Instagram post by @yazanhafize Hasibe Yavuz Uyarel

#tbt ・・・
Çocuktuk.. Önümüzde yaşanacak yıllarımız, yıpranacak taptaze bedenimiz, fırtınalara açık, gıcır gıcır parlak bir beynimiz, görevi , kibrit çöpü kalınlığındaki parmak uçlarımıza kan pompalamak olan ve sevginin sadece anne-babaya duyulabilecek bir duygu olduğunu sanan minnacık bir kalbimiz vardı.. Ufuklara baktık hep.. Büyümenin hayallerini kurduk.. Merak ettik.. Bekledik.. Biz büyümeyi beklerken, yıprandı o tazecik bedenimiz. "Nasılsın?"diye soranlara "dünya telaşı" der olduk.. Ne zaman karıştık biz bu dünya telaşının içine sahi? Ne ara büyüdük de bunca sorumluluğun altında ezildik?.. Böyle felsefik düşünecek kadar dahi vaktimiz kalmamış.. Pas tutmuş beynimiz. Hergün verdiği komutlar belli nasılsa. Otamatiğe bağlamış.
Büyümüşüz büyümesine de.. Beynimiz bir arpa boyu yol alamamış.

Hani bulaşık yıkarsın ya.. Yıkarsın yıkarsın yıkarsın.. Zevklidir yani. İki gün önce evine gelen misafirinle yaptığın muhabbette neden cümle içinde şu kelimeyi de kullanmadım ki diye düşünürsün. Düşünürsün. Büyüyünce beyin fırtınası yapacak vakit bulamıyorsun be evlat.
Neyse düşünürsün işte. Sonra arkanı dönüp bi bakarsın. Dibi tutmuş pilav tenceresi.!
Büyüdük anlıyor musun? Kibrit çöpü kalınlığındaki parmak uçlarımıza kan pompalayan zalım kalbimiz, gün geliyor ponçik beynimize ulaşamaz oluyor.. Yani büyümek için çok da şey etme be evlat..

Most Popular Instagram Hashtags