krupayu krupayu

1,470 posts   2,464 followers   326 followings

ครูพายุ สอนว่ายน้ำ  ครูสอนว่ายน้ำเพื่อเด็กด้อยโอกาส

"มา.. มาเอาแบงค์ 20 ไปซื้อขนมสิ” คำพูดของยายคนหนึ่ง ที่ทุกครั้งตอนที่ผมเด็กๆ แกจะเรียกให้ผมมาเอาแบงค์ 20 ทุกวันที่บ้านแก ตั้งแต่ผมจำความได้ตั้งแต่เกิด จนโต ผมจะได้กินขนมจากแก ตอนนี้ 30 ปีผ่านไป คุณยายอายุ 86 ปี เดินไม่ได้แล้ว กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงมา 2 ปี ทุกครั้งที่ผมมาหา จะติดแบงค์ 500 มาให้ทุกครั้ง และยายมักจะปฏิเสธรับเสมอเพราะเกรงใจเรา คุณยายสอนผมเสมอให้ไม่ยึดติดในกาย ไม่ยึดติดในลาภ ให้ฝึกเจริญมรณสติ ให้รู้จักปล่อยวาง คุณยายสอนผมให้รู้จักการให้และการช่วยคนเล็กๆ น้อยๆ เหมือนครั้งหนึ่งคุณยายเคยแบ่งปันให้ผม และผมก็ตอบแทนคุณยาย ทุกครั้งที่ผมกลับบ้าน มักจะมาบอกเล่าว่า 1 เดือนที่เราหายไป เราไปทำอะไรมาบ้าง ชวนแกอนุโมทนาทุกบุญที่เราได้ทำ ♥️♥️♥️♥️ หวังเพียงให้จิตใจของท่าน จะเบิกบานขึ้นมาบ้าง

ชุดทำงาน ชุดนอน ชุดเที่ยว ชุดเดียวกัน
พรุ่งนี้เช้าเจอกันที่เชียงรายนะคร๊าบบ ฟิ้วววววว.... 🛫🛫🛫

#ขอConnectionจากเพื่อนๆด้วยครับ
#จะพยายามทำให้เกิดขึ้น
“ครูคะ ทำยังไงให้โครงการว่ายน้ำ เกิดขึ้นที่นี่ให้ได้คะ” คือคำพูดของผอ.โรงเรียนแห่งหนึ่ง ใน อ.กัลนานิวัฒนา นักเรีนรที่นี่เป็นชาวไทยภูเขาทั้งหมด อำเภอเกิดใหม่ ห่างจากเขียงใหม่ไปร่วม 3 ขั่วโมง ไม่มีสระว่ายน้ำในพื้นที่เลยแม้แต่โรงแรมก็ยังไม่มี ทำให้โอกาสได้เรียนว่ายน้ำเท่ากับศูนย์ ผลสำรวจล่าสุดในรอบ 3 ปี มีเหตุการณ์จมน้ำเกิดขึ้นหลายครั้ง และมีผู้เสียชีวิต (เนื่องจากในพื้นที่มีน่ำท่วมบ่อยและมีอ่างเก็บน้ำธรรมชาติ) สิ่งที่จะเขียนต่อไปนี้ เป็นความฝันที่จะให้มีสระว่ายน้ำเดินได้ (Inflatable Pool) ขนาด 5x10 เมตร ราคาประมาณ 1xx,xxx บาท เกิดขึ้นที่นี่และบริจาคให้ไว้เป็นถาวร (อายุการใช้งาน 5-10 ปี) หากเพื่อนๆ ท่านใดมีองค์กร บริษัท หรือหน่วยงานใด ที่มีงบประมาณ หรือต้องการทำ CSR หรือให้การสนับสนุน ฝากแจ้งข่าวสารแก่ผม เพื่อขอทุนให้เด็กๆ ได้มีโอกาสได้เรียนในอำเภอแห่งนี้

ถึงแปลไม่ออก แต่ภูมิใจและดีใจมากที่ได้มาเป็นตัวแทนคนไทย พูดภาษาไทย เอาสิ่งที่เรามี ความรู้ความสามารถจากไทย มาแบ่งปันให้เยาวชนที่กัมพูชา แม้จะเพียงเริ่มต้นก็ตาม ขอขอบพระคุณ TV 3 Phanomphen ที่มอบพื้นที่สื่อในการเผยแพร่เรื่องราวในครั้งนี้ และขอบคุณผู้สนับสนุนทุกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Dolphin Swimming Club Cambodia ที่ทำให้ภาพทั้งหมดเกิดขึ้น

เขาว่าร้านนี้ วิวดีที่สุดละในพนมเปญ 🙏🙏🙏🙏

เล่นใหญ่อะไรเบอร์นั้น!! 😱😱

ขอบคุณหนังสือพิมพ์ Phanomphen Post เช้านี้ ที่ให้พื้นที่สื่อเผยแพร่โครงการสอนว่ายน้ำเพื่อเด็กบกพร่องทางการได้ยินครั้งแรก ที่พนมเปญ ตอนนี้รอขยายผลเพื่อให้เกิดความยั้งยืน มีครูที่นี่แล้ว 6 คน เกิดโครงการแน่นนอน ขอบคุณโอกาสได้มาทำอะไรดีๆ 🙏🙏🙏🙏🙏🙏#รอถอดบทเรียน

