pouyaastani pouyaastani

2609 posts   6303 followers   1358 followings

Pouya Astani  Setar player, Mechanical Eng لب بر لب كوزه بردم از غایت آز تا زو طلبم واسطه عمر دراز لب بر لب من نهاد و می گفت به راز می خور، كه بدین جهان نمی آیی باز

■ «احمدرضا عابدزاده (عقاب آسیا) سنگربان سابق استقلال، پرسپولیس و تیم ملی»
.
● افتخارات بزرگ احمدرضا عابدزاده همراه با استقلال، پرسپولیس و تیم ملی بوده است.
قهرمانی در جام باشگاههاب آسيا با لباس استقلال و قهرمانی در بازیهای آسیایی پکن، در سال 1990 ميلادی، (1369 هجری خورشیدی) همون بازیهایی كه عابدزاده با درخشش خیره کننده ای که داشت، لقب عقاب آسيا را بدست آورد، همون بازبهایی كه باعث شد يك ستاره به ستاره اول استقلال اضافه شود، كسی بود كه بعد از زنده یاد ناصر حجازی در دروازه استقلال قهرمان آسيا شد. افتخاری كه فقط زنده یاد ناصر حجازی و احمدرضا عابدزاده با استقلال بدست آوردند.
اما اگر مدیرعامل وقت استقلال (کاظم اولیایی مدیرعامل نالایق استقلال) اندکی درایت بخرج می داد و هزینه عمل جراحی زانوی عابدزاده را تقبل می کرد و وی را برای جراحی زانویش به آلمان می فرستاد و اگر مدیرعامل وقت پرسپولیس (امیر عابدینی فرصت طلب) پیشنهاد فرستادن عابدزاده به آلمان در برابر امضای قرارداد با پرسپولیس را مطرح نمی کرد (البته عابدزاده کاملا حق داشت و تصمیم منطقی گرفت و با برگشتش به فوتبال تا بازیهای جام جهانی 1998 پیش رفت) و هزار اما و اگر دیگر.....
دنيای فوتبال بی رحم است و با نابخردی مسوولان وقت استقلال، عابدزاده علیرغم میل باطنیش، با یک امضا بر روی یک برگ كاغذ، پرسپولیسی شد. هر چند هيچ وقت عابدزاده مورد تنفر استقلالیهای واقعی قرار نگرفته و نخواهد گرفت و هنوز هم بعنوان یک اسطوره ملی دوستش دارند.
● هیچ وقت کارنامه درخشان عابدزاده هم در استقلال و هم در پرسپولیس و تیم ملی فراموش نخواهد شد و کسی هم نمی تواند آن موفقیت ها را انکار کند.
● اگر عابدزاده پرسپوليسی نمی شد، تصور كنيد چه جايگاهی می توانست در بین هواداران استقلال داشته باشد، جايگاهی دست نیافتنی که هر کسی نمی تواند آن را بدست بیاورد.
.
● بعنوان یک استقلالی که بخاطر احمدرضا عابدزاده در سال ۱۳۶۹ استقلالی شدم و هنوز هم هستم، و فارغ از آبی و قرمز بودن، برای عقاب آسیا آرزوی شادی، تندرستی و بهروزی دارم.

■ اعطای جايزه بهترين موسيقیدان سال آسيا به استاد حسين عليزاده ■ بنياد مرکز جهانی موسيقی کره جنوبی، جايزه برترين موسيقیدان سال آسيا را به استاد حسين عليزاده از کشورمان اهدا کرد.

■ «برگی از تاریخ»
.
● فیلمی نادر منتشر شده توسط سازمان سیا از ورود آیت الله کاشانی و زاهدی و نمایندگان آمریکا و انگلیس به ویرانه های خانه «دکتر مصدق» یک ساعت بعد از پیروزی «کودتای 28 مرداد 1332 خورشیدی.»
.
.
● «قسمت دوم و آخر»

■ «برگی از تاریخ»
.
● فیلمی نادر منتشر شده توسط سازمان سیا از ورود آیت الله کاشانی و زاهدی و نمایندگان آمریکا و انگلیس به ویرانه های خانه «دکتر مصدق» یک ساعت بعد از پیروزی «کودتای 28 مرداد 1332 خورشیدی.»
.
● «قسمت اول»

