fic.yoonmin_bts fic.yoonmin_bts

10 posts   275 followers   18 followings

บ้านฟิคยุนมินทางนี้👋  เปิด💖4/12/60💖 ฟิคยุนมินทุกแนวเน้ออ😚 ไม่ฟอลแร้วจิพลาด🍑 แอดมินมี2คน😂 แอดมินทั้ง2มือใหม่ๆ😂 บ้างครั้งอาจมีปรับสีบ้างง💯

EP.9

PATS TAEKOOK

แท: นี้กุกฉันมีไรจะบอกนาย

กุก: ว่า?

แท: ฟังฉันดีดีน้ะ...... ฉันชอบนายว่ะ

กุก: !?! กุก: เพ้อเจ้อว่ะ! ฉันไม่มีทางชอบนาย

แท: อือ...เข้าใจแล้วล่ะ... และแทก็เดินหนีจองกุกไป

PATS KOOK

ทำไมว่ะ? ทำไมถึงเพิ่งมาบอกตอนนี้ ตอนที่ฉันกำลังจะตัดใจจากนาย ทำไมนายเพิ่มาบอกฉันตอนนี้ นายไม่เจ็บแต่

ฉันเองนี้แหละที่เป็นเจ็บ ก่อนหน้านี้ฉันไม่น่าหลงรักนายเลย เพราะสถานะของเรามันทำให้ทั้งสองฝ่ายต้องผิดหวัง

พวกเราคือแวมไพร์มิอาจรักแวมไพร์ด้วยกันได้ เรามีทิฐิต่อมาก นายน่าจะมาบอกฉันให้เร็วกว่านี้ ก่อนที่ฉันจะรักนายมากขึ้นเรื่อยๆ.... END PATS KOOK

PATS TAE  นายคงไม่ชอบฉันสิ่น้ะ เกลียดฉันขนาดนั้นเลยหรือไง แต่จอน จองกุกอย่างไรก็ตามฉันยังรักนายเหมือนเดิม

ถึงพวกเราจะเป็นแวมไพร์ก็ตาม แต่การที่เป็นแวมไพร์มันมิอาจยั่งหัวใจและความรู้สึกได้หรอก

ถึงนายจะไม่ชอบฉันมาปกแค่ไหน ถึงเราจะเป็นพี่น้องกัน แต่ฉันก็ยังรักนายเหมือนเดิมจอน จองกุก... END

ฟิคมาสั้นๆ  O-NET ยาวๆ เชื่อว่าลูกเพจหลายๆคนต้องเข้าห้องเชือดเหมือนเรา5555 #เม้นโด้ยยยกำลังใจโอเน็ตและการแต่งฟิคฮิฮิ
ปล.อัพดึกไปไหมอ่าาาา5555

EP.8

เมื่อยุนกิมาถึงปราสาทที่แทอยองแงละจองกุกอยู่..... ยุนกิ: เเทเเทนายมีอะไร

แท: พี่ยุนกิครับผมมีอะไรจะบอก

ยุนกิ: ว่ามาสิ่ เรื่องอะไรหรอ

แท: เรื่องจองกุกครับ

ยุนกิ:........... แท: ผมว่าผมชอบจองกุกว่ะ

ยุนกิ: อืออออ ห้ะ!!! นายจะบ้าหรอ!!!
นายรู้ใช่ไหมว่าพวกเราเป็นอะไร

แท: รู้สิ่ครับ แต่ความรู้สึกของผมที่มีให้จองกุกมันก่อเพิ่มมากขึเนทุกวัน

ยุนกิ: แต่...แวมไพร์รักกันเองไม่ได้น้ะ

แท: ผมรู้ครับ แล้วผมต้องทำยังไง

ยุนกิ: เฮ้อออ ฉันคงช่วยอะไรนายไม่ได้มาก แต่...ฉันขอให้นายสมหวังแล้วกัน ฉันจะช่วยอีกแรง
แท:: พี่พูดแล้วน้ะ!! ยุนกิ: อือ แล้วนี่จองกุกไปไหนแล้วล้ะ

แท: น่าจะไปเที่ยวเล่นกับพวกแวมไพร์กลุ่มอื่นมั้งครับ แล้วพี่ล้ะ กับจีมิน ไปถึงไหนกันแล้ว

ยุนกิ: ถึงไหน?