"ครูคะถ้าครูกลับ จะทำโครงการต่อยังไงให้ยั่งยืน เพราะไม่มีใครตื่นตัวจะพาเด็กไปเรียน ครูก็ไม่มี สระก็ใกลเกินไป” ผู้อำนวยการโรงเรียนแห่งหนึ่งที่อีสาน ตั้งคำถามให้ผม หลังจากวันสุดท้ายขอบการทำโครงการ เมื่อปี 2555 เหตุการณ์วันนั้นสอนเรา และรอบนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ตลอด 1 ปีที่ผมไปๆ กลับๆ ไทย-กัมพูชา ได้มีโอกาสสร้างทีมครูไว้ที่นี่ เพราะไม่อยากทำแล้วจบ อยากขยายผล การสร้างครูจึงสำคัญ และวันนี้คือผลลัพธ์ของผลงานเมื่อ 1 ปีที่แล้ว ทีที่พนมเปญมีครูเกิดขึ้นแล้ว 6 คน รายงานมาว่าเด็กกว่า 200 คน ใน 1 ปี ได้เรียนว่ายน้ำในพนมเปญ และเป็นตัวเลขที่น่าพอใจ ย้อนเหมือนผมเริ่มทำที่เชียงใหม่เมื่อหลายปีที่แล้ว ผมก็เริ่มแบบนี้ หวังว่าจะมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นที่นี่อีกมากมาย 🙏🙏🙏🙏🙏🙏

ขอบพระคุณสถานีโทรทัศน์ช่อง 3 จากกัมพูชา และ หนังสือพิมพ์ Phanomphen News เผยแพร่โครงการสอนว่ายน้ำเด็กหูหนวกที่พนมเปญ คาดหวังว่าจะความเปลี่ยนแปลงไม่มากก็น้อยในอนาคต อย่างน้อยก็ให้ชาวกัมพูชาตระหนักเรื่องการว่ายน้ำเพิ่มขึ้น การให้คนตระหนักถึงความเท่าเทียมในเด็กพิการ แม้กำลังจะอยู่ในช่วงเริ่มต้นก็ตาม แต่อย่างน้อยก็ดีตรงได้เริ่มต้น

#เอาบุญมาฝาก🙏🙏🙏 นี่คือครั้งแรกของผมที่ได้มาทำโครงการสอนว่ายน้ำเพื่อเด็กด้อยโอกาสครั้งแรกในต่างประเทศ และนี่คือกลุ่มเด็กหูหนวกกลุ่มแรกจากองค์กร “Krousar Thmey Organization” รู้สึกดีใจ และภูมิใจ ในฐานะที่เป็นคนไทย ได้มาทำโครงการที่นี่ และสัมผัสได้ว่า ที่นี่เริ่มตื่นตัว ให้ความสำคัญต่อการเรียนว่ายน้ำในเด็กปกติและพิการมากขึ้น ขอบคุณ Dophine Swimming Club Cambodia ที่เชื้อเชิญมาช่วยเด็กๆ และสร้างทีมครูที่นี่ ♥️♥️♥️

#สถานีต่อไป "โครงการสอนว่ายน้ำเพื่อเด็กหูหนวก พนมเปญ”

“ญาติผู้ป่วยรีบเข้าไปเลยค่ะ ชีพจรคุณป้ายังเต้นอยู่ อยากคุยอะไรรีบคุยเลยค่ะ เขายังได้ยิน” พยายาลตะโกนบอกผม ผมรีบเดินเข้าไป กระซิบบอกคุณป้าว่า ไม่ต้องห่วง จะทำบุญไปให้ ขอให้หายกังวล ผมมีคุณป้าคนหนึ่งที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด รักเหมือนแม่ ผมจำได้ว่านาทีสุดท้าย ตอนที่ท่านกำลังจะเสียชีวิต ผมมาไม่ทัน ท่านจากโลกนี้ไปเสียก่อนแค่ 1-2 นาที สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากเหตุการณ์วันนั้นคือ “เวลา” คือสิ่งที่ย้อนไปไม่ได้ ก็เหมือนชีวิตคุณป้า หมดแล้วหมดเลย จากแล้วจากเลย ผมว่าวันหนึ่ง ก็คงเป็นคิวของเราเช่นกัน พวกเราหลายคนคิดว่ามีวันนี้ก็ต้องมีวันพรุ่งนี้ นาฬิกาของหลายคนอาจจะเป็นนาฬิกาเข็ม มีเลข 12 เดี๋ยวก็กลับมาเลข 1 ใหม่ มันทำให้เราเลยประมาทกับชีวิต ผมมีเพื่อนหลายคนเสียชีวิตไปก่อน เราได้เรียนรู้ว่าโลงศพไม่ได้มีไว้ใส่คนแก่ การที่มีวันนี้ ไม่ได้เป็นเครื่องการันตีวันพรุ่งนี้ เหมือนผมหากมีพรวิเศษ อยากย้อนเวลา รักคุณป้าให้มากๆ ทำอะไรดีๆ ให้ท่าน แต่ก็เป็นได้แค่ความคิด ทำได้ดีที่สุดคืออยู่กับปัจจุบัน และนิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เรารู้ว่า “เวลา” คือต้นทุนของชีวิต ที่เสียไปแล้วเอากลับคืนมาไม่ได้
ครูพายุ

Most Popular Instagram Hashtags