■ «دوم خردادماه برابر است با پرواز عقاب آسیا (ناصر حجازی) از شهر کلاغها. روانش شاد، یادش گرامی و جاودان و راهش پررهرو باد.»
.
■ «زندگینامه شادروان ناصر حجازی عقاب آسبا»
.
● زادروز: ۲۳ آذر ۱۳۲۸
● زادگاه: تهران
● تاریخ مرگ: ۲ خرداد ۱۳۹۰ (۶۲ سال)
● محل مرگ: تهران
● قد: ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
● پست: دروازه‌بان
.
■ ناصر حجازی (۲۳ آذر ۱۳۲۸ در تهران خرداد ۱۳۹۰ در تهران) مربی و بازیکن فوتبال ایرانی بود. او دروازه‌بان اول تیم ملی فوتبال ایران در دهه ۱۳۵۰ بود و ۲ قهرمانی در جام ملت‌های آسیا، ۱ قهرمانی در بازی‌های آسیایی و شرکت در المپیک و جام جهانی فوتبال را در کارنامه دارد. او هم‌چنین به هم‌راه تیم تاج قهرمانی در جام تخت جمشید و جام باشگاه‌های آسیا را تجربه کرده‌است.

فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال حجازی را دومین دروازه‌بان برتر قرن بیستم قاره آسیا پس از محمد الدعایه عربستانی معرفی کرده‌است. ضمن آنکه حجازی به عنوان چهل و یکمین دروازه‌بان برتر قرن بیستم جهان از نگاه فدراسیون آمار و تاریخ فوتبال جهان، برگزیده روزنامه نیونیشن چاپ سنگاپور به عنوان یکی از ۱۰ برترین گلر جهان در تاریخ ۲۷ فوریه ۱۹۸۰ و جزو ۱۰ بازیکن برتر قاره آسیا در تمامی ادوار مسابقات جام جهانی از نگاه سایت ورزشی و معتبر ESPN FC معرفی شده است. ناصر حجازی دارای رتبه ۱۳۴ جهان و رتبه دوم ایران با رکورد ۸۳۷ دقیقه در بسته نگاه داشتن دروازه از نگاه فدراسیون آمار و تاریخ فوتبال جهان است.

حجازی در دوران مربی‌گری هم تیم استقلال تهران را به نایب‌قهرمانی جام باشگاه‌های آسیا و قهرمانی لیگ آزادگان رساند. ● وی در روز ۲ خرداد ۱۳۹۰ پس از تحمل مدت‌ها رنج ناشی از بیماری سرطان ریه در بیمارستان کسری تهران درگذشت و در تاریخ ۴ خرداد ۱۳۹۰ خورشیدی در «قطعه نام‌آوران» بهشت زهرا به خاک سپرده شد. ایشان به عنوان بزرگترین اسطوره باشگاه استقلال شناخته می‌شوند.

ناصر حجازی و غلامرضا تختی تنها چهره‌های ورزشی هستند که نام آنها در مجموعه کتاب در دست چاپ مفاخر و نام آوران ایران زمین در کنار نام‌هایی چون ابوعلی سینا، سعدی شیرازی، حکیم ابوالقاسم فردوسی، عطار نیشابوری، امیر کبیر، کمال الملک، جلال آل احمد، پروین اعتصامی، محمود حسابی، علی شریعتی و جعفر شهیدی قرار گرفته است.
.
.
● «ادامه در کامنت...»

■ «یکم خرداد ماه زادروز استاد جلیل شهناز، خداوندگار تار گرامی باد. روانش شاد، یادش جاودان و راهش پررهرو باد.»
.
■ «زندگینامه استاد جلیل شهناز»: ● تولد: ۱ خرداد ۱۳۰۰
○ اصفهان، ایران
○ ۲۲ می ۱۹۲۱
● ملیت: ایرانی
● مرگ: ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ (۹۲ سال)
○ تهران، ایران
○ ۱۷ ژوئن ۲۰۱۳
● سبک‌: موسیقی سنتی ایرانی
● ساز تخصصی: تار
● سال‌های فعالیت: ۱۳۳۰–۱۳۹۲
.
■ جلیل شهناز (۱ خرداد ۱۳۰۰ اصفهان - ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ تهران) یکی از سرشناس‌ترین نوازندگان تار و سه تار سدهٔ اخیر در ایران بود.
.
■ «زندگی‌نامه»:
.
جلیل شهناز، در سال ۱۳۰۰ در اصفهان به دنیا آمد. تقریباً همه اعضای خانواده وی با موسیقی آشنایی داشتند و در رشته‌های مختلف هنر از جمله تار، سه‌تار، سنتور و کمانچه به مقام استادی رسیدند. پدرش «شعبان‌خان» علاقه وافری به موسیقی اصیل ایرانی داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصی او بود، سه‌تار و سنتور هم می‌نواخت. عموی او غلامرضا سارنگ (سارنج) هم از نوازندگان کمانچه بود.
.
جلیل شهناز، از کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نواختن تار را در نزد عبدالحسین شهنازی و برادر بزرگ خود حسین شهناز که به خوبی ساز می‌نواخت، آغاز کرد. پشتکار زیاد و استعداد شگرف جلیل به حدی بود که در سنین جوانی از نوازندگان خوب اصفهان شد.

