dhammatan dhammatan

1967 posts   478603 followers   0 followings

Champ Wongvenai (ยอดภักดี)  An inspirational Thai artist Writer & Travelers

http://www.facebook.com/1dhammatan

เพราะถ้ารักมันแท้มันจะไม่แพ้อะไรเลย
.
ในการเดินทางไปในที่ต่างๆนั้น แม้หลายสิ่ง หลายประเทศ นั้นต่างกันแต่สิ่งหนึ่งที่ผมจะเห็นระหว่างการเดินทาง คือความรัก เรื่องความรัก นั้น หลายคนในสังคมสมัยนี้ อาจจะมีความนิยมกันผิด ว่าจะต้องได้รักกับคนมีเงิน ได้รักกับคนหน้าตาดี ก่อนที่จะรักกันตรงที่ความดี ท่ามกลางสังคมในสมัยนี้แม้การสื่อสารการเป็นอยู่จะสะดวกสบายกว่าสมัยก่อนมากมายแต่สิ่งหนึ่งที่เห็น บ่อยมากคือ รักเร็ว เลิกเร็ว แต่งเร็ว หย่าเร็ว เพราะหลายคนคิดว่าต้องได้คู่รักที่เป็นคนเด่น คนดัง คนรวย คนหน้าตาดี หรือมีบ้านมีรถ แม้มันจะมีส่วนให้ความรักมั่นคงแต่มันเป็นส่วนน้อย เพราะความรักจะมันคงนั้นมันอยู่ที่ความดีต่อกัน เหมือนเรื่องราวความรักแท้ที่เกิดขึ้นจริงเรื่องนี้ที่ผมจะเล่าให้ฟัง ทั้งคู่รักกัน แม้ไม่รวย แม้หน้าตาไม่ดี และแม้ร่างกายพิการ
.
ณ เขตกว่างซีจ้วง ประเทศจีน มีสามีภรรยาผู้สูงอายุคู่หนึ่ง ที่แม้ว่าฝ่ายชายจะพิการตาบอดสนิท ส่วนฝ่ายหญิงจะหลังค่อม และทั้งคู่ก็ไม่ได้มีฐานะที่ร่ำรวย แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือเขาทั้งคู่ยังคงรักกันเสมอและไม่เคยทอดทิ้งซึ่งกันและกันเลยตลอดเวลาที่แต่งงานกันมานานกว่า 55 ปี รายงานระบุว่าเมื่อปีค.ศ.1985 นาย'หวงฟูเหนิ่ง'ได้เป็นโรคบางอย่างเกี่ยวกับตาจนทำให้ตาบอดสนิท และนับแต่นั้นเป็นต้นมาแม่เฒ่าผู้เป็นภรรยาก็ไม่เคยปล่อยนายหวงอยู่คนเดียวอีกเลย แม่เฒ่าตัดสินใจใช้ไม้จูงนายหวงไปไหนต่อไหนทุกๆ ที่ ถึงแม้ว่าตนเองจะเป็นโรคกระดูกพรุนจนหลังค่อมก็ตาม ทั้งคู่อยู่กินมาตลอด 55 ปีตั้งแต่ได้แต่งงานกัน และแม้ไม่มีลูก ทั้งคู่ก็ยังใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุข
.
เรื่องราวความรักที่เรียบง่ายแต่ยั่งยืนของทั้งคู่นี้ ยืนยันเป็นหลักฐานโดยเวลากว่า 55 ปี ว่าความพิการ หรือ ฐานะไม่ได้เป็นอุปสรรคสำคัญในการใช้ชีวิตคู่ ตรงกันข้าม กลับเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นถึงความรักแท้จริงที่ทั้งคู่มีให้แก่กันและกันอีกด้วย แม้รักแท้อาจไม่ชนะกาลเวลาหรือ ความพิการ แต่มันจะไม่แพ้อะไรเลย

ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลง ยึดติดสิ่งใดทุกข์สิ่งนั้น

