glvaaay glvaaay

1451 posts   42951 followers   613 followings

🌺Golshid  Fashion Designer, UX & UI design student, ⏳"I will be 29 until further notice!" From Tehran, Iran 🏡Seattle,USA 💍💑 ❤️love my life,family & friends

صبح خونه رو تحویل دادیم.
تصمیم سختی بود، تازه اومده بودیم خونه جدید و از روز اولی که تو ترافیک موندم و خستگی انرژی برام نذاشت تا درس بخونم تصمیم قطعی گرفتم فعلا باید بریم وسط شهر و سابرب( حومه شهر) هنوز برای ما مناسب نیست.
ترافیک از اونچه که فکر میکردم عذاب آوز تر بود.
کلی نه شنیدیم از دوست و آشنا که کار عاقلانه ای نیست.
راست هم میگفتن، به طور کلی عاقلانه نبود.ولی خب هر کار غیر عاقلانه ای در موارد خاص میتونه عاقلانه شه.
با علی حرف زدیم، همه نظرها رو شنیدیم. خوب و بد تصمیمون رو سنجیدیم و از یه جای دیگه سعی کردیم کر شیم و در مواقع سوال های تکراری با لبخند هی دلایل حتما از نظر بقیه غیر منطقیمون رو هی و هی تکرار کنیم.
مرسی از دلداری هاتون تو پست قبل، راستش یکی از بزرگترین تغییرهای من همین مبارزه با استرسم بوده که خیلی هم موفق بودم. ولی وقتی صاحبخونه خونه ای که قرار بوده امروز بریم توش، یه دفه تصمیم بگیره خونه رو اصلا اجاره نده و خونه خوب هم تو فاصله یکی دو روز پیدا نکنی و امروز هم قرار باشه خونه خودت رو تحویل بدی، رسما میشی بی خانمان.😀
ه ذره استرس هنه تنها جایز که واجبه🤦🏻‍♀️
الان خیلی خوبم. وسیله ها رفته تو انبار و منم سر صبری دنبال یه خونه بهتر
میگردم.
دوست خوب و فامیل خوب هم تا دلتون بخواد داریم که بی جا نمونیم. علاوه بر اینکه انتخاب ایر بی اند بی هم هست.
به هر حال که من در آستانه سی سالگی به این نتیجه رسیدم که استرس نه تنها دوای هیچ دردی نیست که خودش یه دردیه که به اطرافیانت هم صدمه های جبران ناپذیری میتونه بزنه.

تصویر واقعی از اینم آشفته تره.
فردا صبح زود باید خونه رو تحویل بدیم و من امروز از صبح استرس بهم غالب شده.
امروز که از اون روز شلوغ ها بود من شاید دو ساعت هم مفید نبودم. از طرفی حس مزخرف مفید نبودن رو داشتم و از طرفی عذاب وجدان اینکه همه کارها روی دوش علی افتاد. یا خوردم و یا خوابیدم. یه سیزن فرندز رو هم رندم گذاشتم و تا تهش دیدم.
یه دفه اسپاسم شدم و درد عجیبی افتاد تو تمام تنم و زدم زیر گریه. درد رفت، ولی گریه من نه.
علی کار رو ول کرد، کنارم نشست
یادم انداخت من به اندازه خودم سهم برابری داشتم تو موفقیت های زندگیمون، تو مقاومت روزهای سختی و حتی خیلی موقع ها سختی ها رو تنهایی رفتن .یادم انداخت تو اسباب کشی قبلی روز آخر اون قفل کرد و من کارها رو پیش بردم. بهم گفت گلشید خیلی تغییر کردی، کمتر از خودت توقع داری ولی مواقع استرس یادت میره خودت رو دوست داشته باشی.
بعدشم غذاهایی که دیشب با هرچی مواد غذایی تو یخچال مونده بود و پخته بودم رو آورد و خودشم نشست باهم شام خوردیم و فرندز دیدیم.
الان که آروم ترم، بازدهیم رفته بالا
من به شدت اعتقاد دارم که اگر حواسمون به حال همخونه هامون باشه، حال دنیا و آدم هاش خیلی خیلی بهتره.