در کتاب «موسیقی‌دانان ایرانی» نوشته پژمان اکبرزاده آمده است: «شهناز نوازندگی در رادیو اصفهان را از سال ۱۳۲۸ آغاز کرد و در سال ۱۳۳۶ به دعوت سازمان رادیو به تهران آمد و در برنامه‌های گوناگونی مانند برنامه گلها، ارکستر حسین یاحقی و... به عنوان تکنواز و همنواز به فعالیت پرداخت. وی همچنین در گروه «یاران ثلاث» (همراه با تاج اصفهانی و حسن کسایی) و گروه اساتید موسیقی ایران کنسرت‌های بسیاری را در داخل و خارج از ایران اجرا نمود. شهناز در برنامه‌های جشن هنر شیراز نیز حضوری فعال داشت.»
.
این نوازنده تار در طول زندگی هنری خود با هنرمندان والای کشور از جمله فرامرز پایور، حبیب‌الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون خرم، علی تجویدی، منصور صارمی، رضا ورزنده، امیر ناصر افتتاح، جهانگیر ملک، اسدالله ملک، حسن کسائی، محمد موسوی، حسین تهرانی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، محمودی خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری، محمد رضا شجریان، حسن زیرک (خواننده بزرگ کرد)، علی‌اصغر شاه‌زیدی، طباطبائی و محمد اصفهانی همکاری داشته‌است.
.
□ «ادامه در کامنت......»

■ «سی و یکم اردیبهشت ماه زادروز همایون شجریان، فرزند خلف خسرو آواز ایران، خجسته باد. با آرزوی بهترینها براشون.»
■ «مبارک بادت این سال و همه سال
همایون بادت این روز و همه روز»
.
■ «زندگینامه ی همایون شجریان»:
.
● نام اصلی: همایون شجریان
● تولد: ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴ (۴۱ سال) تهران
● پدر:  استاد محمدرضا شجریان
● ملیت: ایران
● سبک‌: موسیقی سنتی ایرانی
● استاد(ها): محمدرضا شجریان، حمیدرضا نوربخش، جمشید محبی، اردشیر کامکار، ناصر فرهنگ‌فر
● ساز(ها): تنبک، کمانچه
● سال‌های فعالیت: از ۱۳۷۰ تاکنون
● ناشرین: دل آواز
● سازهای برجسته: تنبک ● همایون شجریان (سی و یکم اردیبهشت ۱۳۵۴ تهران) خواننده ٔموسیقی سنتی ایرانی و نوازندهٔ تنبک و کمانچه است. وی پسر محمدرضا شجریان و برادر مژگان شجریان می‌باشد. «زندگی‌نامه و فعالیت هنری»: همایون شجریان در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴ در تهران در خانواده‌ای سرشار از موسیقی متولد شد. وی فرزند استاد محمدرضا شجریان است و از کودکی علاقه به موسیقی و ریتم در او نمایان بود تا آن که با تشخیص پدر نزد ناصر فرهنگ‌فر به فراگیری تکنیک و شناخت ریتم که اساس موسیقی است پرداخت و چند سالی هم آموختن را نزد جمشید محبی ادامه داد. از ده‌سالگی به همراه خواهرانش نزد پدر آواز را شروع کرد و در دوران بلوغ روزانه تکنیک آواز و صداسازی را به‌صورت فشرده فراگرفت. در همان زمان به هنرستان موسیقی رفت و کمانچه را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد و در خارج از هنرستان به ادامهٔ فراگیری آن نزد اردشیر کامکار و آشنایی با تار و سنتور به صورت گوشی پرداخت.