แท: อย่าทำเนียน ผมรู้น้ะ

ยุนกิ: รู้ดีจริงๆน้องคนนี่ กุก: คุยไรกันน้ะ

#ต่อใต้เม้นฮะ

ปล.บอกแอดเกี่ยวกับข้อมูลของแวมไพร์ด้วยน้ะค้ะถ้าใครรู้คือแอดชอบเกี่ยวกับแวมไพร์มากกกกก็เลยอยากรู้อ้ะค้ะ ไม่รู้ไปเป็นไรคร้าาา
1คอมเม้นคือ1000000กำลังใจ สำหรับแอดคร้าาา

EP.7

เมื่อบทรักอันเร่าร้อนจบลงจีมินก็หลับไป....แต่ยุนกิผู้ที่เป็นแวมไพร์ไม่ต้องหลับมองร่างเล็กที่นอนหลับตาพริ้มอยู่และประทับจมูกลงที่หน้าผากมนอย่างรักใคร่และผละออกมาก่อนจะกอดร่างบางเหมือนกับว่าร่างบางจะห่ยไปจากเขา.... เช้าวันต่อมา
(แอด:ต่อมา ก็หลบสิ่ ฮึ่บๆ)
มันใช่เวลาไหม?
หลังจากที่แอดมันป่วนเสร็จเราก็มาต่อที่เนื้อเรื่องกันเลย

เช้าวันต่อมา

ร่างสูงมองร่างบางอยู่นาน และกดจูบลงที่แก้มร่างบางฟอดใหญ่

ฟอดดดด

จีมิน: อืออออ

จีมินส่งเสียงออกมาเมื่อรู้ว่ามีคนรบกวนก่อนจะลืมตาขึ้นมาและขยี้ตาเพื่อปรับสภาพแสง

ยุนกิ: หืมม ตื่นแล้วหรอ?

จีมิน: เห็นว่าทำอะไรอยู่หล่ะ โอ้ยย!! จีมินต่อว่าร่างสูง พร้อมขยับจัวไปมาแต่ลืมว่าเมื่อคืนเขาทำอะไรมา

ยุนกิ: ระวังหน่อยสิ่! เดี๋ยวก็ระบมหรอก (แอด: ไม่ทันแล้วแหละยุนกิ.มองแรงงง)แอดมึงมาทำไมอี๊กกก

จีมิน: งื้อออ อุ้มเค้าหน่อยย เค้าจะไปอาบน้ำ

ยุนกิ: เดี๋ยวฉันอาบให้

จีมิน: ไม่ จะอาบเอง!

ยุนกิ: หึ ดื้อจริงๆเลย อึบ

ยุนกิว่าก่อนจะช้อนตัวร่างบสงขึ้นมาไว้ในออมอกแล้วตรงไปห้องน้ำ เราจะไม่ยุ่งกับตรงนี้น้ะคร้ะตัด ชับๆ✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂ ยุนกิ: จีมิน มากินข้าวจะได้กินยา

จีมิน: กินข้าวอย่างเดี๋ยวไม่กินยาได้ไหม

ยุนกิ: ไม่ได้

ยุนกิพูดเสียงเย็นก่อนจะมองจีมินนิ่งๆ

จีมิน: ก็ได้ๆ

เมื่อทั้งสองทานข้าวเสร็จแล้ว อยู่ๆยุนกิก็ออกไปข้างนอกพร้อมบอกจีมินว่า... ยุนกิ: จีมิน ฉันไปหาแท ก่อนน้ะนายรอฉันอยู่ตรงนี้ ห้ามไปไหนเด็ดขาด!! จีมิน: อือ

อันอยองงงง จำกันได้ป่าว? ตอนที่แล้วNCซึ่งแอดจะไม่เน้นNCเพราะแอดแต่งไม่เป็น นั้นเป็นแต่งNCครั้งแรกของแอดน้ะคร้าาา สำหรับใครที่รอ วีกุก รอซักนิดวีกุกจะเปิดโรงแร้วววอย่าลืมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้แอดด้วยเน้ออ คิดถึงทุกคนน้ะคร้ะ EP นี้มาสั้นๆเนอะ555