چهل تا کامنت و دویست سیصد تا دایرکت داشتم که مگه تازه خونتون رو عوض نکرده بودید! راستم میگید دیگه!
آقا ما دنبال خرید خونه که بودیم، یه نکته مهم این بود که جاش بین مدرسه من و محل کار علی باشه، گوگل فاصله خونه تا مدرسه من رو ۲۵ دقیقه تا ۵۰ دقیقه نشون میداد و تا محل کار علی رو ۱۵ تا ۲۰ دقیقه. بسته به ترافیک. نشون به اون نشون که من رسما روزی ۹۰ دقیقه صبح ها تو ترافیک بودم.
<<<وکیل اینجا داریم بریم گوگل رو سو کنیم؟؟🤔🤷🏻‍♀️>>>
خلاصه که این دلیل اصلیمونه فعلا یکی دو سال بریم نزدیک تر به مدرسه من. روزی ۲/۵ ساعت من وسط این همه درس و کار تو ترافیک میگذشت.
(نگران علی نباشید، اون بر خلاف جهت ترافیکه مسیرش)
همه روشی هم امتحان کردم. رادیو، کتاب صوتی، تد تاک، تلفنی حرف زدن ( دیگه تو اون شیش هفته به هر چی فامیل و دوست که از نوزادی ندیده بودم هم زنگ زدم)
خلاصه اینم دلیل
اینم بگم که با توجه به اینکه قوانین مینیمالیسم رو تا حدی زیادی رعایت کردم، خیلی خیلی اسباب کشی راحت تری داشتم.
___________
گفتید چاره کار برای ذهن مرتب نوشتن هست.
والا من مینویسم و بهش اعتقاد هم دارم
ولی احتمالا باید ذهنم رو جارو کنم.
آلردی دغدغه هام رو کم کردم، کمترش کنم.

از این جارو ها هم اگه پیدا نکردید، آدرس بدم برید ونکوور
دونه ای ۲۵۰ دلار اینا😮

یه مقاله میخوندم که تاکید داشت خوشبختی تنها و فقط تنها پاداش ذهن مرتب هست.
دکتر هلاکویی هم تعریفشون از خوشبختی همینه!
با این حساب گلشید بدبخت سلام عرض میکنه خدمتتون🙋🏻🤷🏻‍♀️
تعریفمم از خوشبختی تو اون پست های قبلی کلا کشک
😝

__________________________
آقا از هر نوع راهکاری که بلدید یا حتا بلد نیستید😝 برای مرتب تر کردن ذهن استقبال میشه

عکس هم قدیمیه، مثلا اینجا دارم مقاله رو میخونم😝🤗
من در حال حاضر یکی تو سر ذهن نامرتبم میزنم یکی هم تو سر جعبه های وسط خونه و اسباب کشی

یه بحث داغ دنیا اینه
مهم نیست چه کاری رو دوست داری انجام بدی و عاشقشی که به عنوان حرفه ات انتخاب کنی. مهم اینه مه بفهمی تو چه کاری خوب هستی.
یا بعضی ها تنوع به سخنرانی هاشون میدن و میگن که باید بفهمی تو چه کاری خوب نیستی که وقتت رو براش هدر ندی.
مثال ساده ترش اینه، ممکنه عاشق عکاسی، طراحی، مهندسی، ژورنالیسم یا هر چی باشی، ولی آدمش نباشی
یعنی علایقمون رو به استعدادهامون ربط ندیم.
فکر نکنیم اگر عاشق ساینس و کامپیوتر هستیم، حتما برنامه نویس خوبی میشیم یا اگر عاشق طراحی هستیم حتما طراح خوبی میشیم.
میگن بیشتر از ۷۰ درصد امریکایی ها از شغله و حرفه اشون راضی نیستند. حالا یا شرایط حکم کرده و انتخابی نداشتند، یا اگر فرصت انتخاب داشتند علایقشون رو با استعدادهاشون قاطی پاطی کردند.
اگر شغل یا حرفه اتون رو دوست ندارید و یا دوسش دارید توش موفق نیستید بدونید تنها نیستید و بیشتر از دو سوم آدم های دنیا همین حال رو دارند.
یه دفه جوگیر نشید استعفا بدید
یه مدت خوبی خودتون رو زیر ذره بین بگیرید ببینید تو چه کاری خوب هستید و در عین حال از وقت گذاشتن برلش لذت میبرید، بعد راجبش تحقیق کنید و آروم آروم شرایط رسیدن بهش رو محیا کنید.
.
پ.ن: تو رو خدا فوری به این نتیجه نرسید قرمه سبزی هاتون رو همه دوست دارند، کوییت کنید که رستوران بزنیدها!!!😝
خودتون رو زیر ذره بین بگیرید تا کشف کنید خودتون رو

فیسبوک عکسی که پنج سال پیش شیر کردم رو یادم میندازه. عکسی که بهار پنج سال پیش با شقایق های دماوند گرفتیم.
میبینی ؟
هنوز ظاهر و تیپمون همین شکلیه،
جین و تی شرت
با چند کیلویی وزن اضافه تر و تارهای موی سفید اضافه شده
ولی فکر تو کله هامون و دیدمون به زندگی عوض شده
اونقدر که اگه آدم ها رو به جای ظاهر از فکرهاشون شناسایی میکردند، حتما حداقل من یکی رو نمیشناختند.
تغییر به نظرم اتفاق بینظیریه!