او از سال ۱۳۷۰ به‌همراه محمدرضا شجریان در کنسرت‌های آمریکا، اروپا و ایران (با تنبک) همراهی کرد و از ۱۳۷۸ به‌بعد در صحنهٔ کنسرت‌ها به هم‌خوانی با پدرش پرداخت. اولین اثر با حضور او یاد ایام نام دارد که در آن اثر همایون شجریان تنبک نوازی را بر عهده داشته است. همایون شجریان کنسرت‌های بسیاری را با بزرگان موسیقی اجرا کرده و آثار زیادی را به همراه آنان در ایران و جهان منتشر کرده‌است که می‌توان به آلبوم کنسرت‌های «بی تو بسر نمی‌شود» و «فریاد» اشاره کرد که هردو اثر در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ نامزد دریافت جایزه گرمی شدند.
.
«مبارک بادت این سال و همه سال
همایون بادت این روز و همه روز»
.
«ادامه در کامنت...»

«بیست و نهم اردیبهشت ماه زادروز بزرگمرد تاریخ سیاست ایران، دکتر محمد مصدق گرامی باد. روانش شاد و راهش پررهرو باد.»
.
.
«زندگینامه دکتر محمد مصدق»--(۱۲۶۱- ۱۳۴۵)

محمد مصدق در ۲۹ اردیبهشت سال ۱۲۶۱ در تهران به دنیا آمد. پدر وی، میرزا هدایت‌الله آشتیانی معروف به «وزیر دفتر» از بزرگمردان دوره‌ ناصری و مادرش ملک تاج خانم، فرزند عبدالمجید میرزا فرمانفرما و نوه عباس میرزا ولیعهد قاجار و نایب‌السلطنه ایران بود.

مصدق‌ پس از تحصیلات مقدماتی در تبریز به تهران آمد و به مستوفی‌گری خراسان گمارده شد و با وجود سن کم در کار خود مسلط شد و توجه و علاقه عموم را جلب کرد.

وی در اولین انتخابات مجلس در دوره مشروطیت انتخاب شد ولی اعتبارنامه او به‌دلیل سن او که به 30 سال تمام نرسیده بود، رد شد.

مصدق‌ در سال ۱۲۸۷ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و پس از خاتمه به سوئیس رفت و به اخذ درجه دکترای حقوق در دانشگاه نوشاتل نائل آمد.

مصدق با آغاز جنگ جهانی اول به ایران آمد و با سوابقی که در امور مالیه و مستوفی‌گری خراسان داشت به خدمت در وزارت مالیه گمارده شد.

در حکومت صمصام السلطنه به علت اختلاف با وزیر وقت مالیه از معاونت وزارت مالیه استعفا داد و هنگام تشکیل کابینه دوم وثوق الدوله عازم اروپا شد.

پس از کودتای سید ضیاء و رضاخان، مصدق دولت کودتا را به رسمیت نشناخت و پس از استعفا از فارس عازم تهران شد ولی به دعوت سران بختیاری به آن دیار رفت.

دکتر مصدق در دوره پنجم و ششم مجلس شورای ملی به وکالت مردم تهران انتخاب شد. در همین زمان با رضا خان سردار سپه نخست وزیر وقت که به شاهی رسیده بود، به مخالفت برخاست.

با پایان مجلس ششم و آغاز دیکتاتوری رضاشاه، دکتر مصدق خانه نشین شد و در اواخر سلطنت رضاشاه پهلوی به زندان افتاد ولی پس از چند ماه آزاد شد و تحت نظر در ملک خود در احمد آباد مجبور به سکوت شد.

در سال ۱۳۲۰ پس از اشغال ایران به‌وسیله نیروهای شوروی و بریتانیا، رضاشاه از سلطنت برکنار شد و مصدق به تهران برگشت.

وی پس از شهریور ۲۰ و سقوط رضاشاه در انتخابات دوره ۱۴ مجلس بار دیگر در مقام وکیل اول تهران به نمایندگی مجلس انتخاب شد.

در این مجلس برای مقابله با فشار شوروی برای گرفتن امتیاز نفت شمال ایران، او طرحی قانونی را به تصویب رساند که دولت از مذاکره در مورد امتیاز نفت تا زمانی که نیروهای خارجی در ایران هستند منع می‌شد.