โลกนี้สวยงามแค่ไหนอยู่ที่เราคบกับใครบนโลกใบนี้

อยู่ที่ไหนมันก็ไม่ดี อยู่ที่ปากเขาปากเขาก็กลายเป็นปากไม่ดี เอามาใส่ใจเรา ใจเราก็ทุกข์ ใจก็ไม่ดี ดังนั้นแล้วทำใจให้เหมือนดังหาดทรายและทะเล มีเรื่องเล่าว่า ชาวประมงหาปลาไม่ได้จึงเขียนบนชายหาดว่าทะเลโหดร้าย แต่อีกฝั้งของทะเลชาวประมงจับปลาได้มากมายจึงเขียนบนชายหาดว่าทะเลคือผู้ให้ นอกจากนั้นมีคนเขียนบนทะเลมากมาย ต่างคนต่างษา และเช้าวันใหม่ ทะเลก็ซัดชายหาดนั้นเรียบดังเดิม ทะเลนั้นก็คือทะเล อาจจะดีบางสำหรับบางคนอาจจะโหดร้ายสำหรับคนที่เสียผลประโยชน์หรือคนที่ไม่ได้ประโยชน์ หรือคนที่ไม่ชอบทะเล แต่ทะเลก็คือทะเล ไม่ได้ ลอยขึ้นฟ้าเพราะคำชมของใครไม่ได้จมลงดินเพราะใคร

คุณเคยเห็นตะเกียง 4 สีไหม

ตะเกียง 4 สี มันจะมี 4 ด้าน และแต่ละด้านกระจกของ ตะเกียงนั้นจะต่างสีกัน เม่ือเราจุดไฟเราก็จะเห็นสีของแสงต่างมุม ต่างสีกัน แม้แสงจะส่องมาจากเทียนเล่มเดียวกัน เพียงเรายืน ห่างกันแค่ไม่กี่เซนติเมตร ก็มองเห็นคนละสีกัน เช่นเดียวกัน แม้อยู่บ้านเดียวกัน นอนห้องเดียวกัน มุมมองของแต่ละคนย่อม มองต่างกัน ชอบต่างกันได้ เร่ืองเดียวกันอาจเห็นต่างกัน ฟังและ เข้าใจต่างกันได้

ขนาดอยู่บ้านเดียวกันยังมองต่างมุมได้ คงไม่แปลกอะไรที่ สังคมด้านนอกท่ีมีแต่การชิงดีชิงเด่นกัน จะคิดเห็นต่างกันไป การทําใจยอมรับนั้นจึงสําคัญ เพราะเราไม่สามารถเจอส่ิงท่ีเรา

ชอบได้ทุกวัน หรือสิ่งท่ีตรงกับความคิดเราตลอดเวลา เพราะ ชีวิตจริงเราจะเจอส่ิงท่ีไม่ตรงกับสิ่งท่ีเราคิดอยู่ตลอดเวลา ต้อง ทําความเข้าใจ ไม่ว่าจะเป็นชีวิตในท่ีทํางาน หรือชีวิตประจําวัน เพราะถ้าเราไม่เข้าใจ เราก็จะทุกข์ทุกวัน มันจะทําให้ใจเรามีแต่ แย่ลงทุกวัน ส่ิงเหล่าน้ีเราหนีไม่ได้หรอก ไม่ว่าจะย้ายท่ีทํางาน หรือย้ายที่อยู่ ก็ไม่ได้รับประกันว่าเราจะไม่เจอส่ิงท่ีเห็นตรงกับ เราคิด

การไม่เข้าใจนอกบ้าน เรายังหนีได้ ยังหลบได้ แต่การ เห็นต่างภายในบ้านนั้นเราหนีมันไม่ได้หรอก เราต้องทําความ เข้าใจว่า แม้คนรักกันมันต้องคิดต่างบ้าง เห็นต่างบ้าง ปรับได้ ก็ปรับ และต้องใช้ความพยายามด้วย ให้คิดว่าคนเราเพราะมี ความต่างนั่นละมันจึงไปด้วยกันได้ อย่างของบางอย่างเพราะ มันต่างกันมันจึงต้องใช้คู่กัน ขาดอันใดอันหน่ึงไปก็คงหมด ความหมาย

บางครั้งในชีวิตที่เราเกิดรู้สึกประทับใจใครสักคน ในเวลาท่ีเราไม่อาจจะ ทําอะไรได้ อาจจะเป็นเพราะเวลาท่ีไม่ใช่ ทั้งทางอายุ ฐานะ การเจอคนที่ใจบอกว่าใช่ แต่รักไม่ได้นั้นมันเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยท่ีเราจะพบใครคนหน่ึงที่สามารถ ตอบตัวเองได้ว่า เป็นคนที่ตามหามาตลอด และมันก็ยากพอๆ กับการตัดใจจากเขาได้