EP.6 NC+
JIMIN PATS
จีมิน: จริงหรอ
ยุนกิ: งั้น...ต้องมีข้อแรกเปลี่ยน
จีมิน: อะ..อะไร//ทำไมเสียงมันต้องสั่นด้วยว่ะ เวรแร้วไง
ยุนกิ: ก็...จะหายโกรธ ถ้า..นายให้ฉัน😏
จีมิน: ให้..อะ..อะไรเล้า😶

ยุนกิ: พี่ขอเลยแร้วกัน

ยุนกิไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปประกบปากอันอวบอิ่มของจีมิน

จีมิน:อื้ออ..อ่อยอ้ะ(ปล่อยน้ะ)

ยุนกิผละปากออกจากจีมิน
จากนั้นยุนกิก็เปลี่ยนจากการจูบเป็นการไซร้คอแทนทำให้จีมินเคลิ้มตามอารมณ์ของยุนกิไป

จีมิน:อื้ออออ

ยุนกิ:จีมิน...ฉันขอน้ะ

จีมิน:ไม่!!อย่า

ยุนกิ:ทำไมล้ะ!?! ยุนกิถามอย่างขัดใจในเมื่อตอนนี้อารมณ์ของเขาและจีมินต่างมีความต้องการ

จีมิน: ผะ ผมไม่เคย

ยุนกิ: หึ เด็กดี นายไม่ต้องทำอะไรหรอกเดี๋ยวฉันจะพานายขึ้นสวรรค์เอง

จากนั้นยุนกิก็รุกจีมินหนักขึ้นจน.... จีมิน: อ้ะ! ตะ ตรงนั้น อย่า

เมื่อยุนกิสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลังของจีมินเพื่อเป็นการเยิกทาง

ยุนกิ: หือ ทำไมล่ะ ตรงนี้นายออกจะชอบ ดูสิข้างในนายตอดฉันใหญ่เลย

จีมิน: อ่าาา อ้ะ อืออ เจ็บ

จากนนั้นยุนกิก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นจนจีมินจะถึงปลายทาง

จีมิน: พี่ยุนกิ ระ เร็วอีก อือออ จะ อ้าาา จะถึงแล้ว

ยุนกิ: หึ ได้สิเด็กดี

จากนั้นจีมินก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มมือของยุนกิ และยุนกิก็นำแก่นกายมาจ่อที่ช่องทางของจีมิน

จีมิน: ฮึก เจ็บบ อย่า ผะ ผมเจ็บ

ยุนกิหยุดชะงักเมื่อเห็นน้ำตาของจีมิน แต่ตอนนี้ เขาหยุดไม่ได้แล้วจริงๆจึงจูบซับที่ตาของจีมินเพื่อเป็นการปลอบ

ยุนกิ: ผ่อนคลายน้ะเด็กดี ✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂ (คิดกันเอาเองน้ะจ้ะลูกเพจแอดแต่งได้แค่นี้จริงๆ ต้องขอโทษด้วยในการนนี้)//พับเพียบกราบ
จีมิน: อืมมม พี่ยุนกิ เร็วอีก อ๊ะ จะถึงแล้วว

ยุนกิ: ซีดดด ตอดฉิปหาย ได้เลยเด็กดี
จากนนั้นทั้งสองก็ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

ยุนกิ/จีมิน: อ่าาาห์

งือออ แอดเขินนน ไม่กล้าลงเเต่เพื่อลูกเพจแอดทำได้เสมอออ อ๊ากกกกเขินคิดถึงทุกคนเน้อออ

EP.5

จีมิน: อือออ พวกมึงเป็นอะไรกันแน่ปล่อยกูได้แร้ว

แท: เดี๋ยวกูจะพามึงไปหาพี่ยุนกิ มึงไปไหม?

จีมิน: ไม่มีทาง!!! ยังไงกูก็ไม่ไป แร้วนี้มึงเป็นใคร

จีมินโกรธมากจนลืมไปเลยว่าตนอยู่กับแวมไพร์ตั้งสองตน

แท: กูแทอยอง เรียกกูแทก็ได้ กูเป็นน้องของพี่ยุนกิ

จีมิน: อ้ะ เออออ!

แท: มึงจะไปได้ยัง?

