ ਨੀਂ

ਜੋਗੀ ਹਾਂ ਜਾਂ ਕੋੲੀ ਦਰੱਖ਼ਤ ਮੈਂ
ਤੇਰੀ ਮੁੱਹਬਤ ਦੀ ਖ਼ੈਰ ਧੁੱਪ ਲੲੀ
ਅਾਪਣਾ ਹਰ ਪੱਤਾ
ਕਮੰਡਲ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ
.. ਪਰਦੀਪ

ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸੂਰਜ,
ਚਾਨਣ ਵੰਡਦਾ,
ਤੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੂੰ,
ਸਲਾਮ ਉਸ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਖੁਦ ਮੱਚ-ਮੱਚ ਕੇ, ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਮੱਚ-ਮੱਚ ਕੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਰਨੀ, ਕਿੰਨੀ ਔਖੀ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਮੁਸ਼ਕਲ,
ਸੂਰਜ ਜਾਣਦਾ ਏ।

ਐਸਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਤਲਾਸ਼ਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਚ,
ਜੋ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਵਹਿਮਾਂ-ਭਰਮਾਂ, ਜਾਤਾਂ-ਪਾਤਾਂ, ਤੇ ਕੂੜ-ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਨੂੰ। ਪਰ ਕੌਣ ਬਣੇ ਸੂਰਜ ?
ਮੱਚਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਰ ਕੋਈ,
ਮੈਂ ਬਣਾਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਣੋ, ਸੂਰਜ ਤਾਂ ਬਣਨਾ ਪੈਣਾ ਏ।

ਆਸ ਮੇਰੀ ਦੇ ਝਰਨੇ ਸੱਜਣਾਂ ਰੰਗ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ।
ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਜਾਂ ਦਿਲ ਵਿਚ ਲਹਿੰਦੇ ਨੇ ।

ਅਣਬੋਲੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਰਥ ਤਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਣੇ ਨੇ,
'ਕੱਲੇ ਬੈਠਿਆਂ ਹੰਝੂ ਮੇਰੇ ਤਾਹੀਉਂ ਛਮਛਮ ਵਹਿੰਦੇ ਨੇ ।

ਮਿਲ ਬੈਠੇਂ ਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੂਰਤ ਦਿਲੀਂ ਵਸਾ ਲਈਏ,
ਦੱਸ ਦਈਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਤਾਈਂ ਜੋ ਇਹ ਪੁਛਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ।

ਸਾਰੇ ਕਹਿੰਦੇ ਆਪਾਂ ਇੱਕੋ ਫੇਰ ਇਹ ਦੂਰੀ ਕਾਹਦੇ ਲਈ,
ਨਾਗ ਵਿਛੋੜੇ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਕਾਹਤੋਂ ਡੰਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ।

ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਦੂਰ ਘਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਰਹਿਣ ਦੇ ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੋ ਦੇ ਰਹੀ ਏ ਆਪੇ ਸਾਨੂੰ ਸਹਿਣ ਦੇ ।

ਵਿਚ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਉਸਰੇ ਜਿਹੜੇ ਮਹਿਲ ਨੇ;
ਚਾਨਣ ਦੀ ਛਿੱਟ ਪੈਣ ਤੇ ਢਹਿੰਦੇ ਨੇ ਜੇਕਰ ਢਹਿਣ ਦੇ ।

ਦਿਲ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ 'ਵਾਜ਼ ਉੱਠ ਕੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਹੈ ਆ ਗਈ;
ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਾਰੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਿਣ ਦੇ ।

ਫੂਕਣਾ ਚਾਹੇ ਦਬਾੳੁਣਾ,ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਪਿੱਛੋ ਬਹੁਤੇ ਪਖੰਡ ਨਾ ਖਿੰਡਾੳੁਣਾ।ਨਰਕ ਸਵਰਗ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਨੀ ਮੈਂ,ਜੀਅ ਲੳੁ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡੋ ਝੂਠਾ ਚੋਚ ਵਜਾੳੁਣਾ।ਮੇਰੀਅਾਂ ਅੱਖਾਂ,ਦਿਲ ਕਰੀਓ ਦਾਨ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ,ਵਕਤ ਦੇ ਮਾਰਿਅਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਹੈ ਵਿਖਾੳੁਣਾ।ਕੋੲੀ ਤਸਵੀਰ ਮੇਰੀ ਵੇਖੇ ਚਾਹੇ ਨਾ ਵੇਖੇ,ਪਰ ਲਿਖਤਾਂ ਮੇਰੀਅਾਂ ਸੰਸਾਰ'ਚ ਪਹੁੰਚਾੳੁਣਾ।ਸਮਾਨ ਮੇਰਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਕੰਮ ਅਾਵੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ,ਪਰ ਮੇਰੀ ਕਲਮ ਨੂੰ ਮਲੂਕ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਫੜਾੳੁਣਾ।ਜਦ ਵੀ ਧਿਅਾੳੁਗੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜੂ ੳੁਸੇ ਪਲ,ਡਰਿਓ ਨਾ ਜੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ ਨਿਭਾੳੁਣਾ।ਜੇ ਸ਼ੱਕ ਲੱਗਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ੳੁਠਾੳੁ,ਚੰਨ ੳੁੱਤੇ"ਮਨਵੀਰ"ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਹੈ ਵਸਾੳੁੁਣਾ।
@manveer_kushwaha

ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਗ਼ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਨਹੀਂ ਜਿਉਂਦੇ
ਸਾਡੇ ਟਾਕੀਆਂ ਲੱਗੇ ਲੀੜੇ ਨੇ
ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭਾਉਂਦੇ
ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਥੱਲੇ ਰੋੜ ਕੁੜੇ
ਥਾਰਾਂ ਤੇ ਗੇੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦੇ
ਸਾਡਾ ਲਿਮਟਾਂ ਤੇ ਘਰ ਬਾਰ ਚੱਲੇ
ਅਸੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ 'ਡਾਉਂਦੇ
ਸਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫਿਕਰਾਂ ਨੇ
ਅਸੀਂ ਚੈਨ ਦੀਆਂ ਨੀਂਦਾਂ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦੇ
ਸਾਡੇ ਚਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਾਲ਼ ਪਿਆ
ਪਰ ਕਦੇ ਹੌਂਸਲਾ ਨਹੀਂ ਢਾਹੁੰਦੇ
ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀਰਾਂ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ
ਅਸੀਂ ਲੱਚਰ-ਲੁੱਚਰ ਨਹੀਂ ਗਾਉਂਦੇ
ਵੱਟ ਦਾ ਸਰਾਣ੍ਹਾ ਲਾ ਕੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ
ਅਸੀਂ ਮਖਮਲੀ ਸੇਜਾਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ
ਅਸੀਂ ਮਿਹਨਤਾਂ ਦੇ ਹਾਣੀ ਹਾਂ
ਅਸੀਂ ਤੰਦ ਸ਼ੌਕ ਦੇ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ
ਕਹਿਣੀ ਕਰਨੀ 'ਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ
ਅਸੀਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਖਿਆਲੀ ਨਹੀਂ ਢਾਉਂਦੇ
'ਨਿਮਰ' ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਹਾਂ
ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸੀਸ ਨਹੀਂ ਝੁਕਾਉਂਦੇ । © ਨਿਮਰਬੀਰ ਸਿੰਘ

ਫੁਲਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਦੇ,
ਹਾਸੇ ਨਹੀਓਂ ਰੁਕਦੇ,
ਰੋਂਦੇ ਰੋਂਦੇ ਨੈਣ ਸਾਡੇ,
ਨਿਤ ਜਾਨ ਸੁਕਦੇ,
ਨਿਕੇ ਜਿਹੇ ਢੋਲ ਦੇ,
ਵਿਛੋੜੇ ਨਹੀਓਂ ਮੁਕਦੇ ।

ਸੱਪ ਰੰਗੀ ਕੁੰਜ ਮੈਂ,
ਦੁਪੱਟੇ ਨੂੰ ਲਵਾਨੀਆਂ,
ਸਈਆਂ ਵਿਚ ਚਾਈਂ ਚਾਈਂ,
ਝੂਲ ਝੂਲ ਜਾਨੀਆਂ,
ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ,
ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਡਰਾਨੀਆਂ ।

ਸੂਹੇ ਸੂਹੇ ਬੁਲ੍ਹਾਂ ਵਿਚ,
ਮਿੱਠੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਨੇ,
ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਢੋਏ ਘੱਲੇ,
ਮਾਹੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ,
ਅਜੇ ਨਾ ਬੁਲਾਇਆ,
ਸਾਨੂੰ ਰੁਸੇ ਹੋਏ ਮੀਤ ਨੇ ।

ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੋਲ ਭੌਰਾ,
ਕਲੀਆਂ ਨਾ ਛੇੜ ਵੇ,
ਔਖੇ ਪੰਧ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ,
ਫਸਾਦ ਨਾ ਸਹੇੜ ਵੇ,
ਨੈਣਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ,
ਛਾਲੇ ਨਾ ਉਚੇੜ ਵੇ ।

Most Popular Instagram Hashtags