ความรักเป็นความรู้สึกที่บางครั้งก็อยู่นอกเหนือการควบคุม ของความคิด เพราะความรักมันคือความรู้สึก มันออกมาจาก หัวใจ ท่ีเราใช้คําแทนว่า คนท่ีใช่มันต้องใช้ความรู้สึก และความ รู้สึกน้ันสมองคิดแทนไม่ได้ แต่การท่ีคนเราจะรู้สึกรักกับใครสักคน

เพื่อไม่ให้ทุกข์นั้น จะต้องใช้สมองประกอบด้วย เพราะเราจะต้อง ดูว่าความรักต้องอยู่อย่างท่ีถูกท่ีควร ไม่ใช่ว่าจะไปแย่งคนท่ีมี เจ้าของหรือคนท่ีไม่มีใจให้ เวลาท่ีเรารู้สึกรักน้ัน หัวใจจะคอย บอกว่า เรารักได้เพราะมีสิทธ์ิที่จะรัก แต่สมองจะบอกว่ารักแล้ว จะสามารถแสดงออกได้แค่ไหน เพราะคนบางคนเกิดมาเพ่ือให้ เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพ่ือเป็นของเรา

ถ้าวันหนึ่งเราเจอคนที่รักแต่เราไม่สมควรรัก ทําได้ไหม รักในแบบไม่เรียกร้อง ไม่ต้องการอะไร รักเพราะรู้สึกรัก เพราะ ว่ารักเต็มต้ืนอยู่ในหัวใจ ปล่อยให้คนที่รักมีชีวิตของเขา อยู่บน เส้นทางของเขา กับคนของเขา ในขณะท่ีความรักของเราก็ดําเนิน ต่อไป ให้ความถูกต้องย่ิงใหญ่อยู่ในสมอง ให้ความรักงดงามอยู่ ในหัวใจตลอดไป

แล้ววันหน่ึงเราจะได้พบความรู้สึกแบบน้ีกับใครคนใหม่ แน่นอน เพราะหน่ึงในคุณสมบัติของรักแท้น้ันก็คือ เขาจะเป็น คนที่ใช่และเดินเข้ามาในเวลาที่ใช่เช่นกัน

โกรธบ่อยๆ มิตรสหาย จะหาย

ไม่มีมนุษย์คนใดหายใจในน้ำได้ ก็เหมือน การฝืนทำสิ่งที่รู้อยู่แกใจว่าทำอย่างไรก็ไม่มีวันได้มันมา เช่นอดีตที่ผ่านไปแล้ว

ไม่ว่าใครจะทุกข์หรือจะสุขเวลาก็ไม่ได้สนใจ เวลามันจะเดินไปข้างหน้าอย่างเที่ยงตรงและไม่มีวันหยุดเดิน และเวลาก็จะฉุดกระชากทุกสิ่งทุกอย่าง ให้เปลี่ยนแปลงตามมัน และจะพรากทุกสิ่งที่เรามีไปจากเรา ทีละช้าๆ ต่อให้พยายามฉุด พยายามกอด พยายามรั้งไว้แค่ไหน
.
ทุกอย่างก็ย่อมเปลี่ยนแปลงไปอยู่ดีเราทําได้แค่หยุดยืนดูและแม้เราจะเอาสิ่งที่เรารักเก็บเอาไว้ในความทรงจํา เวลาก็จะค่อยๆพรากให้เราหลงลืมสิ่งนั้นไป แม้มันจะนานแต่สักวันมันจะลืม
.
เพราะฉะนั้นอย่าได้กลัวว่าความทุกข์ที่เกิดขึ้นในวันนี้นั้นจะคงอยู่ตลอดไป อย่าคิดว่าความทุกข์ที่เกิดขึ้นมานั้นจะทําให้ชีวิตเราทั้งชีวิตไร้ค่า เปรียบดังบาดแผลที่เกิดขึ้นบนตัวเรา เวลาจะค่อยๆ รักษามันทีละน้อย แผลไม่ว่าจะใหญ่แค่ไหน หรือ
.
จะเล็กแค่ไหน เพียงเราใช้ยารักษา มันก็หายเร็วเท่านั้น คงเหลือ เพียงแผลเป็น แม้แต่แผลเป็นก็ค่อยๆ เล็กลง และจางลงไปในที่สุด
.
แผลใจก็เช่นกัน ยาที่รักษานั้นมันไม่มีหรอก แม้แต่หมอที่ว่ากันว่าเก่งที่สุดในโลกนั้นก็รักษาไม่ได้ แต่ใช่ว่าแผลใจจะไม่มีทางรักษา เพราะมันมีวิธีรักษา คือการคิดที่จะทําความเข้าใจและปล่อยวาง แล้วมันจะผ่านไป แล้วมันจะหายเอง เหลือเป็นเพียงความทรงจําในใจ ที่เราเลือกได้ว่าจะทนทุกข์ด้วยการเฝ้าคิดถึงแต่อดีตหรือนึกถึงมันบ้าง แต่ก็ต้องเข้าใจว่ามันผ่านไปแล้วความน่ากลัวของแผลใจนั้นน่ากลัวมากถ้าไม่รีบรักษา หากมองให้เห็นภาพก็เปรียบเหมือนแผลที่ร่างกาย หากเราปล่อยปละละเลยไม่รีบรักษา มันก็อาจจะอักเสบและกลายเป็นแผลเรื้อรัง จนถึงขั้นทําให้เราเสียชีวิตได้เช่นกัน และเช่นกันกับแผลใจ หากเราปล่อยให้ตัวเองมัวแต่ยึดติดกับความทุกข์ที่เราแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วมันอาจจะทําให้เราคิดลบ จนถึงขั้นไม่รักตัวเอง ก็มีให้เห็นมากมาย