จีมิน: กูไม่อยากไป จะทำไม!?! จองกุก: ไปๆ เถอะน่ากูจะได้ไม่โดน เฮียแท กับพี่ยุนกิด่าเอา!! จีมิน: เออไปก็ได้! ไอเ***ย

ณ คฤหาส์

YOONGI PAST
ตอนนี้ผมโกรธมากครับที่เด็กนั้นโกหกผมได้ลงคอ
ก๊อกๆ!! ยุนกิ: เข้ามา!!! แทอยองและจองกุกพร้อมจีมินเดินเข้ามา

ยุนกิ: จองกุก!นายมันเลวมาก!!! ผลั๊วๆๆ!!!//เสียงยุนกิต่อยจองกุก

จีมินที่เงียบเพราะไม่เข้าใจสถานการณ์

แท: พี่ยุนกิพอเถอะ!! กุกมันจะตายแร้วน้ะ

ยุนกิ: นายสองคนออกไปก่อน

ผมพูดเสียงเย็นอย่างสงบสติอารมณ์เพราะตอนนี้อารมณ์ผมพุ่งถึงขีดสุดแล้ว

แต่สองคนก็ยังยืนอยู่ที่เดิม

ยุนกิ: กูบอกให้ออกไป!!! ผมตะคอกใส่แทอยองและจองกุก จนจีมินที่ยืนอยู่ตกใจไปด้วย

ตึก ตึก ตึก//เสียงฝีเท้าสองคนที่เดินออกไป

ยุนกิ: มีอะไรจะอธิบายไหมจีมิน
จีมิน:...... ยุนกิ: ฉันถาม ตอบ!!! ผมตะคอกใส่จีมินจนจีมินสดุงโหยง

จีมิน: ผะ ผมขอโทษ ผมแคเบื่อ เดินออกไปก็เจอกับจองกุก พอดี.... ยุนกิ: นายคิดจะหนีฉันไหม?

ผมถามด้วยเสียงแผ่วเบา

จีมิน:...//ก้มหน้า

ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ และมองร่างบางอย่างระงับอารมณ์

ตอนนี้ผมหมดความอดทนจากร่างตรงหน้าผมมาก เค้าโกหกผม... ยุนกิ: นายรู้ใช่ไหมว่าถ้านายโกหกฉันนายจะเจอกับอะไร!! แต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะตะคอกใส่ร่างบาง

จีมิน: ระ รู้//ทำหน้ารู้สึกผิด

ยุนกิ: หึ //ยุนกิแสยะยิ้มออกมา

จีมิน: ขะ ขอโทษ ยกโทษให้เค้าน้าาา//ทำหน้าอ้อนๆแบะเข้าไปกอดแขนของยุนกิ

ยุนกิ: หึ//ยุนกิแสยะยิ้มร้ายออกมา

จีมิน:....//ก้มหน้า

สุดท้ายผมก็ใจอ่อนให้คนตรงหน้าอยู่ดีนั้นแหละ(แอด:หร๊าาาาา)

นี้ๆแอดมาแร้วน้ะหลังจากห่างหายไปนานมากแต่แอดก็ดองน้ะเผื่อฉุกเฉินเป็นโรคขี้เกียจกระทันหันน้ะ อิอิ แอดขาดกำลังใจมากก

อีพีหน้าเอา "nc" ดีไหมน้าา ตอบหน่อยๆ

EP.4 ...?:นายคือคนที่พี่ยุนกิจับมาใช่ไหม

จีมิน:ครับ...แล้วคุณเป็นใครหรอครับ ...?:ฉันชื่อจองกุกเป็นน้องชายของพี่ยุนกิ นายล้ะ

จีมิน:เอ่อ......ผะผมจีมินครับ ปาร์คจีมิน
จองกุก:จริงด้วยสิ่ นายอยากออกไปจากที่นี้ไหม
จีมิน:เอ่อ....ยะ..อยากครับ..ทะ..ทำไมหรอ//เอียงคอถาม(มโนว่ามันน่ารักมากๆนะ)

จองกุก:หึ..เดี๋ยวฉันพานายออกไป

จีมิน:อะ..เอ่อ (ทำไมเขายิ้มแปลกๆว้ะน่ากลัวฉิปหาย) ครับ//จีมินคิดในใจแร้วตอบออกไป

จองกุก:ตามฉันมาสิ่..... จองกุก:...ที่นี้เป็นทางออกไป นายเข้าไปซ้ะ//มันเป็นห้องใหญ่ๆน้ะค้ะ