این آدم ها تو فاصله یکی دو متری همدیگه تو قاب من در اومدند و من روزهاست ذهنم درگیر قصه زندگیشونه.
زندگی آسون نیست. ولی فقط وقتی با بالا پایین رفتن هاش بتونی کنار بیای میتونی از آفتابش لذت ببری.
💆🏻

#persianfood .
سر تعظیم به #اینستاگرام که همچین دوست های خفنی با همچین سلیقه و دستپختی برام گلچین کرده.
#من_عاشق_دوستامم #بهترین_دوست_های_دنیا_رو_دارم

خیلی تلفنی نیستم، شماره که نشناسم بر نمیدارم و ترجیح میدم ویس میل بذارند و بعدا با ایمیل با هر کی کارم داشت مکاتبه کنم.
امروز زودتر از اینکه یادم بیاد قانون خودم رو، تلفن با شماره ناشناس رو برداشتم.
از اون تلفن های بد اول هفته ای، که قدرت فلج کردن من رو تا مدت ها داره.
سعی کردم مسلط باشم به رفتار و افکارم و حرف زدنم!
دیرم شده بود، از دو ما پیش وقت چک آپ سالیانه داشتم. نیم ساعت مکالمه با هر چی سیاست رفتاری بلد بودم طول کشیده بود و هی نتیجه بدتر و بدتر میشد.
قطع که کردم، تمام طول مسیر تا کلینیک رو به زمین و زمان بد و بیراه گفتم.
بعد از چک آپ حالم عوض شد!
بدببنیم به خوشبینی رسید.
به اینکه چه خوب که هنوز سالمم تا چادرم رو ببندم دور کمرم و از اول شروع کنم برای جلو رفتن!

یه رسم و فرهنگی که تو امریکا و فکر میکنم کانادا وقتی میری رستوران متداوله، انعام گذاشتن برای گارسون هاست.
بایدی نیست، ولی نذاشتنش یه جورایی جالب نیست و وجهه بدی داره.
چون گارسون ها پایین تر از حقوق پایه حقوق میگیرند و عمده درآمدشون از انعام هست.
کدوم کشور دیگه همچین فرهنگی دارند؟
_________
مرسی از همه مهربونی هاتون تو پست قبل، من به نیت دیدن همین کامنت ها عکس گذاشتم و هی خوندم و هی کیف کردم
_______________
در مورد استوری ها هم بگم که هر سال اولین آخر هفته ماه آگست، فستیوال نمایش هواپیماهای جنگنده هست در سیاتل که به نمایش " بلو آنجلز" یا همون " فرشته های آبی" معروفه. هوا یه هفته ای میشه که به دلیل آتیش سوزی تو جنگلهای کانادا پر از دوده، و آسمون امروز خاکستری بود و نمایش به قشنگی سال های پیش که ما ندییدیم و فقط تعریفش رو شنیدیم نبود.
خونه آقای بیل هم که دیدید؟☺️😀

Life goes by in the blink of an eye.
#7thanniversary 👰🏻🤵🏻
.
یه چشم به هم زدن گذشت این هفت سال!

سه سال گذشت!
ولی ما ده سال بزرگ تر شدیم!
نمیگم پیر تر، پیر بار معناییش مثبت نیست. میگم بزرگتر
عاقل تر
شاید هم شکرگذار تر
دیگه قدر هر باهم بودن رو بیشتر میدونیم. چه باهم بودن های دوتاییمون، چه دوست و هر چند وقتی هم کنار خانواده بودن هامون رو
دیگه اینکه حرف کی بشه مهم نیست، این مهمه که چیکار کنیم حال جفتمون بهتر باشه.
از خود گذشتگی رو تمام و کمال یاد گرفتیم.
کاش زودتر یاد گرفته بودیم.
هرچند که این روزگاره که درس های مهم رو یادت میده.
خیلی ازم میپرسید که چیزی به مهاجرتتون نمونده و چیکار کنید بهتره؟
من میگم تا هستید فقط قدر لحظه های باهم بودن رو بیشتر بدونید!
تحقیق کنید(گوگل) و زبانتون رو تقویت کنید.
_______
این قله که اسمش ( مانت رینیر ) هست، بلندترین کوه امریکا هست. سمبل ایالت واشنگتن هست و همیشه هم من رو یاد دماوند میندازه
هرچند دماوند خیلی خیلی قشنگ تره
#mountrainier

Most Popular Instagram Hashtags