วิธีทำให้ชีวิตมีแต่ความสุขคือ อภัยให้ทุกคน ทุกอย่าง ก่อนนอน

นิทานเรื่องน้ำผึ้งหยดเดียว เล่าให้ฟังไว้ว่าแม้เพียงเรื่องเล็กๆน้อยๆ ก็สามารถทำให้เป็นเรื่องใหญ่ได้ ที่มาของมันก็คือมีคนหาบน้ำผึ้งเข้ามาขายในหมู่บ้าน มีน้ำผึ้งหยดหนึ่งหกลงบนพื้น เมื่อจิ้งจกเห็นก็เดินมาเลีย เมื่อแมวเห็นก็วิ่งมากัดจิ้งจก เมื่อหมาที่อยู่อีกบ้านเห็นก็วิ่งมากัดแมว เจ้าของหมาและแมวจึงทะเลาะกันในที่สุดและการทะเลาะกันก็เริ่มขยายไปสู่บ้านข้างๆ
.
เมื่อหันย้อนกับมามองที่เราเอง ลองคิดดูว่าเคยมีเหตุการณ์แบบนี้ให้เราคิดย้อนกลับดูตัวเราเองหรือไม ที่การทะเลาะกันเกิดจากเรื่องเพียงเล็กน้อยหรือ จากความเข้าใจผิด หรือเกิดจากทิฐิ ที่ไม่ยอมคุยกัน กลับกลายเป็นไฟลามทุ่ง จนกลายเป็นไฟขนาดใหญ่ เผ่าไหม้ทุกสิ่งแม้กระทั่งความรักที่เคยรักกันมากใน ดีตจนเหลือเพียง เรื่องที่ไม่อยากจำ
.
ถ้าลองคิดดูแล้วแม้จะมีหรือไม่มี เราควรฝึกการมีสติ กับเรื่องราวที่เกิด การทะเลาะกันนั้นเป็นเรื่องธรรมดา เพราะข้อดีของมันคือ การที่เราจะได้เปิดใจยอมฟังอีกฝ่ายมากขึ้น แล้วจะเข้าใจกันมากขึ้น เพราะไม่มีใครหรอกที่จะตรงตามใจเราทุกอย่าง บางคน กว่าจะรักกันได้ต้องผ่านอุปสรรคมากมายจากภายนอก กว่าจะรักกัน กลับต้องมาเลิกกันเพียงเพราะทิฐิ ที่ไม่ยอมปรับความเข้าใจกันจนต้องจากกันไป ไกลเกินกลับมา ชังน่าเสียดายจริงๆ เพราะรักแท้ แพ้ภัยตัวเอง

ความโกรธย่อมทำลายทุกอย่าง พร้อมตัวผู้โกรธเช่นกัน

Most Popular Instagram Hashtags