จีมิน:คะ...ครับ

จองกุก:พี่ยุนกิคงบอกนายแล้วใช่ไหม เรื่องกฏของแวมไพร์น้ะ

จีมิน:คะ..ครับ..บะ..บอกแร้วครับ

จองกุก:กฏข้อที่สองและสามของแวมไพร์คืออะไรล้ะ... จีมิน:ข้อที่สอง..ห้ามหนีเเวมไพร์
ขะ..ข้อที่สามห้ามลงเชื่อแวไพร์

จองกุก:หึ!..ใช่ส่วนฉัน..ฉันเป็นแวมไพร์ และนาย....โกหกพี่ยุนกิ

จีมิน:จองกุก จะทำอะไรน้ะ ปล่อยยย!!! จองกุก:อยู่นิ่งๆดิ!! จีมิน:อือ...ฮึก...อื้อออ

จองกุกเข้าไปจูบจีมินและผลักจีมินไปที่เตียงพร้อมปิดประตู//ห้องนี้มีเตียงน้ะ

ก๊อกๆๆๆๆ//เสียงเคาะประตู

จองกุก:shit!!ใครมาว่ะ!?!ขัดจังหวะฉิปหาย!

จองกุกสบถออกมาอย่างขัดใจและผละออกจากตัวร่างบาง

ก๊อกๆ!!! เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง

จองกุก:เออๆ!!มาแล้ว!! (ขัดจังหวะฉิปหาย)//จองกุกคิดในใจ

แก๊รก!!! เสียงเปิดประตู

จองกุก:เฮียแทมาทำไรที่นี้! แท:ทำไมกูจะมาไม่ได้...นั่นคนของพี่ยุนกิใช่ไหม

จองกุก:อือ...ทำไมอ่ะ//ตอบหน้าตาเฉย

แท:โธ่เว้ย!! มึงรู้ไหมถ้าพี่ยุนกิรู้เข้าเขาจะทำอะไรกับมึง

จองกุก:อือ..รู้ แอดมาแร้วเน้อออ

EP.3
ชานอู: เด็กคนนี้เขาชื่อ....
จีมิน: ผะ...ผมชื่อจีมินครับ"ปาร์ค จีมิน"
ยุนกิ: หึ จับตัวเด็กนั้นไป!
ชานอู: ไม่!!น้ะ..ยะ..อย่าน้ะ..ฮึกก..อย่าเอาหลานฉัน..อึก..ปะ..ไป
จีมิน: คุณน้าช่วยผมด้วย!!
YOONGI PAST ตอนนี้ผมอยู่ที่คฤหาส์ครับ พร้อมกับจับเด็กคนนั้นมาด้วยถ้าถามว่าผมเอามันมาไว้ที่คฤหาส์ทำไมน้ะหรอ หึ!
จีมิน:ปะ..ปล่อยผม..อึกก..ปะ..ไปเถอะ..ฮืออ
ยุนกิ: ทำไมฉันต้องปล่อยนาย!?!
จีมิน: ฮึก..ผะ..ผม.อึด.ขอ..ระ..อึดร้อง..ฮืออออ
ยุนกิ: ฉันจะบอกกฏของแวมไพร์ให้น้ะว่า
1:ห้ามโกหกแวมไพร์ เพราะถ้าจับได้นายไม่รอด!
2:ห้าหนีแวมไพร์ ถ้าหนีต้องหนีให้รอดถ้าฉันจับได้ฉันต้องฆ่า!
3:ห้ามหลงเชื่อแวมไพร์ง่ายๆ
เข้าใจมั้ย!?!
จีมิน: คะ ครับ..เข้าใจครับ..อึก
ยุนกิ: หึ! ดี
เข้าใจง่ายดีน้ะนายน้ะปาร์ค จิมิน
ยุนกิ: ฉันจะจับตัวนายไว้ที่นี้ และฉันจะมัดนายไว้ที่เตียงที่นายนั่งอยู่ เห้ยย!!มัดมันไว้!!
ผมบอกปาร์ค จิมิน และหันไปบอกลูกน้อง//ห้องใต้ดินมีเตียงเด้อและจีมินนั่งอยู่
จีมิน: ครับ
ยุนกิ: นายอย่าคิดจะหนี.....เพราะฉันก็หานายเจออยู่ดี😏
จีมิน: คะ..ครับ
ยุนกิ: หึ!
หลายเดือนผ่านไปไว้ปานไปเข้าห้องน้ำมา
JIMIN PATS
ยุนกิ: นี่จีมินฉันจะออกไปข้างนอก
จีมิน: ครับ?
ยุนกิ: ฉันขอมัดมือนายไว้น้ะ
จีมิน: ไม่น้ะครับ คือ..เอ่ออ..
ยุนกิ: ถ้าฉันปล่อยนายต้องหนีฉันแน่ๆ
จีมิน: ผะ..ผมไม่หนีครับ..ผมสะ..สัญญา..ผมรักคุณน้ะ..ผมไม่หนี
ยุนกิ: ก็ได้...ถ้านายอยากออกไปข้างนอกไปได้...แค่ชั้นเดียวเท่านั้น เข้าใจมั้ย
จีมิน: ครับ
ได้การล่ะทีนี้ผมก็จะได้ออกไปจากที่นี้ซักทีเฮ้ออ~ แต่ทำไมเจ็บแปลกๆน้ะหรือว่าา"เรารักท่านจริงๆเข้าแร้ว"