در انتخابات دوره ۱۵ مجلس با مداخلات قوام‌السلطنه و شاه و ارتش، دکتر مصدق نتوانست قدم به مجلس بگذارد.
.
ادامه در کامنت

«بیست و چهارم اردیبهشت ماه زادروز استاد پرویز مشکاتیان گرامی باد. روانش شاد، یادش جاودان و راهش پررهرو باد.»:
.
«پرویز مشکاتیان»:
.
.
● نام اصلی: پرویز مشکاتیان
● تولد: ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ نیشابور، استان خراسان
● ملیت: ایرانی
● مرگ: ۳۰ شهریور ۱۳۸۸ (۵۴ سال)، تهران
● سبک‌(ها): موسیقی سنتی ایرانی
● ساز(ها): سنتور و سه‌تار
● سال‌های فعالیت: ۱۳۵۶–۱۳۸۸
● سازهای برجسته: سنتور و سه تار
.
■ پرویز مشکاتیان (۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ در نیشابور - ۳۰ شهریور ۱۳۸۸ در تهران) آهنگساز، موسیقی‌دان، استاد دانشگاه، پژوهشگر و نوازنده سنتور اهل ایران بود. او به سه تار نیز آشنایی داشت.
.
«زندگی‌نامه و فعالیت هنری»:
.
پرویز مشکاتیان در سال ۱۳۳۴ در نیشابور به دنیا آمد. او مقدمات موسیقی را از شش سالگی نزد پدرش، حسن مشکاتیان، که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سه‌تار بود، آموخت. وی آموختن موسیقی را در طول تحصیل در زادگاهش، نیشابور پی گرفت و تا پایان دورهٔ متوسطه همچنان در پیشگاه پدر به فراگیری و تمرین مشغول بود. او در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد و به آموختن ردیف میرزا عبدالله نزد نور علی خان برومند و ردیف موسیقی سنتی نزد دکتر داریوش صفوت پرداخت.
.
وی همزمان با آموزش ردیف، مبانی موسیقی ایرانی را نزد اساتیدی چون دکتر محمدتقی مسعودیه، دکتر مهدی برکشلی، عبدالله دوامی، سعید هرمزی و یوسف فروتن فرا گرفت. او نوازندگی سنتور را در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به صورت بسیار جدی ادامه داد و توانست در نوازندگی این ساز به مهارت ویژه و چشمگیری دست پیدا کند و همچنین توانست کارهای بزرگ فراوانی را در زمینهٔ آهنگسازی و نوازندگی سنتور به ویژه در زمینهٔ ساخت قطعات همنوازی (ارکسترال)، تصنیف و نیز تکنوازی انجام دهد. مشکاتیان در این سال‌ها، کنسرت‌های متعددی با خوانندگانی چون پریسا و هنگامه اخوان اجرا کرد و در سال ۱۳۵۶، گروه عارف را تشکیل داد.
.
وی در آزمون موسیقی باربد که به ابتکار استاد نورعلی برومند برگزار می‌گردید، به همراه پشنگ کامکار مقام نخست در رشتهٔ سنتور و همراه با داریوش طلایی، مقام ممتاز در ردیف‌نوازی را به دست آورد. وی همسر سابق افسانه شجریان بوده و صاحب دو فرزند به نامهای آوا و آیین است.
.
.
ادامه در کامنت

درک تفاوت بین نسل ها از مهمترین اولویت‌های فعالان اقتصادی است. 🔹 به یاد داشته باشید نسل آینده ما در دنیای مجازی بزرگ خواهد شد.

«پانزدهم اردیبهشت ماه زادروز استاد غلامحسین بنان گرامی باد. روانش شاد و یادش گرامی و جاودان باد.»:
.
■ «زندگینامه استاد بنان»:
.
● نام اصلی: غلامحسین بنان نوری
● نام مستعار: بنان
● تولد: اردیبهشت ۱۲۹۰، قلهک، تهران
● ملیت: ایران
● مرگ: ۸ اسفند ۱۳۶۴ (۷۴ سال)
بیمارستان ایرانمهر تهران
● سبک‌: موسیقی سنتی ایرانی موسیقی کلاسیک
● ساز(ها): پیانو'ارگ
● سال‌های فعالیت: از ۱۳۰۶ تا ۱۳۴۷
● ناشرین: آونگ میوزیک
● سازهای برجسته: پیانو
● نوع صوت: باریتون مخملی
● تحصیلات: لیسانس