EP.2
YOONGI PATS
ยุนกิ: งานที่ฉันสั่งเรียบร้อยหรือป่าว!
ผมตะคอกใส่ลูกน้องที่ยืนเรียงกันเป็นสิบ(พวกแวมไพร์เหมือนยุนกิ)
ลูกน้อง: เรียบร้อยแล้วครับ
ยุนกิ: หึ ดี.....พรุ่งนี้เราจะบุกเข้าหมู่บ้านนั่นเลย ให้พวกมนุษย์ได้สำนึกอีกครั้งว่าที่พวกมันทำกับพวกเรามันเป็นยังไง หึ
ผมแค้นมากที่พวกมนุษย์เอาคนรักของผมไปตัดหัวประจานชาวบ้าน ผมรอเวลานี้มานานมาก ผมต้องแก้แค้น... รุ่งเช้า
ลูกน้อง: นายท่านจะไปเลยไหมครับ?
ยุนกิ: อือ
ผมตอบปัดๆไป
YOONGI PAST END หมู่บ้าน
จีมิน: คุณน้าครับ...พวกแวมไพร์มันมาแล้วครับ ฮึก..จีมินกลัว
คุณน้า: ไม่ต้องกลัวน้ะ ไม่ต้องกลัว
จีมิน: ฮึก ผมกลัว กลัวว่าคุณน้าจะทิ้งผมไปเหมือนพ่อกับแม่ ฮือออออ
คุณน้า: ไม่ว่ายังไงน้าจะอยู่ข้างหนูเสมอน้ะจ๊ะ ฮึก
YOONGI PAST
ยุนกิ: หึ ฉันจะทำลายพวกแกให้หมด
ชาวบ้าน: ปล่อยพวกเราไปเถอะนะ พวกเราไม่รู้จริงๆ ปล่อยพวกเราไปเถอะนะ
ยุนกิ: แล้วที่พวกมึงทำกับพวกกูล่ะ หึ
คนรักของกูต้องตายเพราะพวกมึง!!
ชาวบ้าน: พวกเราไม่รู้ว่านั้นคนรักของท่าน
ยุนกิ: หึ จับตัวพวกมันไป
ผมไม่มีทางอภัยให้พวกมันเเน่ ผมบอกลูกน้องให้จับตัวพวกมันไปเพื่อประโยชน์หลายๆอย่าง
และผมก็ไปสดุดตากับบ้านหลังหนึ่งผมจึงพาลูกน้องสองคนไปด้วย ส่วนลูกน้องคนอื่นๆไปจัดการบ้านหลังอื่น
ยุนกิ: หึ ไป
ผมบอกลูกน้องให้ตามผมไป
ลูกน้อง: ครับ
ผมเดินเข้ามาในบ้าน ในบ้านเงียบแต่ผมคิดว่ามีคนอยู่ ผมเป็นแวมไพร์น้ะคร้าบผมรู้ทุกอย่าง//ทำหน้ากวนตีน
ยุนกิ: หึ เจอตัวแล้วสิน้ะ
...?: คะ คุณ
ยุนกิ: หึ เธอ...ชื่ออะไร
ผมพูดเสียงเรียบนิ่ง
...?: ฉะ ฉันชื่อ ชานอู
ยุนกิ: แล้วนั่นล่ะใคร//ชี้ไปที่จีมิน
ชานอู(คุณน้าของจีมิน): ห้ามยุ่งกับหลานฉันน้ะ
...?: คุณน้าครับ บะ บอกเขาไปเถอะครับ
มันกระซิบอะไรกัน มันกระซิบเบามากจนผมฟังไม่รู้เรื่อง
ชานอู: กะ ก็ได้
คนที่ขึ้นชื่อว่าน้ากระซิบตอบเด็กหน้าตาสระสวย
ชานอู: เด็กคนนี้เขาชื่อ....

EP.1

ห้าปีที่แล้ว

จีมิน: ม๊า..พวกแวมไพร์เขากินอะไรหรอครับ (เขาอยู่ในหมู่บ้านที่มีแวมไพร์เนอะ)

แม่จีมิน: ลูก...พวกแวมไพร์เขาไม่กินอาหารแบบเราหรอกน้ะเขากินเลือดไม่ว่าจะเป็นเลือดมนุษย์หรือเลือดสัตว์  และลูกต้องระวังตัวด้วยห้ามออกไปไหนมาไหนคนเดียวน้ะจ๊ะ

พ่อจีมิน: ใช่.... ตอนนี้ในหมู่บ้านพวกเรามีแวมไพร์ซึ่งอันตรายมากลูกต้องระวังตัวด้วยน้ะ

จีมิน:.....ครับ...ผมจะระวังตัว ปัจจุบัน

ตอนนี้จีมินเด็กน้อยได้โตขึ้นมามากแล้วเขาอายุ16เกือบ17เขารู้เรื่องแวมไพร์ขึ้นมาเยอะมากเพราะ....พ่อและแม่ของเขาถูกแวมไพร์ดูดเลือดจนเสียชีวิต จีมินอยู่อย่างโดดเดี่ยวตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จีมินอยู่กับน้ามาตั้งแต่พ่อและแม่ของจีมินเสียไป...... น้าจีมิน: จีมินลูก...ตื่นได้แล้วลูก!

จีมิน: ครับคุณน้า! ------------------------------ ------------- JIMIN PATS

จีมิน: คุณน้าครับมีอะไรให้กินไหมครับผมหิวจะแย่อยู่แล้ว~~~ ผมพูดเสียงอ้อนๆและเข้าไปกอดจากข้างหลังคุณน้า

คุณน้า: นี้ไงของโปรดจีมินทั้งนั้นเลยน้ะ
จีมิน: หู่~~~น่าอร่อยจังเลยอ่ะ

มื้อนี้เป็นมื้อที่ผมชอบสุดๆเลยล่ะเพราะมีแต่อาหารที่ผมชอบทั้งนั้นเลยอิอิ

คุณน้า: งั้นก็ทานเยอะๆสิ่จ๊ะ

จีมิน: คุณน้าครับ...คุณน้าระวังตัวด้วยน้ะครับ ปีนี้ผมคิดว่าพวกแวมไพร์น่าจะมาเอาคืนพวกชาวบ้านแน่ๆเลยอย่างก่อนหน้านี้พ่อกับแม่ผม..... ผมร่ายยาวเพื่อให้คุณน้าระวังตัวผมรักท่านเหมือนพ่อเหมือนแม่ผมเลยล่ะแต่ก็พลางคิดถึงพ่อกับแม่ไม่ได้... คุณน้า: เอาเถอะจ๊ะ..น้าจะระวังตัวจีมินก็ระวังตัวด้วยน้ะ น้าเป็นห่วง

คุณน้าพูดยิ้มๆเมื่อเห็นผมทำหน้าเคร่งเครียด ผมก็ยิ้มตอบคุณน้า

มาแล้วน้ะค้ะแอดมายาวน้ะสำหรับแอดอีพีหนึ่งถือว่ายาว555

แปะ!!ปกฟิคเรื่องแรกของเลาว์
เดี๋ยวมาลงอินโทรให้น้าา💕

Most Popular Instagram Hashtags