استاد بنان،» (زادهٔ اردیبهشت ۱۲۹۰ در قلهک، تهران - درگذشتهٔ ۸ اسفند ۱۳۶۴ در تهران) خوانندهٔ موسیقی کلاسیک ایرانی است که از سال‌های ۱۳۰۶ تا سال ۱۳۴۷ در زمینهٔ موسیقی ملی ایران فعالیت داشت. او عضو شورای موسیقی رادیو، استاد آواز هنرستان موسیقی تهران و بنیان‌گذار انجمن موسیقی ایران بوده‌است. او اولین خواننده ایرانی آشنا با خط بین‌المللی موسیقی (نُت) است. «دوران کودکی»: پدرش کریم خان بنان الدوله نوری و مادرش دختر محمدتقی میرزا رکن‌الدوله بود. وی از شش‌سالگی به خوانندگی و نوازندگی ارگ و پیانو پرداخت و در این راه از راهنمایی‌های مادرش، که پیانو می‌دانست بهره می‌گرفت. اولین استاد او مرتضی نی‌داوودبود و دومین استادش میرزا طاهر ضیاءذاکرین رثایی و سومین استادش نیز ناصر سیف بوده‌اند

«تشکیل کانون فرهنگی و هنری چاووش»:
.
پس از استعفای اعضای گروه شیدا، گروه عارف نیز – که چندی پس از تشکیل گروه شیدا، با همان هدفِ بازخوانی آثار گذشتگان با پشتیبانی ابتهاج و آهنگ‌سازی حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان در رادیو تشکیل شده بود – در اعتراض به واقعه ۱۷ شهریور از رادیو و تلویزیون استعفا کرد. این موسیقی‌دانان به نام جریان احیا نامیده شده بودند و تحت حمایت رضا قطبی رئیس وقت رادیو تلویزیون بودند. از آن پس گروه شیدا به همراه گروه عارف، که پس از استعفا، به آنان پیوسته بود، به صورت مستقل به فعالیت خود ادامه دادند. زیرزمین منزل لطفی مکانی بود که این دو گروه در آن جمع می‌شدند و به اجرا و ضبط سرودهای انقلابی بر ضد دودمان پهلوی می‌پرداختند. این اجراها پس از ضبط و تکثیر در همان زیرزمین، توسط خود اعضای گروه به فروش می‌رسید. این سرودها در سه مرحله اجرا ضبط شد. در مرحلهٔ نخست این سرودها بدون ساز و به صورت کُر ضبط شد تا اعضای گروه شناسایی نشوند، سپس همان اجراها را حسین علیزاده با یک ماندولین و گروه کُر دوباره ضبط کرد، و در نهایت زمانی که پایه‌های دودمان پهلوی سست شده‌بود، همان اجراها به صورت گروه‌نوازی در استودیو ضبط و تکثیر شد که نخستین محصولِ آن سرودهای «شب‌نورد» و «آزادی» بود، که سپس نام چاووش ۲ گرفت.

مدتی بعد با اضافه‌شدنِ نوازندگانِ دیگر به این گروه، زیرزمین منزل لطفی دیگر گنجایش کافی نداشت. هوشنگ ابتهاج برای حل این مشکل، ساختمان سه طبقهٔ بزرگی را در اختیار این گروه قرار داد، و با پیشنهاد خودش نام این مرکز را کانون چاووش گذاشت. بنا به گفتهٔ زیدالله طلوعی، از آن‌جا که حسین علیزاده تازه به آنان ملحق شده‌بود، لطفی از او خواسته بود تا مجوز این کانون را به نام حسین علیزاده بگیرد، تا بتواند او را در کانون ماندگار کند؛ در نهایت نیز مجوز به نام حسین علیزاده ثبت شد. مدیریت کانون را هوشنگ ابتهاج بر عهده گرفت، لطفی رئیس هیئت امنا شد و مدیریت آموزشگاه نیز به حسین علیزاده محول شد. قسمت آموزشگاه کانون، علاوه بر کلاس‌های نوازندگی، سه کلاس آواز داشت که هر کدام از این کلاس‌ها را محمدرضا شجریان، شهرام ناظری و نصرالله ناصح‌پور اداره می‌کردند.

Most Popular Instagram Hashtags